Zakon o platama i naknadama sudija i tužilaca u Republici Srpskoj

ZAKON

O PLATAMA I NAKNADAMA SUDIJA I TUŽILACA

U REPUBLICI SRPSKOJ

Član 1.

Ovim zakonom utvrđuju se plate, naknade i određena materijalna prava sudija i tužilaca u Republici Srpskoj.

Član 2.

Osnovna mjesečna plata sudija iznosi:

1) za sudije osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 2.400 KM,

2) za šefove odjeljenja osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 2.600 KM,

3) za predsjednike osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 2.800 KM,

4) za predsjednike osnovnih sudova sa 30 ili više sudija – 3.200 KM,

5) za predsjednike osnovnih sudova sa 60 ili više sudija – 3.600 KM,

6) za sudije okružnih sudova i Višeg privrednog suda – 3.000 KM,

7) za šefove odjeljenja okružnih sudova – 3.200 KM,

8) za predsjednike okružnih sudova i Višeg privrednog suda – 3.400 KM,

9) za sudije Vrhovnog suda Republike Srpske – 3.800 KM,

10) za šefove odjeljenja Vrhovnog suda Republike Srpske – 4.000 KM,

11) za predsjednika Vrhovnog suda Republike Srpske – 4.400 KM.

Član 3.

Osnovna mjesečna plata tužilaca iznosi:

1) za tužioce okružnih tužilaštava – 2.400 KM,

2) za šefove odsjeka okružnih tužilaštava – 2.600 KM,

3) za zamjenike glavnog tužioca okružnih tužilaštava – 3.000 KM,

4) za glavne tužioce okružnih tužilaštava – 3.400 KM,

5) za republičke tužioce – 3.800 KM,

6) za zamjenike glavnog republičkog tužioca – 4.000 KM,

7) za glavnog republičkog tužioca – 4.400 KM.

Član 4.

Osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca iz čl. 2. i 3. ovog zakona uvećava se za 0,5% za svaku punu godinu radnog staža, najviše do 40 godina.

Član 5.

(1) Plate propisane čl. 2. i 3. ovog zakona neće se povećavati sve dok prosječna mjesečna neto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu ne dostigne ili ne bude veća od 1000 KM.

(2) Počev od godine koja uslijedi nakon godine u kojoj prosječna mjesečna neto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu prvi put dostigne ili bude veća od 1000 KM, osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca propisana čl. 2. i 3. ovog zakona će se godišnje povećati za procenat povećanja prosječne mjesečne neto plate u Republici Srpskoj.

(3) Procenat povećanja iz stava 2. ovog člana izračunava se tako što se uporedi prosječna mjesečna neto plata u Republici Srpskoj za kalendarsku godinu sa prosječnom mjesečnom neto platom u Republici Srpskoj iz prethodne kalendarske godine.

(4) U slučaju da se u nekoj godini prosječna mjesečna neto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu smanji, osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca ostaje ista i neće se ponovo povećati sve dok prosječna mjesečna neto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu ne dostigne najviši nivo od prvog povećanja plata u skladu sa stavom 2. ovog člana. Nakon toga, plate sudija i tužilaca se povećavaju u skladu sa stavom 2. ovog člana.

(5) Prosječna mjesečna neto plata za kalendarsku godinu je ona plata koju objavi Republički zavod za statistiku.

Član 6.

(1) Broj radnih sati za sudije i tužioce iznosi 40 radnih sati sedmično.

(2) Ukoliko sudija ili tužilac radi pola radnog vremena u skladu sa posebnim zakonom ili propisima, osnovna mjesečna plata iz člana 2, odnosno člana 3. ovog zakona obračunava se prema broju dana provedenih na radu za taj mjesec.

Član 7.

(1) Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu plate u punom iznosu za vrijeme korišćenja godišnjeg odmora u trajanju od 30 radnih dana.

(2) Pored prava na godišnji odmor definisanog u stavu 1. ovog člana, sudije i tužioci imaju pravo na naknadu plate u punom iznosu:

1) za vrijeme korišćenja plaćenog odsustva,

2) za republičke praznike,

3) tokom privremene spriječenosti za rad zbog povreda na radu ili profesionalne bolesti,

4) tokom prekida rada zbog propusta poslodavca da preduzme odgovarajuće mjere zaštite na radu i

5) za dva dana odmora godišnje za zadovoljenje vjerskih potreba.

(3) Pored prava iz stava 2. ovog člana, sudije i tužioci imaju pravo na dva neplaćena dana odmora godišnje za zadovoljenje vjerskih potreba.

(4) Sudije i tužioci imaju pravo na neto naknadu za godišnji odmor u iznosu od 50% osnovne mjesečne plate iz člana 2. tačka 1), odnosno člana 3. tačka 1) ovog zakona.

(5) Neto naknada za godišnji odmor iz stava 4. ovog člana plaća se kao dodatak na redovnu platu u julu svake godine, bez obzira na vrijeme korišćenja godišnjeg odmora.

(6) Plaćeni godišnji odmor za svakog sudiju i tužioca reguliše se planom godišnjih odmora koji određuje predsjednik suda ili glavni tužilac na godišnjoj bazi u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju predmetnog suda, odnosno tužilaštva.

Član 8.

Pored godišnjeg odmora i odsustva za zadovoljavanje religijskih potreba iz člana 7. ovog zakona, sudije i tužioci imaju pravo na sedam plaćenih dana odsustva u toku jedne kalendarske godine, u slučaju: sklapanja braka – pet radnih dana, smrti bliskog srodnika (bračnog i vanbračnog supružnika, majke, oca, očuha, maćehe, djeteta, pastorka, brata, sestre, polubrata, polusestre) – tri radna dana, u slučaju smrti manje bliskog srodnika (djeda, babe ili bliskog srodnika bračnog druga ili partnera) – jedan radni dan,

4) rođenja djeteta – dva radna dana i

5) selidbe iz stalnog prebivališta u drugo prebivalište – jedan radni dan.

Član 9.

(1) Visoki sudski i tužilački savjet može odlučiti da sudija, odnosno tužilac nastavi da prima platu tokom odsustva koje mu odobri Visoki sudski i tužilački savjet.

(2) Visoki sudski i tužilački savjet, uz saglasnost Ministarstva pravde Republike Srpske, donosi propis u kojim slučajevima sudija, odnosno tužilac nastavlja da prima platu tokom odsustva iz stava 1. ovog člana.

Član 10.

Sudije i tužioci imaju pravo na jednu osnovnu mjesečnu platu propisanu članom 2, odnosno članom 3. ovog zakona kao naknadu prilikom odlaska u penziju.

Član 11.

Sudije i tužioci imaju pravo na zdravstveno osiguranje i bolovanje u skladu sa važećim Zakonom o zdravstvenom osiguranju u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 18/99, 51/01, 70/01, 51/03, 57/03, 17/08, 01/09 i 106/09).

Član 12.

Sudije i tužioci imaju pravo na penzijsko i invalidsko osiguranje u skladu sa važećim Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 134/11 i 82/13).

Član 13.

Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu za putne troškove u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju suda ili tužilaštva i odobrenim budžetom suda, odnosno tužilaštva.

Član 14.

Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu za troškove nastale u toku edukacije u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju suda ili tužilaštva i odobrenim budžetom suda ili tužilaštva.

Član 15.

U slučaju upućivanja na vršenje dužnosti sudije u drugom sudu, u skladu sa članom 50. ili članom 51. Zakona o Visokom sudskom i tužilačkom savjetu, sudija ima pravo na naknadu troškova u skladu sa propisom koji donosi Visoki sudski i tužilački savjet uz saglasnost Ministarstva pravde.

Član 16.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o platama i drugim naknadama sudija i tužilaca u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 30/07, 118/07 i 116/12).

Član 17.

Ovaj zakon stupa na snagu na osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

Mr Igor Radojičić