Zakon o predmetima opšte upotrebe

ZAKON

O PREDMETIMA OPŠTE UPOTREBE

I OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

(1) Ovim zakonom se, u svrhu zaštite zdravlja ljudi i životne sredine, uređuju uslovi koje u pogledu bezbjednosti moraju ispunjavati predmeti opšte upotrebe koji se proizvode ili uvoze radi stavljanja na tržište, obavljanje djelatnosti proizvodnje i stavljanja na tržište predmeta opšte upotrebe, reklamiranje, zdravstveni nadzor i druga pitanja u vezi sa predmetima opšte upotrebe.

(2) Odredbe ovog zakona odnose se i na sirovine i aditive u proizvodnji predmeta opšte upotrebe.

Član 2.

Pojedini izrazi koji se koriste u ovom zakonu imaju sljedeće značenje:

a) predmeti opšte upotrebe su: materijali i predmeti koji dolaze u neposredan dodir sa hranom, predmeti široke potrošnje, dječije igračke, deterdženti,

b) proizvod označava bilo koji proizvod koji je namijenjen potrošačima, bilo da je nov, korišten ili prerađen,

v) bezbjedan proizvod označava proizvod koji pod normalnim uslovima upotrebe uz zahtijevano održavanje ne predstavlja bilo kakvu opasnost ili samo minimum opasnosti, koja je u skladu sa upotrebom tog proizvoda, uzimajući u obzir karakteristike proizvoda, uticaj na druge proizvode, obilježavanje, upozorenja ili uputstva za njegovu upotrebu ili informacije koje se tiču tog proizvoda,

g) opasan proizvod je svaki proizvod koji ne ispunjava definiciju bezbjednog proizvoda,

d) ozbiljan rizik označava bilo koju ozbiljnu opasnost, uključujući i one vidove opasnosti koje nisu trenutne, a zahtijevaju brzu intervenciju nadležnih organa,

đ) proizvođač je pravno ili fizičko lice (preduzetnik) koje je registrovano za obavljanje djelatnosti proizvodnje predmeta opšte upotrebe, koje ima sjedište u Republici Srpskoj (u daljem tekstu: Republika),

e) distributer je pravno ili fizičko lice (preduzetnik) koje se bavi prometom predmeta opšte upotrebe u lancu snabdijevanja, koja ne smije imati uticaj na bezbjednost proizvoda,

ž) stavljanje proizvoda na tržište je prevoz, skladištenje, prodaja, korišćenje, odnosno upotreba predmeta opšte upotrebe u pružanju usluga, kao i svaki drugi način njihovog stavljanja na tržište uključujući uvezene predmete opšte upotrebe i predmete opšte upotrebe namijenjene za izvoz,

z) povlačenje proizvoda podrazumijeva svaku mjeru kojom se sprečava distribucija ili vraća opasan proizvod koji je učinjen dostupnim potrošaču i

i) standard podrazumijeva standard usvojen od evropskih tijela za standardizaciju objavljen u Evropskoj uniji (EU), standard objavljen u BiH (BAS) i ISO standard.

II BEZBJEDNOST PREDMETA OPŠTE UPOTREBE

Član 3.

Na tržište se mora staviti bezbjedan predmet opšte upotrebe.

Član 4.

Pod bezbjednim predmetom opšte upotrebe podrazumijeva se predmet opšte upotrebe koji u pogledu deklaracije, senzornih svojstava, sastava, mikrobiološke ispravnosti, vrste i sadržaja štetnih i drugih materija ne mogu štetno uticati na zdravlje ljudi i životnu sredinu.

Član 5.

(1) Materijali i predmeti koji dolaze u neposredan dodir sa hranom su materijali od kojih su izrađeni predmeti opšte upotrebe i predmeti koji dolaze u neposredan dodir sa hranom, kao što su posuđe, pribor, oprema, uređaji i ambalaža koja se koristi u poslovanju s hranom.

(2) Ministar zdravlja i socijalne zaštite (u daljem tekstu: ministar) će donijeti pravilnik o bezbjednosti materijala i predmeta iz stava 1. ovog člana.

Član 6.

(1) Predmeti široke potrošnje su posuđe, pribor, oprema i uređaji za proizvodnju kozmetičkih proizvoda, ambalaža za predmete široke potrošnje, kozmetički proizvodi, sredstva za održavanje čistoće, duvan, duvanske prerađevine i pribor za pušenje, kao i predmeti i sredstva koja pri korišćenju dolaze u neposredan dodir sa kožom i sluznicom.

(2) Ministar donosi pravilnik o bezbjednosti predmeta široke potrošnje iz stava 1. ovog člana.

Član 7.

(1) Dječije igračke su svi proizvodi ili oblikovani materijali namijenjeni za igru djece do 14 godina starosti i proizvodi koji mogu doći u dodir sa usnom šupljinom i kožom djeteta.

(2) Ministar donosi pravilnik o bezbjednosti dječijih igračaka.

Član 8.

Deterdžent je svaka supstanca ili preparat koji sadrži sapune i/ili druge surfaktante (površinski aktivne materije) i koristi se za pranje i čišćenje, a koja mora ispunjavati uslove u skladu sa zakonom koji reguliše oblast hemikalija.

Član 9.

Predmet opšte upotrebe smatra se da nije bezbjedan ako:

a) su predmetu opšte upotrebe sastav ili senzorna svojstva zbog fizičkih, hemijskih, mikrobioloških ili drugih procesa izmijenjeni u mjeri da nije prikladan za upotrebu,

b) je po svojoj namjeni, sastavu, obliku ili načinu izrade i/ili obrade opasan po zdravlje kada se upotrebljava u svrhu za koju je namijenjen i na predviđen način,

v) sadrži sastojke i aditive koji nisu dopušteni ili ako ih sadrži u nedopuštenoj količini, ili ako su tehnološki nepravilno primijenjeni,

g) sadrži štetne mikroorganizme ili njihove proizvode ili sadrži mikroorganizme i njihove proizvode u količinama većim od dopuštenih,

đ) sadrži štetne materije iznad dopuštenih količina,

e) sadrži prirodne otrovne materije u količinama štetnim za zdravlje,

ž) u dodiru s hranom ili drugim predmetom opšte upotrebe otpušta štetne materije u količinama većim od propisanih ili materije koje mogu mijenjati senzorna svojstva hrane i/ili predmeta opšte upotrebe ili prelaze u količinama štetnim za zdravlje,

z) sadrže radionuklide iznad određene granice ili su ozračeni iznad granice određene propisima,

i) je mehanički zagađen primjesama koje mogu biti štetne za zdravlje ljudi ili izazivaju gađenje i

j) nema deklaraciju ili mu je istekao rok upotrebe označen na deklaraciji i onaj koji nema podatke o roku upotrebe, a radi se o proizvodu za koji je to izričito propisano.

Član 10.

(1) Laboratorijska ispitivanja bezbjednosti predmeta opšte upotrebe mogu obavljati laboratorije ovlaštene od strane Ministarstva (u daljem tekstu: ovlaštena laboratorija).

(2) Ministar donosi rješenje o ispunjenosti uslova za obavljanje laboratorijskih ispitivanja, protiv kojeg nije dozvoljena žalba, ali se može pokrenuti upravni spor.

(3) Rješenje iz stava 2. ovog člana objavljuje se u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

(4) Ministar donosi pravilnik o utvrđivanju uslova u pogledu kadra, prostora i opreme koje moraju ispunjavati ovlaštene laboratorije.

Član 11.

Naknadu troškova utvrđivanja bezbjednosti predmeta opšte upotrebe koji se proizvode ili stavljaju na tržište snosi proizvođač ili distributer.

III PROIZVODNJA I STAVLJANJE NA TRŽIŠTE

Član 12.

(1) Proizvođač je dužan, u okviru svoje djelatnosti, upoznati potrošača o bitnim informacijama o proizvodu, radi informisanja o riziku po zdravlje vezanom za svojstvo proizvoda u predviđenom roku upotrebe.

(2) Informaciju o riziku iz stava 1. ovog člana proizvođač je dužan dati kada ti rizici nisu direktno vidljivi bez adekvatnih upozorenja i radi preduzimanja mjera opreza kod takvih rizika.

(3) Upozorenja iz st. 1. i 2. ovog člana ne oslobađaju proizvođača od obaveze stavljanja na tržište samo bezbjednih proizvoda, niti drugih obaveza propisanih ovim ili posebnim zakonom.

Član 13.

(1) Za proizvodnju predmeta opšte upotrebe mogu se, u propisanim količinama, upotrebljavati samo supstance čija je upotreba za tu svrhu dozvoljena u skladu sa dobrom proizvođačkom praksom, standardima, ovim zakonom i drugim propisima.

(2) Sastojci i aditivi koji su dodati predmetu opšte upotrebe moraju biti navedeni u deklaraciji.

Član 14.

(1) Ako proizvođač ili distributer sazna ili opravdano posumnja da predmet opšte upotrebe koji je proizveden ili stavljen na tržište nije bezbjedan u skladu ovim zakonom, dužan je odmah da obustavi proizvodnju predmeta opšte upotrebe, odnosno povuče predmet opšte upotrebe sa tržišta i o tome obavijesti zdravstveno-sanitarnu inspekciju.

(2) Obaveza iz stava 1. ovog člana odnosi se i na ovlaštenu laboratoriju koja po saznanju okolnosti, odnosno osnovane sumnje iz stava 1. ovoga člana je obavezna o tome obavijesti zdravstveno-sanitarnu inspekciju.

Član 15.

(1) Za obavljanje djelatnosti proizvodnje i stavljanja na tržište predmeta opšte upotrebe proizvođač ili distributer mora imati građevinske objekte koji moraju ispunjavati sanitarno-higijenske uslove.

(2) Proizvođač koji proizvodi kozmetičke proizvode i sredstva za dezinfekciju, pored uslova iz stava 1. ovog člana, mora imati odgovarajući broj radnika odgovarajuće stručne spreme sa završenim prvim ciklusom studijskog programa, pod čijim se nadzorom obavlja proizvodnja.

(3) Distributer koji se bavi stavljanjem na tržište kozmetičkih proizvoda mora imati poseban prostor za skladištenje koji će osigurati uslove u pogledu njihove bezbjednosti.

(4) Ministar donosi pravilnik o posebnim uslovima za proizvodnju i stavljanje na tržište predmeta opšte upotrebe iz st. 1, 2. i 3. ovog člana.

Član 16.

(1) Kod proizvodnje kozmetičkih proizvoda, lica koja na svojim radnim mjestima dolaze u neposredan dodir sa istim podliježu zdravstvenom nadzoru.

(2) Lica iz stava 1. ovog člana dužna su da nose posebnu radnu odjeću i radnu obuću kojom se osiguravaju sigurni uslovi proizvodnje, te da ispunjavaju druge uslove u skladu sa zakonom.

(3) Radna odjeća i obuća lica iz stava 2. ovog člana ne smije se upotrebljavati izvan radnih prostorija.

Član 17.

(1) Proizvođač ili distributer koji proizvodi ili uvozi predmete opšte upotrebe dužan je u ovlaštenoj laboratoriji obavljati laboratorijsko ispitivanje u pogledu bezbjednosti proizvoda i voditi zapisnike o obavljenim ispitivanjima.

(2) Proizvođač koji proizvodi kozmetičke proizvode dužan je ispitivati mikrobiološku čistoću u proizvodnji.

Član 18.

(1) Predmet opšte upotrebe koji se stavlja na tržište u Republici mora imati deklaraciju.

(2) Uvezeni predmet opšte upotrebe mora imati uvjerenje (sertifikat) o bezbjednosti izdato od strane nadležnog organa zemlje izvoznice.

Član 19.

Predmet opšte upotrebe ne može se staviti na tržište ako:

a) sastav ne odgovara deklaraciji,

b) je deklaracija nepotpuna,

v) deklaracija nije lako uočljiva,

g) je ambalaža oštećena u mjeri da ne obezbjeđuje zdravstvenu ispravnost i

d) deklaracija nije razumljiva ili nije napisana na jeziku koji je u službenoj upotrebi u Republici.

Član 20.

Prevoz predmeta opšte upotrebe mora se obavljati na način i pod uslovima tako da ne utiče na njihovu bezbjednost.

IV REKLAMIRANJE

Član 21.

Reklamiranje, davanje preporuka i savjeta potrošačima o predmetima opšte upotrebe dozvoljeno je samo za bezbjedne proizvode.

Član 22.

(1) Zabranjeno je reklamiranje predmeta opšte upotrebe na način koji bi potrošače mogao dovesti u zabludu u pogledu stvarnog sastava, svojstva i namjene.

(2) Zabranjeno je pripisivanje i reklamiranje ljekovitog svojstva predmetu opšte upotrebe.

(3) Zabranjeno je reklamiranje pribora za pušenje putem sredstava javnog informisanja, svih oblika reklame na javnim mjestima, objektima i sredstvima javnog prevoza, putem knjiga, časopisa, kalendara i odjevnih predmeta, naljepnica, plakata i letaka ako su te naljepnice, plakati i leci odvojeni od ambalaže pribora za pušenje.

(4) Zabrana iz stava 3. ovog člana ne odnosi se na stručne knjige, časopise i druge stručne publikacije, ako su namijenjene isključivo proizvođačima ili prodavačima tih proizvoda.

V ZDRAVSTVENI NADZOR

Član 23.

(1) Predmeti opšte upotrebe koji se stavljaju u promet u Republici podliježu zdravstvenom nadzoru.

(2) Osim nadzora iz stava 1. ovog člana, predmeti opšte upotrebe podliježu i kontroli kvaliteta.

Član 24.

Zdravstveni nadzor u skladu sa ovim zakonom obuhvata nadzor nad proizvodnjom i stavljanjem na tržište predmeta opšte upotrebe.

Član 25.

(1) Zdravstveni nadzor nad proizvodnjom obuhvata unutrašnji i inspekcijski nadzor.

(2) Nadzor nad stavljanjem na tržište obuhvata inspekcijski nadzor.

Član 26.

Unutrašnji nadzor podrazumijeva obavezu proizvođača da:

a) vodi dokumentaciju o nabavci i ispravnosti sirovina i ambalaže,

b) sprovodi sistem kontrole uslova za proizvodnju u pogledu prostora, opreme, kadra i prevoza u postupku proizvodnje i

v) sprovodi sistem kontrole proizvoda.

Član 27.

(1) Inspekcijski nadzor obuhvata kontrolu provođenja unutrašnjeg nadzora, uslova za proizvodnju, kao i svih faza proizvodnog postupka, kontrolu gotovog proizvoda i nadzor nad stavljanjem na tržište predmeta opšte upotrebe.

(2) Inspekcijski nadzor obavljaju zdravstveno-sanitarni inspektori u skladu sa zakonom koji reguliše oblast inspekcijskog nadzora.

Član 28.

(1) Zdravstveno-sanitarni inspektor u obavljanju inspekcijskog nadzora, radi provjere bezbjednosti, ima pravo uzimati uzorke predmeta opšte upotrebe u proizvodnji i na tržištu, uključujući i sirovine u postupku proizvodnje, te ih dati na ispitivanje ovlaštenoj laboratoriji.

(2) Inspektor u obavljanju nadzora može pregledati sve radne i pomoćne prostorije, prostore, dokumentaciju, propisane evidencije, odnosno zapisnike, opremu, predmete opšte upotrebe, te predmete rada i poslovanja, koji podliježu sanitarnom nadzoru, uzimati uzorke za analizu, uzimati izjave odgovornih radnika i izjave svjedoka, a po potrebi koristiti i usluge istaknutih stručnjaka i ovlaštenih laboratorija, kao i utvrđivati identitet lica kada je to u interesu zdravstveno-sanitarnog nadzora.

Član 29.

(1) Uzorci uzeti za analizu evidentiraju se zapisnički i plombiraju od strane inspektora.

(2) Subjekti u poslovanju sa predmetima opšte upotrebe dužni su nadležnim inspektorima dati bez naknade na raspolaganje potrebne količine predmeta opšte upotrebe kao uzorke za laboratorijsko ispitivanje.

Član 30.

(1) Inspektor je dužan da uzorak predmeta opšte upotrebe uzet za analizu dostavi ovlaštenoj laboratoriji.

(2) Ovlaštena laboratorija kojoj je uzorak dostavljen, obavezna je da obavi analizu uzorka, sačini izvještaj i dostavi ga inspektoru koji je dostavio uzorak.

(3) Izvještaj iz stava 2. ovog člana treba da sadrži datum dostavljanja uzorka, datum početka i završetka analize, te rezultate analize, odnosno mišljenje da li je uzorak ispravan ili neispravan, a ako je neispravan, zbog čega je neispravan.

(4) Rezultat analize uzorka ne može se pobijati ako je obavljena superanaliza referentne laboratorije.

(5) Inspektor iz stava 1. ovog člana obavezan je o rezultatu analize obavijestiti lice od kojeg je uzorak uzet.

(6) Vlasnik predmeta za koji je analizom koja je izvršena u ovlaštenoj laboratoriji utvrđena neispravnost ima pravo zatražiti superanalizu u nekom od referentnih laboratorija u roku od tri dana od dana dostavljanja rezultata analize.

Član 31.

(1) Zdravstveni nadzor nad predmetima opšte upotrebe koji se uvoze radi stavljanja na tržište, obavlja se na carinskoj ispostavi.

(2) Zdravstveni nadzor iz stava 1. ovog člana obavlja zdravstveno-sanitarni inspektor.

Član 32.

Predmeti opšte upotrebe koji se uvoze, odnosno privremeno uvoze ili izvoze zbog prerade, dorade ili obrade, u pogledu bezbjednosti moraju ispunjavati uslove propisane ovim zakonom.

Član 33.

(1) Uvoznik predmeta opšte upotrebe obavezan je, prije carinjenja, u mjestu u kojem se obavlja zdravstveno-sanitarni nadzor, podnijeti zdravstveno-sanitarnom inspektoru zahtjev za pregled pošiljke koju uvozi radi utvrđivanja njegove bezbjednosti.

(2) Izuzetno od odredbe stava 1. ovog člana, na osnovu saglasnosti zdravstveno-sanitarnog inspektora, uvoznik može ocariniti pošiljku i bez dokaza o njenoj bezbjednosti ako su uzeti uzorci za laboratorijsko ispitivanje.

(3) Saglasnost iz stava 2. ovog člana dostavlja se zdravstveno-sanitarnom inspektoru u mjestu isporuke, odnosno skladištenja pošiljke.

(4) Saglasnost iz stava 2. ovog člana sadrži i podatke o mjestu i uslovima skladištenja, načinu prevoza i obavezama skladištara i uvoznika i druge uslove važne za čuvanje ispravnosti pošiljke.

(5) Uvoznik ne smije stavljati na tržište niti prerađivati pošiljku iz stava 1. ovog člana do donošenja rješenja kojim se utvrđuje da je pošiljka bezbjedna.

Član 34.

Odredbe ovog zakona primijenjuju se i na predmete opšte upotrebe koji se uvoze na konsignaciona skladišta u Republici.

Član 35.

Naknada troškova zdravstvenog nadzora predmeta opšte upotrebe obavlja se u skladu sa zakonom koji reguliše oblast inspekcijskog nadzora.

Član 36.

U obavljanju inspekcijskog nadzora nad proizvodnjom i stavljanjem na tržište predmeta opšte upotrebe inspektor ima pravo i dužnost da preduzime sljedeće mjere:

a) privremeno zabrani proizvodnju i stvljanje na tržište i upotrebu predmeta opšte upotrebe, za koje se posumnja da nisu bezbjedni, dok se laboratorijskim ispitivanjima ne utvrdi njihova ispravnost,

b) zabrani proizvodnju, stavljanje na tržište i upotrebu predmeta opšte upotrebe koji nisu bezbjedni,

v) naredi uništavanje predmeta opšte upotrebe koji nisu bezbjedni,

g) zabrani stavljanje na tržište predmeta opšte upotrebe koji nije bezbjedan, a koji se uvozi, odnosno naredi njegovo vraćanje pošiljaocu ili uništavanje ako se pošiljaocu pošiljka ne može vratiti,

d) naredi otklanjanje nedostataka u proizvodnji i u postupku stavljanja na tržište predmeta opšte upotrebe i

đ) privremeno zabrani proizvodnju i stavljanje na tržište predmeta opšte upotrebe u slučaju neispunjavanja propisanih uslova, dok se isti ne ispune.

Član 37.

Inspektor kod obavljanja nadzora nad proizvodnjom i stavljanjem na tržište predmeta opšte upotrebe imaju prava i dužnosti mjere iz člana 36. ovog zakona izreći usmeno, u skladu sa zakonom koji reguliše oblast inspekcijskog nadzora, kad:

a) opasnost ili osnovana sumnja na opasnost za zdravlje ili život ljudi zahtijeva da se određena mjera preduzme odmah, bez odgađanja i

b) postoji opasnost ili osnovana sumnja na opasnost od prikrivanja, zamjene ili uništenja predmeta opšte upotrebe ili dokaza, ako se mjera osiguranja ne preduzme odmah.

Član 38.

(1) Licu od kojeg se uzima uzorak za laboratorijska ispitivanja, zbog sumnje u njegovu bezbjednost, može se izreći mjera zabrane stavljanja na tržište tih predmeta do okončanja laboratorijskih ispitivanja.

(2) Mjera iz stava 1. ovoga člana izriče se usmenim rješenjem na koje se može izjaviti žalba koja ne odgađa izvršenje rješenja, u skladu sa zakonom koji reguliše oblast inspekcijskog nadzora.

(3) Ako se laboratorijskim ispitivanjima uzoraka utvrdi da predmet opšte upotrebe nije bezbjedan, inspektor će potvrditi svojim rješenjem izrečenu mjeru iz stava 1. ovog člana i zabraniti svako raspolaganje tim predmetom za ljudsku upotrebu.

(4) Iinspektor rješenjem naređuje uništavanja predmeta opšte upotrebe, ako:

a) od predmeta opšte upotrebe prijeti neposredna opasnost po zdravlje ljudi,

b) vlasnik predmeta opšte upotrebe ne dostavi u roku koji mu zdravstveno-sanitarni inspektor odredi, prijedlog za preradu u druge svrhe i

v) ne preradi predmet opšte upotrebe u roku koji mu odredi zdravstveno-sanitarni inspektor.

(5) Troškove u vezi s uništavanjem i preradom predmeta opšte upotrebe u druge svrhe snosi vlasnik predmeta opšte upotrebe.

VI KAZNENE ODREDBE

Član 39.

Ko proizvodi radi prodaje, prodaje ili na drugi način stavlja u promet opasne predmete opšte upotrebe, kazniće se prema Krivičnom zakonu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 49/03, 108/04, 37/06 i 70/06).

Član 40.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 5.000 KM do 30.000 KM kazniće se za prekršaj proizvođač ili distributer predmeta opšte upotrebe ako:

a) stavi na tržište predmet opšte upotrebe koji nije bezbjedan (član 3),

b) sazna ili opravdano posumnja da predmet opšte upotrebe nije bezbjedan, a odmah ne obustavi proizvodnju i ne povuče proizvod sa tržišta (član 14. stav 1),

v) za proizvodnju, odnosno stavljanje na tržište predmeta opšte upotrebe koristi objekte, prostorije, odnosno uređaje, a za isto nema odgovarajuće rješenje o ispunjenosti uslova (član 15),

g) ne obavi laboratorijsko ispitivanje proizvoda u ovlaštenoj laboratoriji, ne vodi zapisnike o obavljenim ispitivanjima, ili ako ne ispituje mikrobiološku čistoću u proizvodnji (član 17),

d) stavi u promet predmet opšte upotrebe koji nema deklaraciju (član 18. stav 1),

đ) stavi na tržište predmet opšte upotrebe koji nema uvjerenje o bezbjednosti predmeta opšte upotrebe (član 18. stav 2),

e) inspektoru ne stavi na raspolaganje potrebne količine uzoraka za laboratorijsko ispitivanje (član 29. stav 2) i

ž) stavi na tržište ili prerađuje predmet opšte upotrebe prije donošenja rješenja kojim se utvrđuje da je isti bezbjedan (član 33. stav 5).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM do 6.000 KM.

Član 41.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 3.000 KM do 18.000 KM kazniće se za prekršaj proizvođač ili distributer predmeta opšte upotrebe ako:

a) na deklaraciji nema podatke o sastojcima i aditivima koji su dodati predmetu opšte upotrebe (član 13. stav 2),

b) lica koja na radnim mjestima dolaze u neposredan dodir sa kozmetičkim proizvodima ne nose posebnu radnu odjeću i obuću (član 16. stav 2) i

v) reklamira predmete opšte upotrebe suprotno odredbama člana 22. st. 1, 2. i 3.

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM do 6.000 KM.

VII PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 42.

Ministar će u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti pravilnike:

a) Pravilnik o bezbjednosti materijala i predmeta koji dolaze u neposredan dodir sa hranom (član 5),

b) Pravilnik o bezbjednosti predmeta široke potrošnje (član 6),

v) Pravilnik o bezbjednosti dječijih igračaka (član 7),

g) Pravilnik o utvrđivanju uslova u pogledu kadra, prostora i opreme koje moraju ispunjavati laboratorije (član 10) i

d) Pravilnik o posebnim uslovima za proizvodnju i stavljanje na tržište predmeta opšte upotrebe (član 15).

Član 43.

Do donošenja pravilnika iz člana 42. ovog zakona primjenjuju se preuzeti pravilnici doneseni na osnovu Zakona o zdravstvenoj ispravnosti životnih namirnica i predmeta opšte upotrebe („Službeni list SRJ“, br. 53/91, 24/94, 28/96, 37/02 i 79/05).

Član 44.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi preuzeti Zakon o zdravstvenoj ispravnosti životnih namirnica i predmeta opšte upotrebe („Službeni list SFRJ“, broj 53/91) u dijelu koji se odnosi na predmete opšte upotrebe.

Član 45.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

Mr Igor Radojičić