Zakon o veterinarstvu u Republici Srpskoj

ZAKON

O VETERINARSTVU U REPUBLICI SRPSKOJ

I OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

(1) Ovim zakonom uređuju se zdravstvena zaštita životinja i obavljanje veterinarske djelatnosti, otkrivanje, sprječavanje pojave, suzbijanje i iskorjenjivanje zaraznih bolesti životinja, sprječavanje bolesti koje su zajedničke za životinje i ljude, veterinarsko-sanitarna kontrola uzgoja i prometa životinja, proizvoda, sirovina i otpadaka životinjskog porijekla, hrane za životinje i vode, reprodukcija životinja, primjena zoohigijenskih i tehnoloških mjera u uzgoju životinja u pogledu zdravstvene zaštite, zaštita životne sredine u ovoj oblasti i dobrobit životinja.

(2) Ovim zakonom uređuju se i nadležnost veterinarskih službi u sprovođenju zdravstvene zaštite životinja i obavljanju veterinarske djelatnosti, organizaciju i nadležnosti Veterinarske komore, stručno usavršavanje u veterinarstvu, baze podataka i informacioni sistem.

Član 2.

Pojedini izrazi koji se koriste u ovom zakonu imaju sljedeća značenja:

akvakultura označava žive ribe, rakove, školjke i mekušce koji se gaje i čuvaju u kontrolisanim uslovima u ribnjaku, uključujući i divlje životinje ovih vrsta, namijenjene za gajenje, amaterski uzgoj i reprodukcija znači povremeno uzgajanje ili reprodukciju kućnih ljubimaca; u ovom slučaju uzgoj se odnosi na reprodukciju koja ima za cilj kvantitet, dok reprodukcija podrazumijeva planiranu reproduktivnu aktivnost i brigu radi dosezanja određenih kvalitativnih karakteristika potomstva, bolesti koje se obavezno prijavljuju su zarazne bolesti sa liste međunarodnog zoosanitarnog kodeksa OIE, uključujući i bolesti koje odrede nadležni organi, veterinari su lica za završenim veterinarskim fakultetom sa zvanjem diplomirani veterinar ili doktor veterinarske medicine, veterinarska licenca je dozvola koju mora imati veterinar za obavljanje veterinarske djelatnosti koju izdaje veterinarska komora, veterinarska usluga je intervencija veterinara u ambulanti ili van nje, koju obavlja radi obezbjeđivanja zdravlja životinja, iz preventivnih ili uzgojnih razloga, radi veterinarskog pregleda ili kontrole, kao i radi intervencija u reprodukcione ili druge svrhe, osim izvođenja minimalnog obima zdravstvene zaštite životinja, veterinarske organizacije su veterinarska stanica, veterinarska apoteka, veterinarska ambulanta, veterinarska bolnica i veterinarska klinika, veterinarski inspektor je veterinar koji je zaposlen u Republičkoj upravi za inspekcijske poslove (u daljem tekstu: Inspektorat) ili u jedinici lokalne uprave, veterinarski pregledi i kontrola su pregledi i kontrola životinja, sirovina, proizvoda, prehrambenih proizvoda, stočne hrane i otpadaka, radi zaštite ljudi i životinja od zaraznih bolesti životinja, i sprečavanja trgovine sirovinama, proizvodima, prehrambenim proizvodima i stočnom hranom, koji nisu zdravstveno ispravni, kao i kontrola objekata ili robe, koji mogu biti izvor zaraznih bolesti životinja, veterinarski red podrazumijeva propisane mjere, postupke i radnje na javnim mjestima, gdje se skupljaju životinje, u prevoznim sredstvima za transport životinja, proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda, otpadaka i stočne hrane, u oborima i na pašnjacima, kao i objektima za skupljanje životinja i klanje životinja, i skupljanje, obradu, preradu i skladištenje sirovina, proizvoda, prehrambenih proizvoda, otpadaka i stočne hrane radi zaštite zdravlja i života ljudi i životinja, zaštiti životne sredine i zaštiti dobrobiti životinja, veterinarski stručnjak (ekspert) je veterinar kojeg ministar poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede (u daljem tekstu: ministar), rješenjem ovlašćuje za savjetovanje i davanje mišljenja, kao i obavljanje vrhunskih specijalističkih radova u pojedinačnim područjima veterinarske djelatnosti, veterinarski tehničar je lice sa završenom četvorogodišnjom srednjom školom za veterinarske tehničare, koje pod kontrolom veterinara obavlja pojedinačne veterinarske poslove, vještačko osjemenjavanje označava unošenje sjemena u uterus ženke vještačkim putem bez prirodnog parenja, vlasnici životinja su fizička i pravna lica koja su vlasnici životinja, odnosno koja se bave uzgajanjem, zaštitom, upotrebom, gajenjem, upravljanjem, obučavanjem, prevozom ili prodajom životinja, gajena divljač su divlji kopneni sisari, gmizavci i ptice, koje se drže i kolju kao domaće životinje, divljač su divlje životinje, određene propisima o divljači i lovu, čije je meso upotrebljivo za ishranu ljudi i koje se ne kolju kao domaće životinje, već se love u skladu sa propisima o lovu, kao i divlji sisari i ptice koji slobodno žive na zatvorenom području i koji se love u skladu sa propisima o lovu, epizootija, odnosno epidemija zarazne bolesti su brojniji slučajevi zarazne bolesti koja s obzirom na učestalost, vrijeme, mjesto i ugrožene vrste životinja, odnosno ljudi prevazilazi očekivani broj slučajeva, životinja označava: svakog sisara osim čovjeka, svako četvoronožno biće koje nije sisar, domaće i divlje ptice, ribe, reptile i ljuskare, ostala hladnokrvna bića bilo koje vrste i pčele koje prave med, životinje po namjeni ili mjestu življenja su: životinje za gajenje, proizvodnju i klanje, kućne životinje, divljač, gajena divljač, akvakultura, životinje koje slobodno žive u vodama, životinje za vršenje eksperimenata, životinje iz zooloških vrtova i druge životinje, životinje za vršenje eksperimenata znače svakog živog kičmenjaka, osim čovjeka, i larvalne oblike bez fetalnih i embrionalnih oblika koji slobodno žive, a koje se upotrebljavaju u eksperimentalne i druge naučne svrhe, životinje za gajenje su životinje koje se gaje ili drže za proizvodnju hrane, odnosno za proizvodnju vune, kože, krzna ili u druge privredne svrhe, životinje za klanje su životinje čiji su sastavni dijelovi tijela namijenjeni za ishranu ljudi, uključujući i akvakulturu i gajenu divljač, životinje za proizvodnju prehrambenih proizvoda su životinje za klanje, proizvodne životinje, divljač i životinje koje slobodno žive u vodama, životinje iz zooloških vrtova su životinje koje se javno izlažu u stalnom objektu najmanje sedam dana u godini, sa izuzetkom cirkusa i trgovina sa kućnim životinjama, životinje koje slobodno žive u vodama su ribe, rakovi, školjke i druge vodene životinje, određene propisima o ribolovu, čije se meso i tkiva upotrebljavaju za ishranu ljudi i koje se love sa namjenom ishrane ljudi, kućne životinje su psi, domaće mačke, domaće ptice, mali glodari, terarijumske, akvarijumske i druge životinje, koje se uzgajaju ili drže za rekreaciju, društvo, zaštitu ili pomoć čovjeku, zaraženim područjem smatra se područje na kojem je utvrđen jedan ili više izvora infekcije i na kojem postoje mogućnosti za širenje infekcije, zarazne bolesti životinja su bolesti identifikovane u međunarodnom zoosanitarnom kodeksu Međunarodne kancelarije za epizootije (OIE) i druge bolesti u pogledu kojih se primjenjuju propisane mjere, zdravstvena zaštita životinja podrazumijeva sprovođenje mjera radi obezbjeđenja uzgoja i proizvodnje zdravih životinja, higijenski i zdravstveno ispravnih proizvoda životinjskog porijekla, zaštite ljudi od zoonoza i obezbjeđenja dobrobiti životinja i veterinarske zaštite životne sredine, identifikacija životinja označava stavljanje ušnih markica, žigova, uključujući i druge načine identifikacije (elektronski) koji treba da stoje stalno na životinji i da označe kojoj vrsti, imanju ili stadu pripada, a da pri tom ne ugrožavaju životinju, klaonica označava sva mjesta gdje se kolju životinje radi dalje prodaje i upotrebe u ljudskoj ishrani, kretanje životinja označava promjenu, smanjenje ili povećanje broja životinja na imanju, u stadu, koje se dešava iz bilo kog razloga njihovog ulaska ili izlaska, uključujući ispašu, trgovinu, klanje, učešće na izložbama ili sajmovima, izvoz, a za domaće konje takođe podrazumijeva učešće na sportskim takmičenjima, kao i okot i uginuće životinje na imanju ili u stadu, lijekovi za upotrebu u veterinarskoj medicini (u daljem tekstu: lijekovi) su svaka materija ili kombinacija materija koje su pripremljene i namijenjene za liječenje ili sprečavanje bolesti kod životinja, a lijekom se smatra i svaka materija ili kombinacija materija koja se može primjenjivati na životinjama, da bi se odredila dijagnoza ili ponovo uspostavile, poboljšale ili promijenile fiziološke funkcije, ljubiteljski uzgoj je privremeni uzgoj ili odgoj kućnih životinja, pri čemu je uzgoj djelatnost reprodukcije životinja sa naglaskom na količinskim aspektima, a odgoj je planska djelatnost reprodukcije životinja i briga o njima, za dostizanje kvalitetno opredijeljenih osobina potomstva, mjesto (punkt) granične inspekcije označava mjesto na kome se vrši kontrola životinja i proizvoda životinjskog porijekla prilikom uvoza, izvoza ili tranzita u skladu sa propisima Bosne i Hercegovine, mjesto porijekla je prostor, odnosno objekat u kojem je obavljen veterinarski pregled i gdje je nakon pregleda izdat veterinarski certifikat ili uvjerenje o zdravstvenom stanju životinje, odnosno potvrda, objekat obuhvata zgrade i prostore gdje se proizvode, odnosno obrađuju prehrambeni proizvodi, sirovine i otpaci, ovlašćena laboratorija je laboratorija koja ispunjava propisane uslove koje propisuje Ministarstvo, ovlašćeni veterinarski inspektor je veterinar kojeg na osnovu ugovora angažuje Ministarstvo za obavljanje veterinarsko-sanitarnih pregleda na klaonicama i stručni nadzor u objektima koji su pod veterinarskim nadzorom, Operativna agencija BiH označava tehničku agenciju koja sprovodi modalitete i funkcinisanje identifikacije i kontrole kretanja životinja na cijeloj teritoriji Bosne i Hercegovine i nadgleda i koordiniše tehničke aktivnosti regionalnih kancelarija za unos podataka, ostaci štetnih materija (reziduum) su ostaci materija sa farmakološkim djelovanjem, ostaci ekoloških zagađivača okruženja i druge materije, kao i njihovi metaboliti, koji mogu preći u prehrambene proizvode i ugroziti zdravlje ljudi, otpadne vode su one otpadne vode koje nastaju u objektima za uzgoj životinja, klaonicama i drugim objektima za obradu, preradu i sakupljanje sirovina, prehrambenih proizvoda i otpadaka i zahtijevaju posebnu tehnologiju odvajanja i čišćenja, nus proizvodi su životinjski trupovi i sastavni dijelovi životinjskog tijela, koji nisu namijenjeni za ishranu ljudi, kao i zdravstveno neispravni prehrambeni proizvodi i životinjski proizvodi, posebno opasne zarazne bolesti su zarazne bolesti sa Liste OIE međunarodnog zoosanitarnog kodeksa i koje propiše Ministarstvo poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede (u daljem tekstu: Ministarstvo) u skladu sa svojim nadležnostima, prehrambeni proizvodi u smislu ovog zakona označavaju proizvode životinjskog porijekla, svježe ili spremljene za čuvanje, industrijske proizvode, organske i neorganske supstance koje su direktno ili nakon obrade namijenjene za ishranu ljudi, priplodne životinje su životinje muškog i ženskog pola, namijenjene za razmnožavanje, proizvodi životinjskog porijekla (u daljem tekstu: proizvodi) su svi proizvodi dobijeni od životinja, divljači i životinja koje slobodno žive u vodama, inkubirana jaja, kao i životinjsko sjeme, jajne ćelije i embrioni i med i svi proizvodi koji djelimično ili u cjelini potiču od životinje, proizvodne životinje su životinje namijenjene za dobijanje mesa, mlijeka, jaja, meda, vune, kože i krzna, regionalna baza podataka označava tehničke kancelarije na regionalnom nivou koje služe u svrhu identifikacije i kontrole kretanja životinja, registar na imanju označava registar u koji vlasnici (imaoci) životinja i uzgajivači unose sve podatke u vezi sa životinjama i kretanjem životinja, sabirni centar je registrovani objekat gdje se životinje iz različitih objekata za uzgoj skupljaju i sabiraju u pošiljke, namijenjene za unutrašnju i spoljnu trgovinu, sirovine životinjskog porijekla (u daljem tekstu: sirovine) su trupovi i svi sastavni dijelovi životinjskog tijela u neprerađenom stanju, sistem identifikacije i kontrole kretanja životinja (u daljem tekstu: IKKŽ) označava procedure kojima je cilj poboljšanje i sprovođenje veterinarskih kontrolnih sistema koji se odnose na identifikaciju životinja, kretanje i praćenje kretanja životinja, službenik za certifikaciju je veterinarski inspektor jedinice lokalne samouprave, ili ovlašćeni veterinarski inspektor, stočarske službe su zvanične organizacije koje se bave uzgojno selekcionim radom, odnosno unapređivanjem stočarstva, tranzit je svaki prenos pošiljaka, životinja, prehrambenih proizvoda, sirovina, proizvoda, lijekova i medicinskih pomagala, stočne hrane i otpadaka preko graničnih prelaza Bosne i Hercegovine u druge države ili iz drugih država. trgovac životinjama (u daljem tekstu: trgovac) je pravno ili fizičko lice koje kao djelatnost obavlja kupovinu, odnosno prodaju životinja, osim pasa, ugroženim područjem smatra se područje na koje se može prenijeti bolest sa zaraženog područja i na kojem postoje mogućnosti za širenje zaraze, uzgoj priplodnih životinja označava uzgoj priplodnih životinja i davalaca jajnih ćelija i embriona, objekte za uzgajanje priplodnih životinja, centre za osjemenjivanje, rasna jata pernate živine, rasna riblja jata, rasna uzgajališta i uzgajališta matica, hitna veterinarska pomoć je intervencija kojom se uklanja neposredna opasnost za život životinja, hrana za životinje ili stočna hrana označava različite proizvode životinjskog ili biljnog porijekla u prvobitnom prirodnom stanju, svježem ili konzervisanom, proizvode industrijske prerade i organske i anorganske materije koje su direktno ili nakon prerade namijenjene za hranjenje životinja, čuvar životinja označava svako fizičko ili pravno lice koje ima odgovornost za čuvanje životinja, čak i privremenu, uključujući i transport na pijacu ili klaonicu i štala sa neprovjerenim ili sumnjivim epizootiološkim prilikama predstavlja zgrade i prostorije za uzgoj životinja u kojima se nisu obavili propisani pregledi životinja, odnosno štala vlasnika životinje koji se bavi nedozvoljenom ili nekontrolisanom trgovinom životinjama i životinjskim proizvodima.

Član 3.

(1) Vlasnici i čuvari životinja dužni su da se staraju o zdravstvenoj zaštiti životinja i njihovoj dobrobiti, te da vode registar na imanju.

(2) Svako lice koje čuva, transportuje ili na bilo koji način ima veze sa životinjama dužno je da zaštiti zdravlje životinja od bolesti i infekcija koje se prenose među životinjama i ljudima, kao i od posljedica ostataka štetnih materija u prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla.

(3) Obaveza veterinara je da u skladu sa objektivnim mogućnostima pruži hitnu veterinarsku pomoć koju plaća vlasnik životinja.

(4) Fizička i pravna lica koja drže, čuvaju ili prometuju životinje dužna su da:

a) omoguće veterinarski pregled i kontrolu svojih životinja,

b) pomažu prilikom preglega, kontrole i uzimanja potrebnih uzoraka i

v) pomažu prilikom obavljanja drugih propisanih mjera.

(5) Fizička i pravna lica dužna su da bez odgađanja obavijeste najbližu veterinarsku organizaciju ili veterinarskog inspektora, odnosno Ministarstvo ili Inspektorat o postojanju opasnosti po zdravlje životinja, ili u vezi sa tim opasnostima, kao i da u zahtijevanom roku dostave podatke o zdravstvenoj zaštiti životinja, odnosno zdravstvenoj ispravnosti prehrambenih proizvoda, stočne hrane, lijekova i otpadaka i da omoguće provjeru tačnosti datih podataka.

(6) Za vrijeme čekanja da veterinarski inspektor, veterinarska organizacija ili Inspektorat preduzme mjere na koje je ovlašćen zakonom i drugim propisima, fizička i pravna lica ne smiju da stave u promet životinje i proizvode, te moraju povući one koji su već stavljeni u promet, ako postoje znaci promjene zdravstvenog stanja, odnosno sumnja da su te životinje i proizvodi rizični po zdravlje životinja ili ljudi.

(7) Nakon intervencije u slučaju iz stava 6. ovog člana, fizička i pravna lica moraju da pruže sve informacije o kretanju životinja i proizvoda.

(8) Fizička i pravna lica koja drže ili transportuju životinje, proizvode ili sirovine životinjskog porijekla vode evidencije čiji jedinstven i detaljan sadržaj, oblik i način vođenja propisuje ministar poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva (u daljem tekstu: ministar). (9)Vlasnik životinja ima pravo na slobodan izbor veterinara, osim u slučajevima iz člana 10. stav 1. ovog zakona, kao i pravo da zahtijeva informacije o izabranom metodu intervencije, mogućim posljedicama i troškovima veterinarske usluge, osim kod provođenja obaveznih veterinarskih mjera.

(10) Vlasnik životinja i proizvoda životinjskog porijekla koji se stavljaju u promet mora obezbijediti dokumetaciju da su sprovedene sve propisane veterinarske mjere i da je izvršen veterinarski pregled na imanju, odnosno objektu.

Član 4.

Kancelarija za veterinarstvo Bosne i Hercegovine (u daljem tekstu: Kancelarija) određuje jedinstven način za primjenu standarda i mjera sadržanih u međunarodnim konvencijama, ugovorima i drugim međunarodnim aktima.

II ZDRAVSTVENA ZAŠTITA I SPREČAVANJE ZARAZNIH BOLESTI ŽIVOTINJA

Član 5.

(1) Zdravstvena zaštita životinja sprovodi se radi obezbjeđivanja uzgoja i proizvodnje zdravih životinja, higijenski i zdravstveno ispravnih proizvoda životinjskog porijekla, zaštite ljudi od zoonoza i obezbjeđivanja dobrobiti životinja i zaštite životne sredine.

(2) S obzirom na vrstu infekcije i mjere potrebne za njihovo sprečavanje i suzbijanje, zarazne bolesti životinja, radi čijeg suzbijanja se preduzimaju opšte i posebne preventivne, kao i druge mjere koje se sprovode prema ovom zakonu, razvrstavaju se u grupe u skladu sa međunarodnim zoosanitarnim kodeksom i epizootiološkim stanjem.

(3) Zoonoze su bolesti ili infekcije koje se prirodnim putem prenose sa životinja – kičmenjaka na ljude, i obrnuto (zoopatije).

(4) Razvrstavanje bolesti iz ovog člana, kao i uslove za određivanje statusa u pogledu zdravstvenog stanja, način obavještavanja, prijavljivanja i mjere, pravilnikom propisuje ministar, a sastavni dio pravilnika čine Liste zaraznih bolesti.

Član 6.

(1) Ministarstvo određuje i organizuje mjere stručnog nadzora radi iskorjenjivanja bolesti koje obavezno moraju da se prijavljuju.

(2) Za izvođenje mjera iz stava 1. ovog člana, Ministarstvo donosi jedinstvene i dugoročne programe zdravstvene zaštite životinja u kojima se određuju rokovi za realizaciju programa, organizacije koje to moraju realizovati i način finansiranja.

(3) Na kraju svake godine Ministarstvo za sljedeću godinu određuje koje se preventivne vakcinacije i dijagnostička, kao i druga ispitivanja obavljaju u Republici Srpskoj radi obezbjeđivanja povoljnih epizootioloških prilika i ispunjavanja uslova za trgovinu, određuju se rokovi, kao i način obavještavanja o obavljenim mjerama i drugim uslovima za izvođenje tih mjera, kao i organizacije koje imaju pravo da ih obavljaju u skladu sa odredbama ovog zakona.

(4) Lica koja tokom obavljanja registrovane djelatnosti uzgoja ili proizvodnje dolaze u neposredan dodir sa životinjama, prehrambenim proizvodima, sirovinama, proizvodima životinjskog porijekla ili otpacima, moraju da imaju osnovno znanje o zaraznim bolestima životinja, o njihovom sprečavanju i prenošenju na ljude, kao i o propisima o zaštiti od zaraznih bolesti životinja.

(5) Osnovno znanje o zaraznim bolestima, kao i o propisima, lica iz stava 4. ovog člana stiču na edukativnim skupovima, za koje će program i izvođača propisati i odobriti Ministarstvo.

Član 7.

Obavezne, opšte preventivne mjere za zaštitu životinja od zaraznih bolesti koje sprovode vlasnici i čuvari životinja su:

a) obezbjeđivanje higijenski ispravne vode i stočne hrane,

b) obezbjeđivanje i održavanje propisanih higijenskih uslova u objektima za uzgoj životinja i u drugim prostorijama u kojima se životinje zadržavaju,

v) obezbjeđivanje i održavanje higijenskih uslova na opremi u objektima iz tačke b) ovog stava,

g) obezbjeđivanje higijene okota i muže,

d) obezbjeđivanje veterinarskog reda na javnim mjestima, gdje se skupljaju životinje, u prevoznim sredstvima za transport životinja, proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda, otpadaka i stočne hrane, u oborima i na pašnjacima, kao i objektima za skupljanje životinja i klanje životinja, i skupljanje, obradu, preradu i skladištenje sirovina, proizvoda, prehrambenih proizvoda, otpadaka i stočne hrane,

đ) obezbjeđivanje zdravstvene ispravnosti prehrambenih proizvoda i veterinarskih uslova za njihovu proizvodnju i promet,

e) sprječavanje unošenja uzročnika zaraznih bolesti u objekte za uzgoj životinja,

ž) izvođenje veterinarskih mjera u intenzivnom uzgoju životinja,

z) tretiranje životinjskih trupova i drugih otpadaka, otpadnih voda, životinjskog izmeta i urina na propisan način,

i) obezbjeđivanje preventivne dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije u objektima, na javnim površinama i u prevoznim sredstvima, u skladu sa opštim mjerama zaštite stanovništva od zaraznih bolesti,

j) unošenje svih informacija i podataka o životinjama i njihovom kretanju u registar na imanju i

k) druge opšte mjere, utvrđene ovim zakonom.

Član 8.

(1) Kontrola i prevencija bolesti koje obavezno moraju da se prijave baziraju se na planu hitnih intervencija za područje Republike Srpske koji donosi Ministarstvo. Radi ranog otkrivanja i sprečavanja pojava zarazne bolesti može se s obzirom na prirodu zarazne bolesti i opasnost odrediti jedna ili više sljedećih posebnih preventivnih mjera:

a) veterinarsko obučavanje vlasnika životinja i drugih lica,

b) obavezno obavještavanje najbliže veterinarske organizacije ili veterinarskog inspektora u slučaju sumnje na postojanje bolesti,

v) ograničavanje kretanja lica, životinja i transport materijala kojima se može prenijeti zaraza, kao i zabrana vožnje prevoznih sredstava,

g) ograničenja na farmama, imanjima, javnim pijacama, otvorenim prodajnim mjestima, izložbenim terenima, klaonicama i svim drugim prostorijama,

d) identifikacija životinja i popis životinja,

đ) stavljanje ograničenja na zaraženo i kontrolisano područje,

e) ograničenja vršenja vještačkog osjemenjavanja i transfera embriona,

ž) dijagnostikovanje u ovlašćenoj laboratoriji i potvrđivanje, ukoliko se pokaže potrebnim u međunarodnoj referentnoj laboratoriji, ovlašćenoj od Evropske unije ili Svjetske zdravstvene organizacije,

z) čišćenje i dezinfekcija opreme, prostorija, osoblja i vozila prihvaćenim dezinfekcionim sredstvom,

i) dezinfekcija, dezinsekcija i deratizacija,

j) klanje i uništavanje svega zaraženog ili izloženog kontaktu ostalih životinja koje su bile izložene zarazi,

k) preventivna vakcinacija ili zaštita upotrebom veterinarskih lijekova, l)bezopasno odlaganje životinjskih ostataka, proizvoda životinjskog porijekla, hrane za životinje i otpada, lj) bezopasno odlaganje ili higijenski tretman otpadnih voda i fekalija iz registrovanih objekata,

m) ispitivanje kože i kože sa tkivom na antraks,

n) specijalne mjere za uzročnike zaraze i rezervoare infekcije i zaustavljanje prenosioca zaraznih bolesti i nj) druge posebne preventivne mjere koje su predviđene ovim zakonom.

(2) Otpadna hrana mora biti tretirana u skladu sa kriterijumima koje propiše Ministarstvo prije nego što počne ishrana životinja, ili se ishrana otpadnom hranom mora zabraniti.

Član 9.

(1) Obavezne, posebne preventivne mjere za zaštitu stanovništva od zoonoza i toksičnih agenasa su:

a) sistematično otkrivanje, sprečavanje i suzbijanje zoonoza kod životinja, b)izvođenje preventivnih mjera za zaštitu veterinara, veterinarskih tehničara, vlasnika životinja, čuvara životinja i drugih ljudi, koji mogu da dođu u neposredan ili posredan dodir sa zaraženom životinjom, prehrambenim proizvodima, proizvodima, sirovinama ili otpacima,

v) sprovođenje higijenskih mjera prilikom klanja životinja u registrovanim objektima prema standardima koji su propisani za takvu vrstu klanica,

g) obezbjeđivanje zdravstvene ispravnosti prehrambenih proizvoda i sprečavanje nedozvoljenog prometa zaraženim životinjama i zdravstveno neispravnim prehrambenim proizvodima, proizvodima, sirovinama i otpacima, kojima se može inficirati stanovništvo, veterinarskim pregledom i inspekcijskom kontrolom životinja, kao i nadgledanjem životinja, prehrambenih proizvoda, proizvoda životinjskog porijekla, sirovina i otpadaka,

d) sprječavanje zagađenja sirovina, proizvoda i prehrambenih proizvoda u prehrambenim i drugim objektima i

đ) sprječavanje zagađenja životne sredine otpadnim hemikalijama i drugim materijalom štetnim po čovjeka do kojeg može doći prilikom klanja životinja.

(2) Za izvođenje mjera iz stava 1. ovog člana usvajaju se kratkoročni i dugoročni programi zaštite stanovništva od zoonoza i moraju biti određeni rokovi u kojima programi moraju da budu realizovani i način njihovog finansiranja.

(3) Program za opštu zaštitu zdravlja ljudi i životinja od određenih zoonoza donosi ministar i ministar zdravlja i socijalne zaštite.

Član 10.

(1) Ako se pojavi zarazna bolest ili se pojave znaci na osnovu kojih se sumnja da je životinja oboljela ili uginula usljed zarazne bolesti, vlasnik životinje mora o tome odmah i na propisan način da obavijesti najbližu veterinarsku organizaciju, ovlašćenog veterinarskog inspektora i veterinarskog inspektora.

(2) Vlasnik životinje mora do dolaska veterinara da zaštiti, kao i da spriječi pristup drugih lica i životinja do zaražene životinje, krda, jata, pčelinjaka, odnosno trupa uginule životinje.

Član 11.

(1) Veterinar koji posumnja na postojanje zarazne bolesti mora da na propisan način obavijesti nadležnu veterinarsku inspekciju i preduzme sve potrebne mjere da bi se potvrdilo ili isključilo postojanje predmetnog zaraznog oboljenja, odnosno utvrdio uzrok uginuća životinje.

(2) Smatra se da postoji sumnja na zarazne ili parazitske bolesti kada se u stadu, jatu, dvorištu, imanju ili drugom mjestu i prostoru gdje životinje privremeno ili stalno borave pojave dva ili više oboljenja ili uginuća sa jednakim ili sličnim znacima ili kad životinja naglo ugine bez vidljivog uzroka, ili tok laboratorijske pretrage, klinička slika bolesti ili epizootiološke okolnosti opravdavaju postojanje sumnje na zaraznu ili parazitsku bolest.

(3) Veterinar uzima i šalje na ispitivanje materijal iz stava 1. ovog člana specijalnim vozilom laboratorije koja obavlja dijagnostička ispitivanja, koja mora da obezbijedi takav način prevoza materijala kojim će se obezbijediti da ne postoji opasnost za širenje zaraznih bolesti i za kvarenje materijala.

(4) Organizacije koje obavljaju javni prevoz, odnosno obezbjeđuju dostavu moraju da obezbijede i dostavu materijala do ovlašćene laboratorije.

Član 12.

(1) Veterinarski inspektor ili ovlašćeni veterinarski inspektor preko epizootiološke službe ovlašćene dijagnostičke institucije, na osnovu prijave zarazne bolesti ili sumnje na zaraznu bolest obavlja epizootiološko ispitivanje, odnosno istražuje okolnosti pojave prijavljene bolesti.

(2) U slučaju sumnje ili utvrđivanja zoonoze veterinarski inspektor ili ovlašćeni veterinarski inspektor dužan je da obavijesti i nadležnu zdravstvenu službu.

(3) Ministarstvo je u propisanim slučajevima dužno da obavijesti o pojavi i opasnosti od zarazne bolesti: nadležne organe opština, zdravstvenu službu, stočarsku službu, nadležni organ za zaštitu i spasavanje, centar za informisanje, nadležni organ za zaštitu životne sredine i zainteresovane vlasnike životinja, kao i da ih upozna sa najvažnijim mjerama, kojima se može spriječiti širenje zarazne bolesti.

Član 13.

(1) Kada se utvrdi zarazna bolest i dok traje opasnost od nje, određuju se granice zaraženog i ugroženog područja, mjere postupanja i način obavještavanja o tome.

(2) Način određivanja zaraženog i ugroženog područja i detaljne mjere za utvrđivanje načina prevencije, sprečavanja širenja i suzbijanja zarazne bolesti, uslove za prestanak važenja mjera utvrđenih radi kontrole zarazne bolesti, kao i način obavještavanja i informisanja o tome propisuje ministar.

(3) O mjerama koje se odnose na ograničenje kretanja lica i dezinfekciju lica mora se obavijestiti nadležna zdravstvena služba.

III VETERINARSKA PREVENTIVA

1. Preventiva u prometu životinja

Član 14.

(1) Sva goveda, svinje, ovce, koze, konji, a po rješenju Ministarstva i druge životinje na području Republike Srpske moraju biti identifikovane i njihova kretanja moraju biti registrovana u skladu sa sistemom iz stava 3. ovog člana koji uključuje: registraciju imanja, identifikaciono markiranje životinja i jedinstvenu kodifikaciju na nivou Bosne i Hercegovine i pasoš za životinje.

(2) Aktivnost iz stava 1. ovog člana u nadležnosti je Ministarstva, a sprovode je ovlašćene veterinarske organizacije.

(3) Ministar propisuje izgled i sadržaj uvjerenja o zdravstvenoj zaštiti životinja i postupak sprovođenja kontrole kretanja životinja na teritoriji Republike Srpske, u skladu sa propisima Bosne i Hercegovine, čije će funkcionisanje obezbijediti Ministarstvo.

(4) Regionalne kancelarije za unos podataka moraju da budu uspostavljene od Ministarstva i sprovodiće svoje aktivnosti u skladu sa uslovima koje propisuje ministar.

(5) Ministarstvo vrši stručni nadzor nad sprovođenjem identifikacije životinja i kontrolu kretanja životinja na teritoriji Republike Srpske.

(6) Nakon potpune primjene sistema za goveda i druge vrste, zabranjena je upotreba bilo kojeg drugog identifikacionog modaliteta za kretanje životinja bez prethodnog odobrenja Ministarstva.

(7) Svi psi moraju biti označeni na propisani način.

(8) Svi označeni psi moraju biti upisani u registar pasa, a vlasnik mora imati propisanu ispravu o upisu i vakcinisanju psa protiv bjesnila.

(9) Vakcinacija pasa, vođenje registra pasa te izdavanje propisane isprave obaveza je ovlašćenog subjekta, u skladu s odredbama ovog zakona.

(10) Centralni registar pasa vodi Ministarstvo.

(11) Za troškove upisa pasa, obaveznog označavanja pasa i izdavanja službenih isprava vlasnik plaća naknadu.

(12) Vlasnik psa obavezan je da prijavi nabavku, odnosno da odjavi psa u slučaju svakog gubitka posjeda životinje (nestanka, prodaje, darovanja, uginuća) u roku od osam dana od nastalog događaja, subjektu ovlašćenom za upisivanje u centralni registar pasa.

(13) Za pse nad kojima nisu sprovedene propisane mjere, sprovodiće se mjere u skladu sa uslovima i propisima o dobrobiti životinja.

(14) Sadržaj i oblik registra pasa, te isprave o obaveznom upisu i sprovedenim mjerama, uslove i način označavanja, kao i oblik obavezne oznake za pse propisuje ministar.

(15) Životinja iz stava 1. ovog člana u prometu mora biti praćena propisanim veterinarskim certifikatom uz obavezu posjedovanja uvjerenja o zdravstvenom stanju životinja (u daljem tekstu: Uvjerenje), koje je dužan da obezbijedi vlasnik životinje, a koje izdaje službenik za certifikaciju.

(16) Uvjerenjem iz stava 15. ovog člana potvrđuje se zdravstveno stanje životinja, odnosno da na mjestu porijekla životinja nije bila utvrđena određena zarazna bolest koju mogu da prenesu predmetne životinjske vrste, ili se potvrđuju drugi propisani zahtjevi.

(17) Uvjerenje može da bude izdato jedino nakon utvrđivanja da je životinja zdrava, da ne dolazi iz zaraženog područja, da ne postoji zabrana kretanja ili ograničenje kretanja donesenih radi opšte zaštite zdravlja ljudi i životinja i da je životinja pravilno identifikovana. Uvjerenje mora da sadrži identifikacioni broj (kod) sa ušne markice i broj pasoša za životinje.

(18) Uvjerenje se izdaje na određeno vrijeme, a potpisuje ga službenik za certifikaciju, što je u skladu sa međunarodnim veterinarskim standardima.

(19) Nad svim govedima, svinjama, ovcama, kozama, konjima i drugim životinjama koje se zateknu u prometu, a koje ne posjeduju propisanu veterinarsku dokumentaciju, sprovešće se karantinske mjere na teret vlasnika ili čuvara životinja. Nakon sprovedenih karantinskih mjera, zdrave životinje se upućuju na klanje u sanitarnu klaonicu koju rješenjem određuje ministar. Nad životinjama kod kojih se utvrdi nepovoljan zdravstveni status, sprovesti će se mjere propisane ovim zakonom.

(20) Pravilnik o uslovima za izdavanje, sadržaj i oblik veterinarskog certifikata i Uvjerenja propisuje ministar.

Član 15.

(1) Proizvodi životinjskog porijekla u prometu moraju da budu na propisan način označeni i praćeni propisanim veterinarskim certifikatom.

(2) Certifikatom iz stava 1. ovog člana potvrđuje se zdravstveno stanje proizvoda, odnosno da na mjestu porijekla nije bila utvrđena određena zarazna bolest koja se njima može prenijeti i da su ostali propisani zahtjevi ispunjeni.

(3) Veterinarski certifikat izdaje se na određeno vrijeme, a izdaje ga službenik za certifikaciju.

(4) Detaljne uslove za obilježavanje proizvoda, uslove za izdavanje, sadržaj i oblik veterinarskog certifikata propisuje ministar.

Član 16.

(1) Bolesne i povrijeđene životinje, te životinje kod kojih su ugrožene osnovne životne funkcije mogu da se prevoze u klaonicu samo pod propisanim uslovima i na način da im se ne nanosi bol i patnja.

(2) U slučajevima iz stava 1. ovog člana životinje će biti praćene, umjesto veterinarskim certifikatom, veterinarskim nalogom kojim se potvrđuje stanje na koje se sumnja i opisuje pruženi tretman.

(3) Završni veterinarski pregled životinja iz stava 1. ovog člana obavlja veterinarski inspektor ili ovlašćeni veterinarski inspektor.

(4) Klanje životinja iz stava 1.ovog člana mora se obaviti u najbližoj klaonici, ukoliko su ispunjeni propisani uslovi, ali nikako u isto vrijeme kada se obavljaju redovna klanja. Prije prevoza životinja u klaonicu moraju da budu obavljene sve propisane veterinarske mjere i mjere predviđene propisima o dobrobiti životinja.

(5) Vlasnik životinje mora imati propisan veterinarski nalog i za životinje koje šalje u klaonicu iz štala sa neprovjerenim ili sumnjivim zdravstvenim statusom.

(6) Detaljan sadržaj veterinarskog naloga lica koja je mogu izdati i druge mjere koje je potrebno preduzeti u slučaju izdavanja naloga, propisuje ministar.

Član 17.

(1) Prehrambeni proizvodi moraju da budu u prometu na propisan način označeni, odnosno certifikovani.

(2) Pravilnik o uslovima o označavanju i certifikovanju prehrambenih proizvoda propisuje ministar.

Član 18.

(1)Trgovina životinjama, prehrambenim proizvodima, proizvodima i sirovinama dozvoljena je na mjestima i u objektima koji ispunjavaju propisane uslove i ako je na mjestu porijekla obavljena veterinarska inspekcija, urađena njihova identifikacija, tako da se porijeklo može utvrditi i ako su ispunjeni i drugi propisani uslovi.

(2) U željezničkom, vodenom, vazdušnom i drumskom prevozu dozvoljeno je utovaranje, pretovaranje ili istovar životinja, prehrambenih proizvoda, proizvoda, sirovina i otpadaka samo na onim mjestima gdje su ispunjeni propisani uslovi.

(3) Prostori u prevoznim sredstvima, odnosno prevozna sredstva iz stava 2. ovog člana u kojima se prevoze životinje, prehrambeni proizvodi, proizvodi, sirovine i otpaci, moraju da budu na propisan način očišćeni, odnosno dezinfikovani.

(4) U svakom trenutku treba da bude obezbijeđeno takvo fizičko odvajanje živih životinja, proizvoda životinjskog porijekla (hrane), materijala i otpadaka i odsustvo bilo kakvog kontakta između njih i proizvoda iste vrste ali različitog higijenskog stanja.

(5) Detaljne uslove u pogledu zahtjeva iz ovog člana propisuje ministar.

Član 19.

(1) Ministar posebnim aktom, ograničava ili zabranjuje trgovinu životinjama, prehrambenim proizvodima, sirovinama, proizvodima, otpacima, stočnom hranom, lijekovima i medicinskim pomagalima, kada se pojavi životinjska zarazna bolest iz člana 5. stav 2. ovog zakona, odnosno iz drugih veterinarskih razloga.

(2) Izuzetno, ministar prije izdavanja akta iz stava 1. ovog člana može da izda odgovarajuća obavezna uputstva koja stupaju na snagu odmah u slučaju hitnih mjera i u javnom interesu, da bi se spriječila neposredna opasnost po zdravlje ljudi, odnosno životinja.

Član 20.

Nadležna veterinarska inspekcija ili ovlašteni veterinarski inspektor izdaje dozvolu za izložbu, zoološki vrt, ocjenjivanje ili takmičenje životinja, razne priredbe sa životinjama (cirkusi, putujući zoološki vrt i slično) i za organizovanu prodaju životinja, kao i sirovina, proizvoda i prehrambenih proizvoda izvan poslovnih prostora na osnovu prethodne saglasnosti Ministarstva, a na osnovu uputstava koje propisuje ministar na osnovu ovog zakona i propisa o zaštiti i dobrobiti životinja.

Član 21.

(1) Vlasnici i prevoznici životinja, prehrambenih proizvoda, sirovina, proizvoda i otpadaka moraju da obezbijede propisane uslove za prevoz i omoguće pregled na zahtjev lica, koje je prema ovom zakonu ili drugom propisu ovlašćeno za pregled.

(2) Saobraćajnu nesreću koja se dogodi tokom prevoza životinja, prehrambenih proizvoda, sirovina, proizvoda i otpadaka, prevoznik, odnosno policija mora da prijavi centru za obavještavanje, radi obavještavanja veterinarske organizacije koja mora da obezbijedi najbližeg dostupnog veterinarskog inspektor ili ovlaštenog veterinarskog inspektora.

(3) Veterinarski inspektor ili ovlašćeni veterinar upućuju na najbližu veterinarsku organizaciju da pruži prvu veterinarsku pomoć povrijeđenim životinjama.

(4) Prevoznik, odnosno lice koje je on ovlastio obezbjeđuje sva potrebna sredstva za izvođenje potrebnih mjera za zaštitu životinja, prehrambenih proizvoda, proizvoda, sirovina i otpadaka.

(5) Povrijeđenim životinjama koje nisu sposobne za dalji prevoz potrebno je pružiti veterinarsku pomoć, smještaj i njegu do ozdravljenja osim u slučaju kada su povrede neizlječive i životinji nanose bol i patnju koju nije moguće odstraniti pa se takve životinje moraju odmah eutanazirati ili ekonomski iskoristiti.

(6) Veterinarska, i higijenska služba ili organizacije za odvoz otpadaka dužne su da organizuju prevoz i kompletno uništenje uginulih i ubijenih životinja, oštećenih prehrambenih proizvoda, sirovina, proizvoda i otpadaka.

(7) Prevoznik mora da obezbijedi adekvatno vozilo i odvoz životinja, koje su sposobne za dalji prevoz, kao i odvoz neoštećenih sirovina, proizvoda i prehrambenih proizvoda sa mjesta saobraćajne nesreće.

2. Preventiva u proizvodnji i trgovini proizvodima, sirovinama, prehrambenim proizvodima i stočnom hranom

Član 22.

(1) Proizvodnja, plasiranje na tržište i trgovina proizvodima, sirovinama, prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla, stočnom hranom i otpacima dozvoljeni su jedino u registrovanim objektima koji ispunjavaju propisane uslove i koji su pod veterinarskom kontrolom, a za samokontrolu u proizvodnim pogonima odgovoran je proizvođač.

(2) Objekat ne smije početi proizvodnju dok nije registrovan i dok mu Ministarstvo ne odredi veterinarski kontrolni broj.

(3) Za proizvodnju sirovina prehrambenih proizvoda životinjskog porijekla i stočne hrane, kao i drugih proizvoda, obavezna je registracija objekta za klanje životinja, sakupljanje, pripremu, obradu, preradu, doradu, uvijanje i pakovanje sirovina, prehrambenih proizvoda i stočne hrane, kao i drugih proizvoda.

(4) Obavezna je registracija svih objekata koji u proizvodnji upotrebljavaju sirovine i prehrambene proizvode životinjskog porijekla u neobrađenom, odnosno neprerađenom stanju, kao i meso i mesne artikle.

(5) Da bi se vršila trgovina proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda životinjskog porijekla i stočne hrane, obavezno je registrovati objekte za skladištenje i distribuciju onih proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda i stočne hrane, kojima može da se prenese zarazna bolest, kao i onih koji mogu da prouzrokuju zarazu koja je štetna po čovjeka i životinje.

(6) Veterinarska kontrola i pregled koji se vrše u okviru objekata za proizvodnju i trgovinu proizvodima, sirovinama, hrane i stočne hrane iz stava 1. ovog člana takođe se primjenjuju na prostorije, opremu i instalacije, uspješnost i pravilnost izvođenja vlastitih kontrola objekta, dokumentaciju i propisane evidencije.

(7) Standardi veterinarske kontrole primjenjuju se na prevozna sredstva koja se koriste na području registrovanog objekta za utovar/istovar proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda životinjskog porijekla, otpadaka i stočne hrane.

(8) Veterinarski standardi, uzimanje uzoraka, testiranje i nadgledanje moraju se primijeniti na proizvodne metode i trgovinu sirovinama, prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla, stočnom hranom i ostalim proizvodima i takođe se moraju primijeniti na životinje, sirovine, proizvode, prehrambene proizvode životinjskog porijekla, stočnu hranu, otpatke, otpadne vode, čvrsto i tečno đubrivo, upotrebu proizvoda i supstanci, koje dolaze u dodir sa životinjama, i materijalima za pakovanje.

(9) Veterinarski kontrolni pregledi moraju se izvršiti radi provjere zdravstvene ispravnosti sirovina, prehrambenih proizvoda životinjskog porijekla u proizvodnji i prometu, uključujući i stočnu hranu, kao i druge proizvode.

(10) Pravilnik o veterinarskim uslovima za proizvodnju, puštanje u promet i trgovinu sirovinama, proizvodima, prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla, stočnom hranom, otpacima, otpadnim vodama, čvrstim i tečnim đubrivom, kao i kontrolu iz ovog člana donosi ministar.

(11) Detaljne veterinarske uslove za zaštitu od transmisivne spongiformne encefalopatije, (TSE BSE, screpi i druge transmisivne encefalopatije) pravilnikom propisuje ministar.

Član 23.

(1) Klanje životinja i proizvodnja prehrambenih proizvoda i stočne hrane izvan registrovanih objekata dozvoljeni su samo u slučaju kada zbog vanrednih okolnosti nije moguće ostvariti neophodna klanja i proizvodnju.

(2) Slučajevi iz stava 1. ovog člana propisuju se aktom koji donosi ministar.

Član 24.

Projektna dokumentacija za gradnju ili rekonstrukciju objekata namijenjenih za proizvodnju, plasiranje na tržište i trgovinu životinjama, prehrambenim proizvodima, sirovinama, proizvodima, otpacima, stočnom hranom, čvrstim i tečnim đubrivom (u daljem tekstu: objekat pod veterinarskom inspekcijskom kontrolom), mora da bude u skladu sa veterinarskim uslovima, predviđenih pravilnikom koji donosi ministar.

Član 25.

(1) Objekti koji su pod veterinarskom inspekcijskom kontrolom registruju se u registrima prehrambenih i drugih objekata ako ispunjavaju propisane uslove.

(2) Izuzetno od stava 1. ovog člana u registar se mogu upisati i prehrambeni objekti koji ne ispunjavaju sve propisane uslove, ali imaju ograničeno područje djelatnosti, odnosno područje trgovanja, a u skladu sa uslovima utvrđenim aktom koji donosi ministar.

Član 26.

(1) Zahtjev za registraciju objekta iz člana 25. ovog zakona podnosi se Ministarstvu.

(2) Po prijemu zahtjeva za registraciju prehrambenog objekta iz člana 25. stav 2. ovog zakona i objekata za proizvodnju hrane, ministar rješenjem za pregled objekta imenuje komisiju koja ima najmanje tri člana, s tim da je predsjednik komisije predstavnik Ministarstva.

(3) Rješenje kojim se utvrđuje da su ispunjeni svi propisani uslovi donosi ministar na osnovu mišljenja komisije iz stava 2. ovog člana.

(4) Na osnovu rješenja iz stava 2. ovog člana vrši se upis u registar objekta, određuje veterinarski kontrolni broj, odobrava obavljanje pojedinačnih djelatnosti proizvodnje i trgovine, kao i ograničenja, ako je to potrebno. Obavještenje i rješenje iz stava 3. ovog člana dostavlja se Kancelariji koja vodi jedinstven registar za cijelu Bosnu i Hercegovinu.

(5) Kada komisija iz stava 2. ovog člana utvrdi da je objekat moguće razvrstati samo kao prehrambeni objekat iz člana 25. stav 2. ovog člana to predlaže Ministarstvu koje donosi rješenje u skladu sa stavom 7. ovog člana

(6) Troškove komisijskog pregleda snosi podnosilac zahtjeva.

(7) Po prijemu zahtjeva za registraciju drugih objekata iz člana 25. st. 1. i 2. ovog zakona i prehrambenih objekata, ministar će za pregled predmetnog objekta imenovati komisiju koja mora da ima najmanje tri člana, s tim da predsjednik komisije mora da bude predstavnik Ministarstva. Rješenje o odobrenju (ispunjavanju uslova) izdaje ministar na osnovu mišljenja komisije. Rješenjem se određuje i upis u registar objekata, koji se vodi kod Ministarstva, određuje veterinarski kontrolni broj, odobrava obavljanje pojedinačnih djelatnosti proizvodnje i trgovine, kao i ograničenja kapaciteta i obima trgovanja. Podaci o registracijama i upisima objekata mjesečno se dostavljaju u Kancelariju.

(8) Ako Ministarstvo utvrdi da registrovani objekat više ne ispunjava propisane uslove ili ako ne otkloni nedostatke koji mogu negativno uticati na higijenu proizvodnje, onda će ukinuti svoje rješenje o registraciji objekta.

(9) Pravilnik o uslovima za razvrstavanje objekata i postupak za upis objekta u registar donosi ministar.

Član 27.

Veterinarski nadzor nad objektima iz člana 25. ovog zakona vrše veterinaski inspektori i ovlašćeni veterinarski inspektori. Ovlašteni veterinarski inspektor može biti lice koje je završilo veterinarski fakultet, koje ima najmanje tri godine radnog iskustva i položen stručni ispit. Inspektori iz stava 1. ovog člana moraju postupati u skladu sa pravilima struke. Ministarstvo može ograničiti nadležnost ovlaštenog veterinarskog inspektora na određeno geografsko područje i na određene aktivnosti. Ministrstvo sačinjava spisak ovlaštenih veterinarskih inspektora koji učestvuju u terenskoj službi zadruženoj za zdravstvenu zaštitu životinja. Spisak iz stava 5. ovog člana sadrži i kratak opis poslova za koje je ovlašteni veterinarski inspektor zadužen.

Član 28.

(1) Veterinari, vlasnici životinja i druga pravna i fizička lica moraju sprječavati pojavu štetnih materija u sirovinama, prehrambenim proizvodima i stočnoj hrani, kao i obavljati propisane preventivne mjere.

(2) Ministarstvo može da odredi zabranu upotrebe određenih štetnih materija.

(3) Ministarstvo može da odredi, na osnovu procjene rizika, zabranu plasiranja na tržište, zabranu trgovine i opoziv iz trgovine prehrambenih proizvoda, sirovine, otpatke i stočnu hranu, koji sadrže određene štetne materije.

(4) Ministarstvo mora da obezbijedi stručnu sistematsku kontrolu (nadgledanje) životinja, sirovina, prehrambenih proizvoda i stočne hrane, nad sadržajima ostataka štetnih materija i kontrolu nad upotrebom zabranjenih materija.

(5) Nadzor i primjenu iz ovog člana sprovešće veterinarska inspekcija.

Član 29.

(1) Fizička i pravna lica koja su registrovana za proizvodnju, skladištenje ili trgovinu stočnom hranom moraju obezbjeđivati zdravstvenu ispravnost stočne hrane u svim fazama proizvodnje, skladištenja i trgovine stočnom hranom.

(2) Zabranjena je trgovina zdravstveno neispravnom stočnom hranom.

(3) Pravilnik o uslovima o zdravstvenoj ispravnosti stočne hrane i ograničenja za upotrebu sirovina propisuje ministar.

Član 30.

(1) Stočna hrana u trgovini mora imati veterinarski certifikat, odnosno drugi odgovarajući propisan dokument o zdravstvenoj ispravnosti materija koje ulaze u njen sastav.

(2) Pravilnik o uslovima za izdavanje, sadržaj i oblik veterinarskog certifikata i drugog odgovarajućeg dokumenta donosi ministar.

Član 31.

Predmet veterinarsko-zdravstvene kontrole moraju biti stočna hrana i objekti u kojima se proizvodi ili skladišti stočna hrana za trgovinu, uključujući i stočnu hranu i objekte kod vlasnika životinja.

3. Preventiva u razmnožavanju životinja

Član 32.

(1) U odgajalištima priplodnih životinja, odnosno u centrima za vještačko osjemenjavanje ne mogu egzistirati zarazne bolesti.

(2) Vlasnik odgajališta priplodnih životinja, odnosno centra za vještačko osjemenjavanje mora da uredno evidentira nabavku, zdravlje i reproduktivnu sposobnost priplodnih životinja, kao i dobijanje, proizvodnju, skladištenje i promet životinjskim sjemenom, jajnim ćelijama i embrionima, primjenom propisa o zdravstvenoj ispravnosti sjemena životinja, jajnih ćelija i embriona, kao i minimalnih uslova za obavljanje te djelatnosti.

(3) U centrima za vještačko osjemenjavanje i u organizovanom prirodnom pripustu priplodnjaka, najmanje jednom godišnje vrše se dijagnostička ispitivanja na zarazne i polne bolesti.

(4) Pravilnik o zaraznim bolestima iz stava 1. ovog člana, kao i uslove zdravstvene ispravnosti životinjskog sjemena, jajnih ćelija i embriona, kao i minimalnih uslova za sposobnost oplođivanja donosi ministar.

Član 33.

(1) Proizvodnju, skladištenje i plasiranje na tržište sjemena priplodnih životinja, jajnih ćelija i embriona priplodnih životinja, mogu da obavljaju organizacije koje ispunjavaju propisane veterinarske uslove i koje su registrovane kod Ministarstva.

(2) O dobijanju, skladištenju i plasiranju na tržište sjemena priplodnih životinja, jajnih ćelija i embriona, organizacije iz stava 1. ovog člana moraju da vode propisane evidencije.

(3) Pravilnik o uslovima za obavljanje djelatnosti iz stava 1. ovog člana, kao i sadržaj i način vođenja evidencija propisuje ministar.

Član 34.

(1) Vještačko osjemenjavanje obavljaju veterinarske organizacije, a za vlastite životinje i pravna i fizička lica koja ispunjavaju propisane uslove.

(2) Pravilnik o uslovima iz stava 1. ovog člana donosi ministar.

Član 35.

Veterinarske organizacije koje su dobile koncesiju i javno ovlašćenje u skladu sa ovim zakonom, redovno vode evidenciju o zdravlju i reproduktivnoj sposobnosti priplodnih životinja pri osjemenjavanju i prirodnom pripustu, vrše pregled evidencije parenja i prijavljuju Ministarstvu svaku sumnju na polne ili druge zarazne bolesti, kao i konstitucijske defekte u zdravlju životinja.

Član 36.

(1) Pri svakom utvrđivanju bolesti neke priplodne životinje, sa trajnim reproduktivnim smetnjama ili pri utvrđivanju zdravstvene neispravnosti životinjskog sjemena, jajnih ćelija ili embriona, vlasnik odgajališta priplodnih životinja mora da obezbijedi obavljanje propisanih mjera.

(2) Veterinarske organizacije i uzgajivači – inseminatori koji mogu u skladu sa propisima da obavljaju osjemenjavanje, moraju o rezultatima plodnosti na svom području da obavještavaju Ministarstvo, Agenciju za uzgoj i selekciju u stočarstvu kao i nadležni organ lokalne uprave.

(3) Pravilnik o mjerama iz stava 1. ovog člana propisuje ministar.

4. Zaštita životne sredine

Član 37.

(1) Pravna i fizička lica dužna su da sprečavaju zagađenje životne sredine i dejstva štetna po zdravlje, koja mogu da nastanu uzgojem, proizvodnjom, preradom, trgovinom i upotrebom životinja, proizvoda, prehrambenih proizvoda, sirovina, stočne hrane i nus proizvoda.

(2) Sa nus proizvodima i otpadnim vodama potrebno je postupati u skladu sa ovim zakonom i podzakonskim aktima i propisima o zaštiti životne sredine.

(3) Preventivne mjere za zaštitu životne sredine su:

a) obezbjeđivanje odgovarajućeg odstranjivanja, prerade, obrade i upotrebe nus proizvoda, čvrstih i tečnih đubriva,

b) obezbjeđivanje odgovarajućeg skladištenja nus proizvoda, čvrstih i tečnih đubriva,

v) određivanje postupka higijenizacije životinjskog izmeta i otpadnih voda,

g) smanjenje opasnosti od infekcije, određivanjem odgovarajućih higijenskih uslova u štalama i oko njih (higijenski uslovi, mikroklima, ograničenje količine amonijaka, odstranjivanje nus proizvoda i izmeta, čišćenje i dezinfekcija),

d) utvrđivanje ispravnosti proizvoda od đubriva, prerađenog đubriva i komposta i

đ) sprečavanje zagađenja podzemnih voda uzročnicima zaraznih i parazitarnih bolesti i štetnih ili radioaktivnih materija.

Član 38.

(1) Trupove uginulih životinja i nus proizvode potrebno je preraditi, obraditi ili uništiti u objektima za preradu, obradu ili uništenje nus proizvoda.

(2) Vlasnik životinje dužan je da na propisan način prijavi uginuće životinje i preda trup uginule životinje ovlašćenoj organizaciji za obavljanje veterinarsko-higijenske službe, u skladu sa ovim zakonom.

(3) Ovlašćena organizacija iz stava 2. ovog člana mora na propisan način da obezbijedi prevoz životinjskog trupa sa mjesta uginuća do objekta za obdukciju ili preradu, kao i da obezbijedi skupljanje nus proizvoda na propisan način i propisan veterinarski red u tom objektu.

(4) Veterinarsko-higijenska služba mora da obezbijedi: primanje prijava o uginuću životinja, prevoz životinjskih trupova i drugih nus proizvoda na propisan način, pomoć pri obdukciji, higijensko održavanje i dezinfekciju mjesta uginuća, objekata za obdukciju, vozila i opreme.

(5) U slučaju sumnje da je životinja uginula usljed zarazne bolesti ili usljed bilo kog drugog razloga, mora se utvrditi uzrok uginuća.

(6) Pravna i fizička lica koja obavljaju djelatnost u kojoj nastaju nus proizvodi, koja održavaju javne površine, puteve i pruge i lovačka društva dužna su da na propisan način obezbijede odvoz leševa životinja i nus proizvoda na najbliže mjesto za skupljanje nus proizvoda ili u objekte za preradu nus proizvoda.

(7) U objektima za obdukciju i preradu mora biti obezbijeđen propisani veterinarski red i organizovana i veterinarska služba za utvrđivanje uzroka uginuća. Obdukciju je dužan da izvrši diplomirani veterinar, odnosno doktor veterinarske medicine koji izdaje certifikat u kojem je naveden uzrok uginuća.

(8) Pravilnik o uslovima prijave uginuća, transportu, tretiranju životinjskih nus proizvoda, preradi i uslovima za objekte i objekte za obdukciju, preradu i spaljivanje propisuje ministar.

Član 39.

(1) Izuzetno od odredbe člana 38. stav 1. ovog zakona, životinjski trupovi mogu se na propisan način zakopati ili spaliti na stočnom groblju koje ispunjava propisane uslove.

(2) Jedinica lokalne uprave dužna je da obezbijedi uslove da se trupovi uginulih životinja ili klaonični konfiskat mogu na propisan način zakopati ili spaliti na stočnom groblju ili jami grobnici.

(3) Pravilnik o slučajevima iz st. 1. i 2. ovog člana propisuje ministar.

IV MINIMALNI OBIM ZDRAVSTVENE ZAŠTITE ŽIVOTINJA

Član 40.

Minimalni obim zaštite životinja od zaraznih bolesti je obavezan i obuhvata:

a) sistematično praćenje stanja zaraznih bolesti (dijagnostička, terenska i laboratorijska, kao i patoanatomska ispitivanja) i vakcinisanja životinja, koje svake godine propisuje Ministarstvo,

b) obezbjeđenje dijagnostičkih terenskih i laboratorijskih ispitivanja, kao i patoanatomske dijagnostike, kojom se u slučaju sumnje potvrđuje bolest ili se odbacuje sumnja,

v) sprečavanje zaraznih bolesti u slučajevima prirodnih i drugih nesreća i ako se pojave naročito opasne zarazne bolesti sa Liste koja će biti utvrđena pravilnikom iz člana 5. ovog zakona, u susjednim državama ili u Republici, odnosno Bosni i Hercegovini i laboratorijska, kao i patoanatomska ispitivanja za dijagnostikovanje zaraznih bolesti, koje propisuje Ministarstvo,

g) proučavanje epizootiološke situacije, razvijanje i uvođenje novih laboratorijskih metoda za dijagnostiku i kontrolu, kao i prosljeđivanje i publikovanje novih veterinarsko-medicinskih dostignuća, novih propisa, postupaka, odnosno metoda stručnog rada,

d) obavezne veterinarske preglede u skladu sa ovim zakonom, đ)pripremu epidemioloških studija i analize rizika povodom unosa životinjskih zaraznih bolesti u Republiku i Bosnu i Hercegovinu i ispitivanja ekonomski optimalnih mjera i procjena finansijskih posljedica propisanih mjera u slučaju pojave životinjskih zaraznih bolesti,

e) uvođenje plana hitnih intervencija u slučaju bolesti, ž)obavezu posjedovanja primjerenih zaliha vakcina, sredstava za dezinfikovanje i drugih sredstava za sprečavanje, utvrđivanje i suzbijanje životinjskih zaraznih bolesti,

z) organizovano veterinarsko obrazovanje vlasnika životinja, i)neprekidnu veterinarsku djelatnost za terensku i laboratorijsku dijagnostiku zaraznih bolesti, za koje je potrebno odmah utvrditi zaraznu bolest ili uzrok uginuća i

j) adekvatnu veterinarsko-higijensku službu.

Član 41.

(1) Ministarstvo obezbjeđuje vlasniku životinja nadoknadu za životinje koje su bile ubijene ili zaklane, kao i za predmete i sirovine koji su bili oštećeni, pokvareni ili uništeni prilikom realizacije određenih mjera za suzbijanje zaraznih bolesti sa Liste koja će biti utvrđena pravilnikom iz člana 5. ovog zakona, i naročito opasnih zaraznih bolesti i zoonoza, u slučajevima:

a) kada je izbijanje zarazne bolesti ili sumnje na zaraznu bolest odmah prijavljeno,

b) kada je obavljeno obavezno preventivno vakcinisanje u određenim vremenskim periodima, kao i dijagnostičko i drugo ispitivanje životinja i

v) ako su primijenjene i sve druge propisane i određene mjere za sprečavanje i suzbijanje bolesti.

(2) Nadoknade iz stava 1. ovog člana ne isplaćuju se ako se bolest pojavila tokom uvoza životinje ili tokom propisanih ispitivanja životinje u međunarodnoj trgovini (karantin), odnosno ako je to regulisano posebnim propisom.

(3) Posebno određene ili naročito opasne zarazne bolesti i zoonoze iz stava 1. ovog člana utvrđuje Ministarstvo.

Član 42.

(1) Nadoknada iz člana 41. stav 1. ovog zakona određuje se prema tržišnoj vrijednosti životinje, sirovine, odnosno predmeta i izvršenih usluga, a ako je ubijena, odnosno zaklana životinja ili uništeni, odnosno oštećeni predmet, odnosno sirovina u cijelosti ili djelimično još upotrebljiva, nadoknada se smanjuje za vrijednost još upotrebljivog dijela.

(2) Postupak za isplatu nadoknade pokreće Ministarstvo na zahtjev vlasnika, uz koji se prilaže propisana dokumentacija.

(3) Ministarstvo odlučuje o isplati nadoknade putem rješenja protiv kojeg se može u roku od osam dana od njegovog prijema izjaviti žalba Ministarstvu.

(4) O visini nadoknade iz stava 1. ovog člana odlučuje Ministarstvo na osnovu izvještaja komisije za procjenu štete koju formira Ministarstvo.

(5) Protiv odluke iz stava 4. ovog člana nije dozvoljena žalba, ali se može pokrenuti upravni spor kod nadležnog suda u roku od 30 dana od dana dostavljanja rješenja.

(6) Ministar će donijeti pravilnik kojim će propisati uslove i dokumentaciju potrebnu za procjenu štete.

V FINANSIRANJE ZDRAVSTVENE ZAŠTITE ŽIVOTINJA,

NAKNADE I TROŠKOVI

Član 43.

(1) Troškove preventivnog vakcinisanja, dijagnostičkog ispitivanja, kao i sve druge troškove nastale u vezi sa sprovođenjem mjera koje su propisane ili navedene ovim zakonom snosi vlasnik ili držalac životinja ako se ti troškovi ne podmiruju iz budžeta Republike Srpske ili ako te troškove ne snosi lokalna uprava.

(2) Veterinarska služba finansira se:

a) iz sredstava osnivača u skladu sa aktom o osnivanju,

b) iz budžetskih sredstava za mjere koje odredi Vlada ili Ministarstvo,

v) plaćanjem za pružene veterinarske usluge i

g) iz drugih sredstava.

(3) Osnove i mjerila za određivanje cijena veterinarskih usluga detaljnije uređuje Veterinarska komora, a cjenovnik usluga se primjenjuje kad za njega Ministarstvo izda saglasnost.

(4) Sredstva prikupljena po osnovu rada ovlaštenog veterinarskog inspektora prihod su budžeta Republike Srpske, a detaljan način ubiranja sredstava i njihove raspodjele propisuje ministar.

(5) Ako ovim zakonom i na njegovoj osnovi izdatim propisima nije drugačije određeno, za prikupljanje, odvajanje, naplaćivanje, ograničavanje i kontrolu naknada primjenjuju se odredbe propisa o administrativnim taksama.

Član 44.

(1) Za izdate certifikate, uvjerenja i potvrde o zdravstvenoj ispravnosti i veterinarsku kontrolu, kao i preglede, plaća se naknada.

(2) Visinu naknada i način njihovog obračunavanja propisuje Ministarstvo.

(3) Vlasnik životinje, sirovina, proizvoda, prehrambenih proizvoda i otpadaka, kao i stočne hrane, odnosno pošiljalac, dužan je da plati troškove svih drugih radova za izvođenje mjera koje su mu naložene, osim troškova iz čl. 41. i 42. ovog zakona koje snosi Ministarstvo.

VI VETERINARSKE DJELATNOSTI

Član 45.

(1) Veterinarsku djelatnost obavljaju, veterinarski instituti, veterinarski zavodi, veterinarske laboratorije, centri za reprodukciju, veterinarske organizacije, kao i druge organizacije koje dobiju rješenje u skladu sa ovim zakonom.

(2) Službe iz stava 1. ovog člana koje dobiju javno ovlašćenje od Ministarstva čine mrežu veterinarske službe.

Član 46.

Veterinarska djelatnost u smislu ovog zakona je:

1) praćenje zdravstvenog stanja životinja,

2) izdavanje veterinarskih certifikata, uvjerenja uputstava i potvrda,

3) ispunjavanje, odnosno potvrđivanje veterinarskih certifikata za životinje, naloga i potvrda za trgovinu u Republici Srpskoj,

4) ispunjavanje, odnosno potvrđivanje ostalih veterinarskih certifikata, uvjerenja i potvrda,

5) obilježavanje životinja, kao i vođenje registra životinja u skladu sa propisima,

6) izvođenje mjera za sprječavanje, otkrivanje, liječenje i suzbijanje životinjskih bolesti, kao i povreda i hirurških intervencija nad životinjama,

7) briga za zdravlje priplodnih životinja i zdravstvenu sposobnost za razmnožavanje, izvođenje mjera za sprječavanje i uklanjanje neplodnosti i osjemenjavanje,

8) veterinarski pregledi životinja,

9) veterinarski pregledi proizvoda, sirovina i prehrambenih proizvoda i njihovo obilježavanje, kao i veterinarski pregledi stočne hrane, vode za napajanje životinja i otpadaka u proizvodnji, skladištenju i prometu radi obezbjeđivanja zdravstvene ispravnosti,

10) osnovna terenska i laboratorijska dijagnostika za otkrivanje zaraznih bolesti životinja,

11) praćenje i kontrola trgovine i upotrebe lijekova u veterinarskoj medicini,

12) snabdijevanje lijekovima za pružanje veterinarskih usluga,

13) snabdijevanje veterinarskih organizacija lijekovima, kao i sredstvima za dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju,

14) laboratorijska i klinička ispitivanja veterinarskih lijekova,

15) kontrola efikasnosti i štetnosti lijekova,

16) savjetovanje na području zdravstvene zaštite životinja, patologije ishrane i uzgoja životinja sa veterinarskog stanovišta,

17) veterinarsko obrazovanje i edukacija vlasnika životinja,

18) proučavanje higijenskih prilika u objektima za uzgoj životinja i higijene u drugim objektima i opremi iz aspekta zdravstvenog očuvanja i zaštite životinja i ljudi,

19) hitna veterinarska pomoć,

20) bolničko liječenje životinja,

21) izdavanje lijekova i sredstava za dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju vlasnicima životinja sa savjetovanjem i uputstvima za upotrebu iz aspekta zdravstvene zaštite životinja i ljudi,

22) praćenje i proučavanje epizootiološkog stanja i prilika u Republici Srpskoj,

23) praćenje zdravstvenog stanja životinja, fiziologije i patologije, reprodukcije sa osjemenjavanjem životinja,

24) proučavanje uticaja veterinarskih mjera na životnu sredinu,

25) kontrola zdravstvene ispravnosti prehrambenih proizvoda, proizvoda, otpadaka i stočne hrane, životinjskog sjemena, jajnih ćelija i embriona, kao i vode za napajanje životinja,

26) vođenje registra životinja i objekata na regionalnom i republičkom nivou u skladu sa propisima,

27) organizacija i vođenje sprečavanja, suzbijanja i iskorjenjivanja životinjskih bolesti i zoonoza,

28) sarađivanje u radu komisije za ocjenjivanje, odabir i priznavanje priplodnih životinja, rasnih ribljih jata i rasnih pčelinjih matica,

29) priprema stručnih osnova za planiranje i za usvajanje mjera u zdravstvenoj zaštiti životinja,

30) posredno rješavanje pitanja zaštite zdravlja ljudi, stočarske proizvodnje i tehnologije, kao i savjetovanje,

31) praćenje zdravstvenog stanja i liječenje pčela,

32) praćenje zdravstvenog stanja i liječenje riba,

33) izvođenje patomorfološke dijagnostike,

34) obavljanje veterinarsko-sanitarne službe,

35) izvođenje dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije, 36)laboratorijska ispitivanja materijala, životinja, prehrambenih proizvoda i sirovina, životinjskog sjemena, jajnih ćelija i embriona, vode za napajanje životinja, vazduha, zemlje, stočne hrane i dodatka, otpadaka i otpadnih voda, radi dijagnostike životinjskih zaraznih i drugih životinjskih bolesti, odnosno utvrđivanja zdravstvene ispravnosti proizvoda, 37)obezbjeđivanje priprema za odbranu i zaštitu, kao i djelovanja veterinarske službe u slučajevima prirodnih i drugih nesreća, kao i u vanrednom stanju, 38)obezbjeđivanje osposobljavanja jedinica za prvu veterinarsku pomoć civilne zaštite, 39)specijalističke kliničke, laboratorijske, rendgenske i druge dijagnostičke pretrage u skladu sa stručnom usmjerenošću, 40)zdravstvena zaštita priplodnih životinja u centrima za osjemenjavanje, sistematsko praćenje zdravlja priplodnih životinja i njihove zdravstvene sposobnosti osjemenjavanja, 41)dobijanje, priprema, provjera zdravstvene ispravnosti, skladištenje i distribucija životinjskog sjemena, jajnih ćelija i embriona,

42) sprječavanje zagađivanja okruženja uzročnicima i prenosnicima životinjskih zaraznih bolesti,

43) provjera rezultata laboratorijskih ispitivanja izvođenjem uporednih testova i usklađivanje metodoloških postupaka,

44) organizacija i izvođenje intralaboratorijske kontrole,

45) obezbjeđivanje izvođenja kontrole imunosti,

46) razvijanje i uvođenje novih laboratorijskih metoda za dijagnostiku životinjskih zaraznih bolesti i za analizu ostataka zagađivača okruženja i veterinarskih lijekova, kao i za druga ispitivanja sirovina, prehrambenih proizvoda i stočne hrane,

47) obezbjeđivanje izvođenja i organizacija praćenja ostataka (reziduum) štetnih materija u prehrambenim proizvodima,

48) obezbjeđivanje izvođenja i organizacija praćenja ostataka štetnih materija kod životinja i stočne hrane,

49) praćenje efikasnosti i utvrđivanje ispravnosti pojedinačnih sredstava za dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju,

50) uvođenje, razvijanje i uspostavljanje informativnog sistema u veterinarstvu Republike Srpske,

51) razvijanje i uvođenje novih kliničkih laboratorijskih metoda za dijagnostiku i liječenje zaraznih bolesti životinja, organskih, metaboličkih, uzgojnih i drugih bolesti, statusa bolesti i povreda životinja,

52) razvijanje i uvođenje novih postupaka pri osjemenjavanju i presađivanju embriona, kao i laboratorijskog rada sa jajnim ćelijama,

53) preduzimanje mjera za higijenizaciju otpadnih voda, đubriva, čvrstog i tečnog đubriva,

54) prosljeđivanje novih veterinarsko-medicinskih dostignuća, novih postupaka i metoda stručnog rada,

55) ispitivanja na području očuvanja okruženja, higijene vazduha i vode, otpadnih voda iz stočarske proizvodnje i životinjskih objekata, kao i objekata za preradu otpadaka,

56) zaštita životinja od mučenja,

57) ispitivanja namijenjena životinjama i zaštiti životinja,

58) sarađivanje u projektovanju i građenju svih objekata, koji moraju biti registrovani u skladu sa ovim zakonom,

59) sarađivanje u programiranju i izvođenju vlastitih i unutrašnjih kontrola, koje moraju da sprovode objekti u skladu sa ovim zakonom,

60) sarađivanje u programiranju i izvođenju drugih programa za obezbjeđivanje zdravstvene ispravnosti sirovina, proizvoda i prehrambenih proizvoda i stočne hrane, koje moraju da sprovode objekti iz ovog zakona,

61) ispitivanja namijenjena životinjama i zaštiti životinja,

62) preduzimanje svih veterinarskih mjera potrebnih za liječenje oboljele životinje,

63) sarađivanje u projektovanju i građenju svih objekata koji moraju biti registrovani u skladu sa ovim zakonom,

64) sarađivanje u programiranju i izvođenju vlastitih i unutrašnjih kontrola, koje moraju da sprovode objekti u skladu sa ovim zakonom i

65) sarađivanje u programiranju i izvođenju drugih programa za obezbjeđivanje zdravstvene ispravnosti sirovina, proizvoda i prehrambenih proizvoda i stočne hrane, koje se mora sprovoditi u skladu sa ovim zakonom.

Član 47.

Svrha veterinarske djelatnosti je:

a) zaštita i poboljšanje zdravlja životinja,

b) zaštita zdravlja životinja od zaraznih i drugih bolesti,

v) utvrđivanje, kao i dijagnostikovanje bolesti i liječenje bolesnih životinja,

g) sprovođenje sistema identifikacije i kontrole kretanja životinja,

d) obezbjeđivanje mjera za zaštitu stanovništva od zoonoza, alimentarnih infekcija i intoksikacija, sprječavanjem i suzbijanjem ovih bolesti i sprečavanjem prenošenja ovih bolesti sa životinja na ljude,

đ) obezbjeđivanje da sirovine i prehrambeni proizvodi životinjskog porijekla budu zdravstveno ispravni i prevencija ostataka štetnih materija (reziduum) u prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla,

e) obezbjeđivanje zdravstvene ispravnosti hrane i vode za životinje, ž)obezbjeđivanje reprodukcije i proizvodne sposobnosti životinja, sa stanovišta zdravstvene zaštite životinja,

z) obezbjeđivanje mjera za zaštitu okruženja od zagađenja preko uzročnika bolesti, koje se pojavljuju kod životinja, kao i higijenskih prilika i ispravnosti okruženja sa stanovišta zdravstvene zaštite životinja,

i) sprovođenje mjera dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije,

j) zaštita životinja od mučenja i patnje, kao i obezbjeđivanje dobrobiti životinja i

k) veterinarsko stručno usavršavanje i obavještavanje stanovništva.

Član 48.

(1) Veterinarske djelatnosti iz člana 46, osim t. 16, 17, 18, 24, 30, 59, 61, 62, 63. i 64. su djelatnosti ovlašćenih veterinarskih organizacija.

(2) Veterinarske djelatnosti koje obavlja Ministarstvo i za koje se javno ovlaštenje prema ovom zakonu ne može prenijeti na druga lica, djelatnosti su iz člana 46. t. 2, 4. i 9. (osim veterinarskih pregleda u objektima sa ograničenim kapacitetom i ograničenim područjima trgovanja i veterinarskih pregleda iz čl. 10, 14, 24, 25, 29, 36, 37, 43, 44, 46. i 47).

(3) Djelatnost iz člana 46. tačka 13. mogu da obavljaju veterinarske apoteke ili veterinarske organizacije koje imaju dozvolu Ministarstva u skladu sa propisima o lijekovima i upisane su u registar Ministarstva.

(4) Veterinarske djelatnosti iz člana 46. ovog zakona može da obavlja jedino veterinar, osim vještačkog osjemenjavanja koje može da vrši i vlasnik za vlastite životinje.

(5) Svi veterinari na području Republike Srpske koji posjeduju licencu Veterinarske komore Republike Srpske dužni su da u toku obavljanja djelatnosti vidljivo istaknu službenu identifikacionu karticu čiji obrazac i sadržaj propisuje Veterinarska komora Republike Srpske.

Član 49.

(1) Kada veterinarske djelatnosti iz stručnih ili organizacionih razloga nije moguće organizovati u veterinarske službe u redovnom radnom vremenu, u smjenama ili na neki drugi način, ili onda kada je potrebno pružati hitne veterinarske usluge, veterinari moraju da obezbijede veterinarsku službu sa dežurstvom ili stalnom pripravnošću, da bi bili potpuno spremni u vanrednim situacijama.

(2) Dežurstvo i stalna pripravnost ubrajaju se u radno vrijeme potrebno za obavljanje hitnih veterinarskih radova.

(3) Dežurstvo je poseban radni uslov, kada veterinar, odnosno veterinarski tehničar mora da bude u veterinarskoj organizaciji, da bi mogao pružati hitne veterinarske usluge.

(4) Stalna pripravnost za djelovanje poseban je radni uslov, kada veterinar mora da bude svakog časa dostupan radi pružanja hitnih veterinarskih usluga.

(5) Bez obzira na propise o radnim odnosima veterinar može u izuzetnim slučajevima produžiti rad nakon punog radnog vremena.

(6) Tokom štrajka veterinari moraju obezbjeđivati hitnu veterinarsku pomoć i čuvanje životinja.

(7) Veterinar ne smije da odbije hitnu veterinarsku pomoć.

Član 50.

U slučajevima kada na teritoriji jedne opštine nije moguće obezbijediti veterinarsku organizaciju za obavljanje veterinarske djelatnosti, Ministarstvo ovlašćuje veterinarsku organizaciju sa druge opštine.

1. Veterinarski instituti i veterinarski zavodi

Član 51.

(1) Veterinarske institute, veterinarske zavode i veterinarske laboratorije može osnovati Republika ili pravna i fizička lica koja na osnovu ispunjenih uslova obavljaju djelatnosti iz člana 46. t. 1, 6, 7, 10, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23, 24, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 39, 41, 42, 43, 46, 47, 48, 50, 51, 52, 55, 56, 58, 59, 61, 62. i 64.

(2) Veterinarski instituti i veterinarski zavodi moraju da obezbijede ispitivanja iz člana 40. t.

b) i v) ovog zakona i izvođenje iz člana 40. tačka i).

(3) Veterinarski instituti i veterinarski zavodi moraju da ispunjavaju uslove u pogledu prostorija, opreme i kadrova, koje propisuje ministar.

2. Veterinarska komora

Član 52.

(1) Doktori veterinarske medicine, odnosno diplomirani veterinari udružuju se u Veterinarsku komoru Republike Srpske (u daljem tekstu: Veterinarska komora), osim ako su zaduženi za kontrolu rada Veterinarske komore.

(2) Doktori veterinarske medicine, odnosno diplomirani veterinari mogu da obavljaju veterinarsku djelatnost na području Republike Srpske samo ako posjeduju važeću veterinarsku licencu za obavljanje veterinarske djelatnosti izdatu od Veterinarske komore.

(3) Veterinarska komora ima svoj Statut koji donosi nadležno tijelo Veterinarske komore uz prethodnu saglasnost ministra, svoje organe, svoj arbitražni sud i predsjednika komore kojeg imenuje Skupština Veterinarske komore i koji rukovodi komorom.

(4) Veterinarska komora obavlja sljedeće zadatke:

a) članovima sa položenim stručnim ispitom izdaje i oduzima veterinarske licence za obavljanje veterinarskih djelatnosti i vodi o tome registar,

b) utvrđuje minimalne i maksimalne cijene veterinarskih usluga uz prethodno pribavljenu saglasnost Ministarstva,

v) učestvuje u pripremi propisa o veterinarstvu,

g) učestvuje u postupku podjele javnih ovlašćenja, u smislu dokazivanja da se protiv veterinarske organizacije ne vodi disciplinski postupak.

d) učestvuje u oblikovanju programa studijskog obrazovanja i stručnog usavršavanja,

đ) utvrđuje etički kodeks za sprovođenje veterinarske profesije,

e) utvrđuje mjere u slučaju narušavanja profesionalnog ponašanja i

ž) obavlja druge zadatke uređene Statutom.

(5) Zadatke iz stava 4. t.

a) i b) ovog člana obavlja Veterinarska komora kao javno ovlašćenje.

(6) Način, uslovi i postupak za izdavanje i oduzimanje licence utvrđuju se Statutom Veterinarske komore.

(7) Veterinarska komora treba da formira radnu grupu koja će na zahtjev Ministarstva učestvovati u izradi propisa iz oblasti veterinarstva.

(8) Protiv pojedinačnih akata koje Veterinarska komora donosi u vršenju javnih ovlašćenja može se uložiti žalba Ministarstvu.

Član 53.

(1) Veterinarska komora radi vršenja javnih ovlašćenja propisanih ovim zakonom mora da ispunjava kadrovske, prostorne i druge uslove, koje propisuje ministar.

(2) U slučaju prestanka javnog ovlašćenja datog Veterinarskoj komori, zadatke iz člana 52. stav 4. t.

a) do d) obavlja Ministarstvo.

(3) Predsjednik Veterinarske komore mora biti veterinar.

(4) Javno ovlašćenje prestaje ako Veterinarska komora više ne ispunjava propisane uslove, ako radi u suprotnosti sa propisima, o čemu odlučuje ministar.

(5) Veterinarska komora finansira se:

a) članarinom i

b) iz vlastitih i drugih izvora.

(6) Zadatke koje Veterinarska komora obavlja na osnovu javnog ovlašćenja kontroliše Ministarstvo.

Član 54.

Veterinarska komora donosi Statut na koji saglasnost daje Ministarstvo i u kojem, između ostalog, uređuje svoje poslovanje, organizaciju, imenovanje predsjednika komore i članova arbitražnog suda, kao i postupak i mjere arbitražnog suda.

3. Veterinarske organizacije

Član 55.

(1) Pravna i fizička lica koja ispunjavaju propisane kadrovske, prostorne, higijensko-tehničke uslove, kao i uslove u pogledu opreme, za obavljanje veterinarske djelatnosti, mogu osnovati sledeće veterinarske organizacije

a) veterinarska ambulanta,

b) veterinarska stanica,

v) veterinarska apoteka,

g) veterinarska bolnica i

d) veterinarska klinika.

(2) Smatra se da veterinarska organizacija ispunjava propisane prostorne uslove i ako sklopi ugovor o zakupu, odnosno upotrijebi odgovarajuće prostorije sa drugim pravnim ili fizičkim licem koje ove prostorije i opremu ne koristi za obavljanje veterinarske djelatnosti.

(3) Veterinarske organizacije iz stava 1. ovog člana organizuju se kao ustanove, preduzeća ili drugi oblici organizovanja u skladu sa zakonom.

(4) Veterinarsku djelatnost u okviru veterinarske ambulante mogu da obavljaju registrovani subjekti koji imaju zaposlena najmanje dva diplomirana veterinara ili doktora veterinarske medicine kojima nije pravosnažnom odlukom suda zabranjeno bavljenje veterinarskim pozivom.

(5) Veterinarsku djelatnost u okviru veterinarske stanice mogu da obavljaju registrovani subjekti koji imaju zaposlena najmanje tri diplomirana veterinara ili doktora veterinarske medicine, kojima nije pravosnažnom odlukom suda zabranjeno bavljenje veterinarskim pozivom.

(6) Veterinarsku apoteku mogu registrovati subjekti koji imaju zaposlenog najmanje jednog diplomiranog veterinara ili doktora veterinarske medicine, kojima nije pravosnažnom odlukom suda zabranjeno bavljenje veterinarskim pozivom.

(7) Veterinarsku bolnicu mogu registrovati subjekti koji imaju zaposlenih najmanje pet diplomiranih veterinara ili doktora veterinarske medicine, kojima nije pravosnažnom odlukom suda zabranjeno bavljenje veterinarskim pozivom.

(8) Veterinarsku kliniku mogu registrovati subjekti koji imaju zaposlenih najmanje deset diplomiranih veterinara ili doktora veterinarske medicine, kojima nije pravosnažnom odlukom suda zabranjeno bavljenje veterinarskim pozivom.

(9) Pravilnik o uslovima i vrsti poslova koje mogu obavljati veterinarske organizacije iz stava 1. ovog člana donosi ministar.

Član 56.

(1) Veterinarska organizacija obavlja veterinarske djelatnosti, kada ministar rješenjem utvrdi da veterinarska organizacija ispunjava propisane uslove za određeni organizacioni oblik.

(2) Ministarstvo dozvoljava veterinarskoj organizaciji obavljanje veterinarskih djelatnosti za koje prema ovom zakonu koncesija nije potrebna.

(3) Za obavljanje djelatnosti u okviru sprovođenja obaveznih veterinarskih mjera, veterinarska organizacija pored rješenja iz stava 1. ovog člana, mora od Ministarstva pribaviti i ovlašćenje ili koncesiju.

(4) Ministarstvo vodi registar ovlašćenih veterinarskih organizacija čiji oblik i sadržaj propisuje ministar.

Član 57.

(1) Veterinarska organizacija briše se iz registra:

a) na osnovu pisanog zahjeva,

b) ako više ne ispunjava propisane uslove, a nedostatke ne ukloni u određenom roku i

v) ako obavlja veterinarsku djelatnost u suprotnosti sa propisima.

(2) O brisanju iz registra Ministarstvo donosi rješenje.

(3) Detaljnije uslove za brisanje iz registra propisuje ministar.

4. Koncesije

Član 58.

Za obavljanje veterinarske djelatnosti mogu se dodijeliti koncesije u skladu sa ovim zakonom i propisima o koncesijama.

Član 59.

(1) Koncesije se mogu dodijeliti registrovanim veterinarskim organizacijama koje ispunjavaju propisane uslove i proizvodnim subjektima koji imaju zaokružen ciklus proizvodnje i imaju organizovanu veterinarsku službu za obavljanje poslova na vlastitim životinjama.

(2) Pravilnik o uslovima iz stava 1. ovog člana donosi ministar.

VII STRUČNO USAVRŠAVANJE U VETERINARSTVU

Član 60.

(1) Veterinari i veterinarski tehničari ne mogu samostalno obavljati poslove veterinarske djelatnosti bez položenog stručnog ispita.

(2) Veterinari i veterinarski tehničari imaju pravo i dužnost da se stručno usavršavaju.

(3) Plan, sadržaj i metode polaganja stručnog ispita, mora da položi svaki veterinar i veterinarski tehničar, prema programu koji donosi ministar.

(4) Program osposobljavanja i način izvođenja osposobljavanja na području veterinarskih djelatnosti u praksi pripremaju veterinarski instituti i veterinarski zavodi u saglasnosti sa Ministarstvom i Veterinarskom komorom.

VIII SAVJETODAVNA TIJELA

Član 61.

(1) Veterinarski savjet je savjetodavno tijelo koje imenuje ministar i koje se sastoji od predstavnika Ministarstva, veterinarskog instituta, veterinarskog zavoda, veterinarsko-stočarskog centra, Veterinarske komore, kao i drugih istaknutih stručnjaka iz oblasti veterinarske medicine u Republici Srpskoj.

(2) Zadaci Veterinarskog savjeta su:

a) priprema stručnih osnova i programskih usmjerenja,

b) praćenje sistemskih, razvojnih i kadrovskih pitanja u veterinarstvu i predlaganje prioritetnih zadataka,

v) sarađivanje na pripremi programa zdravstvene zaštite životinja,

g) sarađivanje na pripremi kadrovskih i radnih normativa,

d) predlaganje razvojnih programa u veterinarstvu,

đ) sarađivanje na pripremi osnova za propise u oblasti veterinarstva i

e) ostavaruje saradnju sa Etičkom komisijom za zaštitu i dobrobit životinja.

(3) Ministarstvo obezbjeđuje podršku Veterinarskom savjetu.

Član 62.

(1) Radi zastupanja interesa vlasnika životinja i samih životinja, osniva se Savjet korisnika veterinarskih usluga.

(2) Zadaci Savjeta korisnika su:

a) saradnja sa Veterinarskom komorom pri formiranju cijena veterinarskih usluga,

b) davanje prijedloga i sugestija na propise u oblasti veterinarstva,

v) davanje mišljenja i prijedloga za razvojni program u oblasti veterinarstva,

g) praćenje stanja na području zaštite životinja i njihove dobrobiti i

d) ostvarivanje saradnje sa Stručnim savjetom za zaštitu i dobrobit životinja.

(3) Ministarstvo daje logističku podršku Savjetu korisnika usluga.

Član 63.

Pravilnik o uslovima za osnivanje Veterinarskog savjeta i Savjeta korisnika usluga donosi ministar.

IX REGISTRI, EVIDENCIJE, BAZE PODATAKA I INFORMATIVNI SISTEM

Član 64.

(1) Svi subjekti koji sprovode veterinarsku djelatnost moraju da vode propisane evidencije, registre i baze podataka, koji su povezani u informativni sistem koji vodi Ministarstvo.

(2) Ministarstvo obezbjeđuje povezivanje informativnog sistema iz stava 1. ovog člana sa međunarodnim informativnim sistemima na području veterinarstva.

(3) Detaljnije uslove vođenja registara, evidencija i baza podataka propisuje ministar.

Član 65.

(1) Ministarstvo naređuje i organizuje sprovođenje svih kontrolnih programa radi iskorjenjivanja bolesti koje obavezno moraju da se prijavljuju.

(2) Za izvođenje mjera iz stava 1. ovog člana Ministarstvo usvaja jedinstvene i dugoročne programe zdravstvene zaštite životinja, u kojima se određuju rokovi za realizaciju programa, organizacije koje to moraju realizovati i način finansiranja.

(3) Na kraju svake godine Ministarstvo za sljedeću godinu određuje koje je preventivne vakcinacije i dijagnostička, kao i druga ispitivanja potrebno obaviti u Republici Srpskoj radi obezbjeđivanja pogodnih epizootioloških prilika i ispunjavanja uslova za trgovinu. Određuju se rokovi, kao i način obavještavanja o obavljenim mjerama i drugi uslovi za izvođenje tih mjera, kao i organizacije koje imaju pravo da ih obavljaju u skladu sa odredbama ovog zakona.

Član 66.

(1) Pod veterinarskom kontrolom su životinje, sirovine, proizvodi, prehrambeni proizvodi u proizvodnji i trgovini prema ovom zakonu, stočna hrana, voda za napajanje životinja i otpaci, kao i objekti, štale, sabirni centri, prevoznici i trgovci, kao i sredstva, sprave i oprema za njihovo uzgajanje, privređivanje, proizvodnju, doradu, obrađivanje, prerađivanje, prevoz i skladištenje.

(2) Objekti, štale i prevoznici, kao i sabirni centri, pijace i trgovci, koji su pod veterinarskom kontrolom i nadzorom, moraju da budu registrovani kod Ministarstva, ako ispunjavaju propisane uslove u pogledu prostorija, kadrova i opreme.

(3) Detaljnije uslove i postupak registracije propisuje Ministarstvo, a sprovode ih Ministarstvo i Inspektorat koji moraju da provjere način veterinarskih pregleda i nadzora i dobijene rezultate.

(4) Veterinarsko-zdravstvenom pregledu, kontroli i nadzoru podliježu i životinje na sajmovima, prodavnicama, stočnim pijacama, kao i drugim prodajnim i sabirnim mjestima, izložbama, sportskim takmičenjima, oborima za divlje životinje, ispostavama i drugim javnim mjestima na kojima se skupljaju životinje.

(5) Sva pravna i fizička lica koja se bave gajenjem, zaštitom, prodajom, prevozom i trgovinom životinja, proizvodnjom, preradom, skladištenjem, trgovinom proizvoda, sirovina, prehrambenih proizvoda, otpada, kao i stočne hrane, moraju da prijave životinje, objekte i opremu, kao i svaku promjenu u vezi sa tim, u roku od sedam dana, najbližoj veterinarskoj organizaciji, koja vodi registar objekata i životinja i o tome obavještava Ministarstvo, koje obavještava Kancelariju.

(6) Vlasnik psa mora u roku od sedam dana da prijavi psa veterinarskoj organizaciji koja vrši mikročipovanje pasa, vodi registar pasa, kao i uginulog psa, otuđenog, odlutalog, kao i svaku drugu promjenu u vezi sa psom. Nabavku mladunčeta mora prijaviti najkasnije do napunjenog četvrtog mjeseca njegovog života. (7)Odredbe stava 4. ne važe za amatersko uzgajanje ili posjedovanje pojedinačnih vrsta kućnih životinja (do tri odrasle životinje) i amatersko uzgajanje drugih domaćih ptica, akvarijumskih riba, ukrasne živine i malih glodara.

(8) Odluka o registraciji iz stava 2. dokaz je o ispunjavanju uslova za obavljanje djelatnosti i osnov je za upis u sudski registar.

Član 67.

(1) Radi ispunjavanja svrhe veterinarske prakse, Ministarstvo može radi vođenja i održavanja baze podataka, prikupiti i upotrebljavati podatke, koje u okviru propisanih baza podataka vode republički organi, javni zavodi i agencije, koncesionari, kao i drugi ovlašćeni organi i odnose se na:

a) zemljišni katastar,

b) poljoprivredna imanja,

v) baze podataka o lijekovima i hemikalijama,

g) pojave i širenje zoonoza kod ljudi,

d) osnovne podatke iz centralnog registra stanovništva, potrebne za održavanje svojih baza podataka i stanja iz centralnog registra stanovništva i

đ) centralni registar životinja.

(2) Rukovaoci baza podataka prosljeđuju Ministarstvu podatke besplatno.

X NADLEŽNOSTI ORGANA ZA SPROVOĐENJE ZAKONA

Član 68.

(1) U slučaju prirodnih i drugih nesreća, koje uzrokuju oboljenje većeg broja životinja ili pojave epizootije i u vanrednim prilikama, Vlada određuje za šire područje sljedeće mjere:

a) mobilizaciju veterinara i veterinarskih tehničara, kao i drugih organa grada ili opštine radi izvođenja propisanih mjera,

b) oduzimanje opreme, lijekova i prevoznih sredstava u skladu sa posebnim propisima i trenutnom upotrebom zemljišta, kao i zgrada za izvođenje propisanih mjera zdravstvene zaštite životinja,

v) posebne zadatke veterinarskom institutu, veterinarskom zavodu, veterinarskim i drugim organizacijama radi izvođenja propisanih mjera i

g) određuje i druge mjere neophodne za saniranje prirodnih i drugih nesreća.

(2) U slučaju većih epizootija Vlada na prijedlog ministra određuje da i pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske i jedinice civilne zaštite moraju da pomognu u sprečavanju širenja i suzbijanju zaraznih bolesti.

Član 69.

U slučaju vanrednog stanja izazvanog prirodnim ili drugim nesrećama koje uzrokuju oboljenje većeg broja životinja, ili pojavu epizootije, Ministarstvo, na osnovu odluke Vlade može naložiti veterinarima, veterinarskim tehničarima, veterinarskom institutu, veterinarskom zavodu, veterinarskim i drugim organizacijama, preduzimanje hitnih stručnih i drugih posebnih mjera.

Član 70.

(1) U slučaju epizootija, Ministarstvo može da naredi zaštitnu vakcinaciju životinja.

(2) Ako unutar mreže Javne veterinarske službe u Republici Srpskoj nije moguće obezbijediti obavljanje određene djelatnosti javne veterinarske službe, Ministarstvo u saradnji sa Kancelarijom za veterinarstvo Bosne i Hercegovinei nadležnim organom Federacije Bosne i Hercegovine i Brčko Distrikta organizuje obavljanje ove djelatnosti u saradnji sa drugim institucijama u Bosni i Hercegovini ili u drugim državama.

Član 71.

Radi sprečavanja unošenja i širenja određenih životinjskih zaraznih bolesti sa Liste pravilnika iz člana 5. ovog zakona i drugih naročito opasnih zaraznih bolesti iz drugih država i njihovog suzbijanja u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini, Ministarstvo će u saradnji sa Kancelarijom predložiti ograničenje ili zabranu prelaza preko državne granice licima u oba smjera.

Član 72.

(1) Upravni i stručni nadzor nad sprovođenjem odredaba ovog zakona i u skladu sa njim donesenix podzakonskih akata vrši Ministarstvo.

(2) Inspekcijski nadzor nad radom ovlašćenih veterinarskih organizacija i drugih veterinarskih ustanova vrši Inspektorat i veterinarska inspekcija jedinice lokalne uprave.

(3) Protiv rješenja veterinarskog inspektora i Veterinarske komore može se uložiti žalba Ministartvu u roku od petnaest dana od dana dostavljanja rješenja.

(4) Žalba ne odgađa izvršenje rješenja, a izuzetno, Ministarstvo može dozvoliti da se izvršenje određenih mjera odgodi, ako se utvrdi da bi izvođenjem određene mjere nastala šteta koju drugačije nije moguće otkloniti, a tim odgađanjem zdravlje ljudi i životinja nije ugroženo.

(5) Inspekcijski nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši Republička veterinarska inspekcija u sastavu Inspektorata i veterinarske inspekcije u sastavu jedinica lokalne samouprave, u skladu sa Zakonom o inspekcijama u Republici Srpskoj.

(6) Jedinice lokalne samouprave dužne su da obezbijede odgovarajući broj veterinarskih inspektora prema procjeni Inspektorata, a broj ovlaštenih veterinarskih inspektora određuje Ministarstvo.

Član 73.

Ministarstvo obavlja sljedeće upravne i druge poslove:

a) izdavanje obaveznih uputstava veterinarskom sektoru i veterinarskim organizacijama u skladu sa odredbama ovog zakona,

b) izdavanje dozvola za obavljanje određenih veterinarskih djelatnosti,

v) ispunjavanje, odnosno potvrđivanje ostalih veterinarskih certifikata, uvjerenja, odnosno potvrda (član 46. tačka 4),

g) obezbjeđivanje korektnog i autentičnog rada sistema IKKŽ u trenutku kada se proširio na ostala zootehnička polja, a koja propiše Ministarstvo, u skladu sa svojim ovlaštenjima,

d) propisuje postupak obezbjeđivanja izvođenja kontrole imuniteta kod životinja,

đ) formiranje, razvoj i učvršćivanje epidemioloških jedinica i informativnog sistema u veterinarskom sektoru Republike Srpske, koji propisuje Ministarstvo,

e) prati pojavu zaraznih bolesti životinja u Republici Srpskoj i okruženju,

ž) informisanje javnosti u Republici Srpskoj i okruženju o kretanju zaraznih bolesti životinja i mjerama koje je preduzelo Ministarstvo,

z) sarađivanje sa Kancelarijom i međunarodnim organizacijama,

i) sarađivanje na oblikovanju programa studijskog obrazovanja i stručnog usavršavanja, na bazi programa sačinjenog u saradnji Ministarstva sa Kancelarijom i nadležnim organima Federacije Bosne i Hercegovine i Brčko Distrikta,

j) usvajanje programa usklađivanja rada i određivanje mjera za izvođenje programa kontrole i sprečavanja širenja životinjskih zaraznih bolesti i epidemija,

k) praćenje i proučavanje epizootioloških prilika i preduzimanje mjera, u skladu sa obavezama usvojenim u okviru Međunarodne kancelarije za zarazne bolesti (OIE) i stalnog Veterinarskog komiteta Evropske unije, kao i u skladu sa programom zdravstvene zaštite životinja u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini zajedno sa veterinarskim organizacijama i Republičkim veterinarskim institutom,

l) vođenje propisanih evidencija, registara i baza podataka, podnošenje mjesečnih izvještaja o kretanju životinjskih zaraznih bolesti u Republici Srpskoj na propisan način, lj) registrovanje i vođenje registra prevoznika životinja,

m) obezbjeđivanje povezivanja evidencija, baza podataka i registara prema ovom zakonu u jedinstveni informativni sistem,

n) davanje stručnih i drugih uputstava veterinarima i veterinarskim organizacijama u slučaju pojave epizootije i u drugim vanrednim prilikama, nj) imenovanje komisije za veterinarski pregled,

o) rad na usavršavanju i primjeni savremenih dostignuća u oblasti veterinarstva,

p) upravljanje sredstvima za zdravstvenu zaštitu životinja,

r) određivanje programa za stručne ispite i provjeru znanja i imenovanje ispitne komisije,

s) propisivanje obrazaca, certifikata, drugih dokumenata o zdravstvenom stanju životinja i o zdravstvenoj ispravnosti proizvoda životinjskog porijekla i izdavanje obavještenja i izvještaja,

t) obezbjeđivanje godišnje analize rezultata praćenja štetnih materija u prehrambenim proizvodima, izrade procjene rizika u pogledu tih ostataka u prehrambenim proizvodima i priprema godišnjeg izvještaja,

ć) sistematsko praćenje zdravstvenog stanja i sposobnosti za oplođavanje priplodnih životinja, zdravstvene ispravnosti životinjskog sjemena, jajnih ćelija i embriona,

u) registracija veterinarskih lijekova i pomoćnih ljekovitih stredstava i vođenje farmakopeje Republike Srpske i

f) međusobno sarađivanje i obavještavanje Ministarstva, ministarstva za zdravstvo, Kancelarije, nadležnih organa Federacije Bosne i Hercegovine i Brčko Distrikta u slučaju pojava zoonoza, alimentarnih infekcija i intoksikacija.

Član 74.

Ministarstvo je nadležno za donošenje akata u kojima se određuje mreža javne veterinarske službe i za donošenje propisa iz člana 82. stav 2. tačka lj. i člana 39. stav 2. ovog zakona koje donosi u saglasnosti sa ministarstvom nadležnim za zdravstvo.

Član 75.

(1) Ako pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske (u daljem tekstu: policija) u obavljanju svojih zadataka utvrde da vlasnici životinja nemaju veterinarski certifikat ili uvjerenje za životinje, iz člana 16. ovog zakona koje vode, jašu ili šalju željeznicom, brodom, avionom ili putnim prevoznim sredstvima, o tome bez odgađanja obavještavaju nadležnog veterinarskog inspektora i nude potrebnu pomoć, u skladu sa propisima.

(2) Policija će u slučaju iz stava 1. ovog člana zadržati životinje do dolaska veterinarskog inspektora, ali najviše do dva sata i ponuditi odgovarajuću pomoć, u skladu sa propisima.

(3) Ako policija u obavljanju svojih zadataka utvrdi da se ne poštuju propisane mjere u pogledu zaštite životne sredine, iz ovog zakona, o tome će obavijestiti najbližeg veterinarskog inspektora i inspektora za zaštitu životne sredine.

Član 76.

(1) Na zahtjev veterinarskog inspektora policija pomaže u ograničavanju trgovine životinjama, zabrani kretanja životinja ili lica na zaraženom području, kao i u izvođenju drugih mjera, propisanih ovim zakonom.

(2) Vlada će u slučaju većih epizootija na prijedlog Ministarstva donijeti odluku kojom će obavezati policiju i pripadnike civilne zaštite na pružanje pomoći u sprečavanju širenja i u suzbijanju zaraznih bolesti.

(3) Ako veterinarska organizacija ili veterinarski inspektor u obavljanju svojih zadataka i u izvođenju mjera naiđe na fizički otpor ili na ometanje u obavljanju svojih zadataka ili ako takav otpor i ometanje sa razlogom očekuje, dužni su da zahtijevaju pomoć policije.

XI INSPEKCIJSKI NADZOR

Član 77.

U vršenju nadzora, veterinarski inspektor ovlašćen je i dužan da preduzima mjere, a posebno da:

a) zabrani rad pravnim i fizičkim licima na poslovima zdravstvene zaštite životinja dok se nedostaci koji su utvrđeni ne otklone,

b) privremeno zabrani unutrašnji promet životinja, namirnica, otpadaka, sjemena za vještačko osjemenjavanje i jajnih ćelija za oplodnju životinja, odnosno zabrani rad objekata koji podliježu veterinarskom inspekcijskom nadzoru na području jedne ili više opština pri pojavi naročito opasnih zaraznih bolesti,

v) naloži odgovarajuće mjere radi zaštite životinja od mučenja,

g) naloži odgovarajuće mjere da bi se zaštitile životinje od štetnih djelovanja jonizujućeg zračenja,

d) daje prijedlog nadležnom organu da zabrani upotrebu objekata i ukidanje kontrolnog broja kada objekat prestane da zadovoljava propisane uslove, odnosno predlaže nadležnom organu brisanje iz registra veterinarske organizacije ako obavlja svoju djelatnost u suprotnosti sa propisima,

đ) naloži odgovarajuće mjere radi sprječavanja pojave, otkrivanja, suzbijanja i iskorjenjivanja zaraznih bolesti, odnosno naloži odgovarajuće mjere da bi se spriječila kontaminacija sirovina i namirnica,

e) zabrani proizvodnju, promet i upotrebu životinjske hrane i vode, ako sadrže patogene mikroorganizme ili po zdravlje životinja i ljudi štetne materije,

ž) zabrani promet kožom životinja koje su zaklane bez veterinarsko-sanitarnog pregleda i potiču od uginulih životinja za koje veterinarski inspektor nije utvrdio uzrok uginuća ili ako nisu uskladištene izdvojeno od neispitanih koža,

z) zabrani utovar i istovar životinjske hrane ako ne ispunjava propisane uslove, odnosno zabrani upotrebu vozila za prevoz životinjske hrane i vode i otpadaka ako ne ispunjava propisane uslove,

i) zabrani upotrebu objekata, mjesta i luka za utovar, pretovar i istovar životinja ako ne ispunjavaju propisane uslove,

j) zabrani klanje životinja, obradu sirovina, proizvodnju i promet namirnica ako nisu ispunjeni propisani uslovi,

k) zabrani promet neregistrovanih, odnosno upotrebu neispravnih veterinarskih lijekova,

l) zabrani izdavanje uvjerenja o zravstvenom stanju životinja ako se pojavi zarazna bolest ili sumnja da se pojavila zarazna bolest ili ako životinja potiče iz mjesta sa nejasnom epizotiološkom situaciijom, lj) naloži uništavanje životinjske hrane, sirovina za proizvodnju životinjske hrane i lijekova koji u zdravstvenom pogledu nisu ispravni,

m) odredi način osposobljavanja uslovno upotrijebljivih sirovina koje služe za proizvodnju namirnica životinjskog porijekla, životinjske hrane ili preradu u druge namjene,

n) zabrani upotrebu radnih i pomoćnih prostorija, odnosno prostora, postrojenja i uređaja za obavljanje proizvodne i djelatnosti prometa robe, zanatskih usluga, te za druge namjene kada je riječ o namirnicama i sirovinama životinjskog porijekla, dok se ne ispune svi propisani uslovi, nj) nalaže odgovarajuće mjere kada se pojavi zarazna bolest, odnosno odredi garnica zaraženog i ugroženog područja,

o) naloži odgovarajuće veterinarsko-sanitarne mjere radi zaštite životinjske hrane i vode,

p) naloži oduzimanje i uništavanje životinja, prehrambenih proizvoda, stočne hrane i lijekova koji nisu ispravni ili ne ispunjavaju propisane uslove,

r) zabrani trgovinu i upotrebu sirovina kao i prehrambenih proizvoda i namirnica životinjskog porijekla koje nisu higijenski ispravne ili ne ispunjavaju druge propisane uslove,

s) naloži uništavanje prehrambenih proizvoda, namirnica životinjskog porijekla u trgovini ako nisu označeni i nemaju veterinarsko uvjerenje o porijeklu i upotrebljivosti ili ne ispunjavaju druge propisane uslove,

t) zabranjuje upotrebu i korišćenje prostorija, objekata, tehnoloških postrojenja i uređaja za koje nisu utvrđeni veterinarsko-sanitarni, tehnološki i higijenski uslovi za puštanje u rad, odnosno upotrebu i

ć) naloži i druge odgovarajuće mjere radi obezbjeđenja poštovanja i izvršavanja ovog zakona i drugih propisa iz oblasti veterinarstva.

XII KAZNENE ODREDBE

Član 78.

(1) Novčanom kaznom od 1.500 KM do 15.000 KM kazniće se za prekršaj pravno lice, ako:

a) ne obavijesti najbližu veterinarsku organizaciju ili veterinarskog inspektora, odnosno Ministarstvo ili Inspektorat kada utvrdi da postoji opasnost po zdravlje životinja (član 3. stav 5),

b) drži ili transportuje životinje, proizvode ili sirovine životinjskog porijekla, a ne vodi propisane evidencije utvrđene podzakonskim aktom (član 3. stav 8),

v) ne izvodi obavezne opšte preventivne mjere za zaštitu zaraznih bolesti životinja (član 7),

g) ne sprovede posebne preventivne mjere koje odredi Ministarstvo (član 8),

d) ne sprovede obavezne posebne preventivne mjere za zaštitu stanovništva od zoonoza i toksičnih agenasa (član 9),

đ) ne obavijesti najbližu veterinarsku organizaciju, Ministarstvo ili Inspektorat o pojavi zarazne bolesti, odnosno sumnji na zaraznu bolest kod životinje (član 11. stav 1),

e) ne obezbijedi dostavu materijala do ovlašćene laboratorije, a obavlja javni prevoz, odnosno obezbjeđuje dostavu (član 11. stav 3),

ž) proizvodi životinjskog porijekla u trgovini nisu na propisan način označeni i praćeni propisanim certifikatom ili potvrdom (član 15. stav 1),

z) bolesne i povrijeđene životinje kod kojih su ugrožene osnovne funkcije, prevozi u klaonicu suprotno članu 16. st. 1, 2. i 5),

i) prehrambeni proizvodi u trgovini nisu na propisan način označeni, odnosno certifikovani (član 17. stav 1),

j) obavlja trgovinu životinjama, prehrambenim proizvodima, sirovinama i otpacima suprotno odredbama člana 18. ovog zakona,

k) postupa suprotno aktu Ministarstva kojim se ograničava ili zabranjuje trgovina životinjama, prehrambenim proizvodima, sirovina i dr. u slučaju pojave zarazne bolesti (član 19. stav 1),

l) ne posjeduje odgovarajuću dozvolu nadležnog opštinskog, odnosno gradskog organa uprave iz člana 20. ovog zakona, lj) ne organizuje prevoz i kompletno uništenje uginulih i ubijenih životinja, oštećenih prehrambenih proizvoda, sirovina i otpadaka (član 21. stav 6),

m) proizvodnju i trgovinu proizvodima, sirovinama, prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla i stočne hrane obavlja suprotno odredbama člana 22. st. 1. do 5. ovog zakona,

n) klanje životinja i proizvodnju prehrambenih proizvoda i stočne hrane obavlja izvan registrovanih objekata suprotno članu 23. ovog zakona, nj) ne izvede, odnosno ne uzme u obzir neku od navedenih mjera iz člana 28. st. 2. i 3. ovog zakona,

o) ne obezbijedi zdravstvenu ispravnost stočne hrane u svim fazama proizvodnje, skladištenja i trgovine stočnom hranom, odnosno obavlja trgovinu zdravstveno neispravnom stočnom hranom (član 29. st. 1. i 2),

p) upotrijebi stočnu hranu kojoj je istekao rok upotrebe u deklaraciji suprotno odredbi člana 29. stav 3. ovog zakona,

r) sistematično ne prati nabavku, zdravlje i reproduktivnu sposobnost priplodnih životinja, proizvodnju, skladištenje i promet životinjskim sjemenom, jajnim ćelijama i embrionima (član 32. stav 2),

s) proizvodnju, skladištenje i plasiranje sjemena priplodnih životinja, jajnih ćelija i embriona obavlja suprotno odredbama člana 33. st. 1. i 2. ovog zakona,

t) obavlja osjemenjavanje a da za to ne ispunjava propisane uslove (član 34),

ć) sistematski ne prati zdravlje i reproduktivnu sposobnost priplodnih životinja pri parenju i prirodnom pripustu, a dobilo je koncesiju i javno ovlašćenje (član 35),

u) postupa sa trupom uginulih životinja i otpacima suprotno odredbi člana 38. st. 1. i 2. ovog zakona,

f) prilikom zakopavanja životinjskog trupa postupa suprotno članu 39. ovog zakona,

h) ne obezbijedi ispitivanja iz člana 40. t.

b) i v) i izvođenja iz člana 40. tačke i) ovog zakona,

c) ne upravlja sredstvima za izvođenje svojih djelatnosti zasebno na vlastitom računu (član 51. stav 4),

č) ne obavlja zadatke iz člana 52. stav 3. t.

a) do d) kao javno ovlašćenje, odnosno obavlja veterinarsku djelatnost suprotno odredbi člana 56. st. 1. i 2 ovog zakona, dž) ne vodi propisane evidencije, registre i baze podataka (član 64. stav 1) i

š) u roku ne prijavi životinje, objekte i opremu, kao i svaku promjenu u vezi sa tim najbližoj veterinarskoj organizaciji koja vodi registar objekata i životinja (član 66. stav 5).

(2) Za radnje iz stava 1. ovog člana kazniće se za prekršaj i odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom od 500 KM do 2.500 KM.

(3) Novčanom kaznom od 1.000 KM do 10.000 KM kazniće se za prekršaje iz stava 1. ovog člana preduzetnik – lice koje samostalno obavlja djelatnost sredstvima u privatnoj svojini.

Član 79.

Novčanom kaznom od 150 KM do 1.500 KM, kazniće se fizičko lice za prekršaje iz člana 78. stav 1. t. a), b), v), g), e), z), i), l), lj), o), p), f), h), i č), i člana 66. stav 6. ovog zakona.

Član 80.

(1) Za prekršaje iz člana 78. stav 1. t.

j) i k) ovog zakona izriče se pored kazne i zaštitna mjera oduzimanja predmeta kojima je bio prekršaj učinjen.

(2) Za prekršaj iz člana 78. stav 1. tačka m) izriče se pored kazne i zaštitna mjera zabrane obavljanja djelatnosti.

(3) Zaštitne mjere utvrđene ovim članom izriču nadležni sudovi.

Član 81.

(1) Ko svjesno prikriva postojanje sumnje da su životinje oboljele od zarazne bolesti, ili ne prijavi takvu sumnju najbližoj veterinarskoj organizaciji, odnosno veterinarskoj inspekciji, pa usljed toga nastupi širenje zaraznih bolesti i uginuće životinja, kazniće se za krivično djelo zatvorom do jedne godine (član 3. stav 5).

(2) Ko ne podvrgne veterinarsko‑sanitarnom pregledu kopitare, papkare, živinu i kuniće prije klanja, meso kopitara, papkara, živine, kunića i divljači, ribe, mlijeko, jaja te proizvode od mesa, riba, mlijeka i jaja, med, rakove, školjke, puževe i žabe te proizvode od rakova, školjki, puževa i žaba i stavi ih u javnu potrošnju, kazniće se za krivično delo zatvorom do jedne godine (član 9. stav 1. tačka g, člana 22. stav 9. i člana 27. stav 1).

(3) Ko se bez propisane stručne spreme neovlašćeno bavi vršenjem poslova zdravstvene zaštite životinja i drugih veterinarskih zahvata, kao i kastracija, kazniće se za krivično djelo zatvorom do jedne godine (član 55. stav 4).

XIII PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 82.

(1) Ministar će u roku od devet mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti sljedeće propise:

a) Pravilnik o sadržaju, obliku i načinu vođenja evidencija koje su dužna da vode fizička i pravna lica koja drže ili transportuju životinje, proizvode ili sirovine životinjskog porijekla (član 3. stav 8),

b) Program sticanja osnovnog znanja o zaraznim bolestima životinja (član 6),

v) Plan hitnih intervencija za određene zarazne bolesti životinja za Republiku Srpsku (član 8),

g) Pravilnik o načinu obavještavanja o pojavi zaraznih bolesti od vlasnika životinja (član 10),

d) Pravilnik o načinu prevoza materijala, mjerama veterinara i načinu utvrđivanja zarazne bolesti (član 11),

đ) Pravilnik o načinu obavještavanja o sumnji ili nalazu zarazne bolesti (član 12),

e) Pravilnik o načinu održavanja zaraženog i ugroženog područja i mjerama za utvrđivanje načina prevencije (član 13),

ž) Pravilnik o uslovima identifikacije životinja, izgledu i sadržaju pasoša za životinje (član 14),

z) Pravilnik o privremenim normama identifikacije životinja i kontroli kretanja životinja na teritoriji Republike Srpske (član 14),

i) Pravilnik o uslovima za izdavanje, sadržaj i oblik veterinarskog certifikata i uvjerenja o zdravstvenom stanju životinja (član 14),

j) Pravilnik o uslovima za obilježavanje proizvoda, uslovima za izdavanje veterinarskih certifikata ili potvrda za proizvode životinjskog porijekla (član 15),

k) Uputstvo o sadržaju veterinarskog naloga i licima koja ga mogu izdavati (član 16),

l) Pravilnik o načinu označavanja i certifikaciji prehrambenih proizvoda (član 17), lj) Uputstvo za izdavanje dozvole za izložbu, zološki vrt, ocjenjivanje i takmičenje životinja (član 20) i

m) Pravilnik o veterinarskim uslovima za proizvodnju, puštanje u promet i trgovinu sirovinama, proizvodima, prehrambenim proizvodima životinjskog porijekla, stočnom hranom, otpacima, otpadnim vodama, čvrstim i tečnim đubrivom (član 22).

(2) Ministar će u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti sljedeće propise:

a) Pravilnik o detaljnim veterinarskim uslovima za transmisivne sponogiformne encefalopatije (TSE BSE, screpi i druge transmisivne encefalopatije), (član 22),

b) Pravilnik o veterinarskim uslovima za gradnju ili rekonstrukciju objekata pod veterinarskom inspekcijskom kontrolom (član 25),

v) Pravilnik o uslovima za razvrstavanje objekata koji obavljaju veterinarski pregled i postupak za upis objekta u registar (član 26),

g) Pravilnik o određivanju mjera za uklanjanje uzroka neispravnosti ili za vraćanje u prvobitno stanje sirovina, prehrambenih proizvoda ili stočne hrane i načinu rada komisije za sprovođenje mjera (član 27),

d) Pravilnik o uslovima sistematskog nadgledanja životinja, sirovina, prehrambenih proizvoda i stočne hrane (član 28),

đ) Pravilnik o uslovima zdravstvene ispravnosti stočne hrane i ograničenja za upotrebu (član 29),

e) Pravilnik o uslovima za izdavanje, sadržaj i oblik veterinarskog certifikata i drugog odgovarajućeg dokumenta (član 30),

ž) Pravilnik o zaraznim bolestima i uslovi zdravstvene ispravnosti životinjskog sjemena jajnih ćelija i embriona, kao i minimalnih uslova za sposobnost oplođavanja (član 32),

z) Pravilnik o uslovima koje moraju da ispunjavaju organizacije za proizvodnju, skladištenje i plasiranje na tržište sjemena priplodnih životinja, jajnih ćelija i embriona priplodnih životinja i sadržaj i način vođenja evidencija (član 33),

i) Pravilnik o uslovima koje moraju da ispunjavaju veterinarske organizacije koje obavljaju osjemenjavanje (član 34),

j) Pravilnik o mjerama koje vlasnik odgajališta priplodnih životinja mora obezbijediti pri svakom utvrđivanju bolesti neke priplodne životinje, sa trajnim reproduktivnim smetnjama ili pri utvrđivanju zdravstvene neispravnosti životinjskog sjemena, jajnih ćelija ili embriona (član 36),

k) Pravilnik o uslovima prijave uginuća, transportu, tretiranju životinjskih otpadaka, preradi i uslovima za objekte i objekte za obdukciju, preradu i spaljivanje (član 38),

l) Pravilnik o slučajevima u kojima se životinjski trupovi mogu na propisan način zakopati ili spaliti na stočnom groblju koje ispunjava propisane uslove (član 39. stav 2), lj) Pravilnik o visini i načinu obračunavanja naknada za izdate certifikate, uvjerenja i potvrde o zdravstvenoj ispravnosti i veterinarsku kontrolu i preglede (član 44).

m) Pravilnik o određivanju uslova koje Veterinarska komora mora da ispunjava radi vršenja javnih ovlašćenja (član 53),

n) Pravilnik o kadrovskim, prostornim, higijensko-tehničkim i uslovima u pogledu opreme koju moraju ispunjavati pravna i fizička lica za bavljenje veterinarskom djelatnošću (član 55), nj) Pravilnik o obliku i sadržaju registra i brisanju iz registra ovlašćenih veterinarskih organizacija (čl. 56. i 57),

o) Pravilnik o utvrđivanju plana, sadržaja i metoda polaganja stručnog ispita (član 60),

p) Pravilnik o utvrđivanju uslova i kriterijuma za osnivanje Veterinarskog savjeta (član 61),

r) Pravilnik o uslovima vođenja registara, evidencija i baza podataka i povezivanju informativnog sistema (član 64) i

s) Pravilnik o registraciji, kontroli i prijavi objekata, štala, prevoznika, sabirnih centara, trgovaca i životinja (član 66).

(3) Do stupanja na snagu podzakonskih akata iz st. 1. i 2. ovog člana primjenjivaće se važeći podzakonski akti doneseni na osnovu Zakona o zdravstvenoj zaštiti životinja i veterinarskoj djelatnosti („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 11/95, 10/97 i 52/01) i drugi važeći propisi, ukoliko nisu u suprotnosti sa ovim zakonom.

Član 83.

(1) Veterinarski instituti, veterinarski zavodi i veterinarske organizacije dužni su da u roku od dvije godine od dana stupanja na snagu ovog zakona usklade svoju djelatnost sa odredbama ovog zakona.

(2) Veterinarska komora će uskladiti obavljanje svoje djelatnosti sa ovim zakonom u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona.

(3) Do izdavanja veterinarskih licenci iz člana 52. ovog zakona, doktori veterinarske medicine, odnosno diplomirani veterinari mogu sa položenim stručnim ispitom da obavljaju veterinarske djelatnosti, u skladu sa dosadašnjim ovlašćenjima.

(4) Doktori veterinarske medicine, odnosno diplomirani veterinari koji su položili stručni ispit nisu dužni da ga ponovo polažu.

(5) Koncesioni ugovori ili podjele teritorijalne nadležnosti, sklopljeni do stupanja na snagu ovog zakona, ostaju na snazi i usklađuju se sa odredbama ovog zakona, najkasnije u roku od jedne godine nakon stupanja na snagu ovog zakona.

Član 84.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o zdravstvenoj zaštiti životinja i veterinarskoj djelatnosti („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 11/95, 10/97 i 52/01).

Član 85.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

Mr Igor Radojičić