Zakon o gasu

ZAKON

O GASU

I – OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

(1) Ovim zakonom uređuje se način organizovanja, regulacija i funkcionisanje sektora prirodnog gasa, uslovi za uredno, kvalitetno i sigurno snabdijevanje kupaca prirodnog gasa, način obavljanja djelatnosti proizvodnje, transporta, distribucije, snabdijevanja i skladištenja prirodnog gasa na teritoriji Republike Srpske.

(2) Cilj ovog zakona jeste utvrđivanje kriterijuma i procedura koje se primjenjuju za davanje ovlaštenja za obavljanje djelatnosti iz sektora prirodnog gasa, obezbjeđenje zakonskog okvira preduzećima za pružanje javnih usluga za nesmetano snabdijevanje potrošača prirodnim gasom i nadzor nad obavljanjem ovih djelatnosti.

(3) Odredbe ovog zakona primjenjivaće se na tečni naftni gas (TNG), na biogas i gas iz biomase ili druge vrste gasova ukoliko se ti gasovi mogu tehnički i sigurno transportovati kroz mrežu prirodnog gasa.

Član 2.

(1) U sektoru prirodnog gasa obavljaju se sljedeće djelatnosti: proizvodnja, transport, distribucija, skladištenje, snabdijevanje i trgovina prirodnim gasom.

(2) Djelatnosti iz stava 1. ovog člana obavljaju se tako da se obezbijedi sigurno snabdijevanje kupaca, bezbjedno funkcionicanje sistema, planirani razvoj sistema, na način i u skladu sa odredbama ovog zakona.

(3) Djelatnosti iz stava 1. ovog člana obavljaju se na načelima: konkurencije, nediskriminacije, energetske efikasnosti, zaštite životne sredine, transparentnosti i čuvanja poslovne tajne učesnika na tržištu prirodnog gasa.

Član 3.

Pojmovi koji se koriste u ovom zakonu imaju sljedeće značenje: „energetski subjekt“ – preduzeće koje obavlja djelatnosti iz oblasti prirodnog gasa je pravno lice koje je upisano u registar za obavljanje i koje obavlja najmanje jednu od djelatnosti: proizvodnje, transporta, distribucije, skladištenja, snabdijevanja i trgovine prirodnim gasom i koje je odgovorno za komercijalno i tehničko obavljanje ovih djelatnosti, u skladu sa ovim zakonom, „transport gasa“ – transport prirodnog gasa kroz cjevovodnu mrežu pod visokim pritiskom, da bi se isporučio kupcima prirodnog gasa, „operater transportnog sistema“ – pravno lice koje obavlja funkciju upravljanja transportnom mrežom, koje je odgovorno za rad, održavanje i razvoj transportne mreže i eventualnih njenih interkonekcija sa drugim mrežama, i za osiguranje dugoročne sposobnosti mreže da odgovori potrebama za transportom gasa, „distribucija gasa“ – transport prirodnog gasa kroz lokalne ili regionalne cjevovodne mreže radi isporuke kupcima, ali ne uključuje snabdijevanje, „operater distributivnog sistema“ – pravno lice koje obavlja funkciju upravljanja distributivnom mrežom, koje je odgovorno za rad, održavanje i razvoj transportne mreže i eventualnih njenih interkonekcija sa drugim mrežama, i za osiguranje dugoročne sposobnosti mreže da odgovori potrebama za distribucijom gasa, „snabdijevanje“ – prodaja i kupovina radi dalje prodaje prirodnog gasa tarifnim kupcima po regulisanim uslovima, uključujući i prodaju i kupovinu radi dalje prodaje prirodnog gasa kvalifikovanim kupcima, „snabdjevač“ – energetski subjekt koji obavlja djelatnost snabdijevanja, „trgovina“ – kupovina radi dalje prodaje i prodaja prirodnog gasa na slobodnom tržištu energetskim subjektima i kvalifikovanim kupcima, „trgovac“ – pravno lice koje obavlja djelatnost trgovine, „skladištenje prirodnog gasa“ – čuvanje prirodnog gasa u skladištu za prirodni gas i po nalogu energetskog subjekta ili kvalifikovanog kupca prirodnog gasa, „skladište“ – postrojenje koje se koristi za skladištenje prirodnog gasa, isključujući dio koji se koristi isključivo za operatere transportnih ili distributivnih mreža za izvršavanje njihove funkcije, „operater skladišta“ – pravno lice koje obavlja funkciju upravljanja i koje je odgovorno za rad skladišta, „mreža“ – bilo koji transportni ili distributivni sistem gasovoda, pratećih objekata, telekomunikacioni i informacioni sistem i druga infrastruktura neophodna za obavljanje djelatnosti transporta ili distribucije prirodnog gasa, „sistem“ – bilo koja transportna ili distributivna mreža, ili skladište, čiji je vlasnik i/ili kojim upravlja energetski subjekt u skladu sa ovim zakonom, uključujući postrojenja za snabdijevanje pomoćnim uslugama, „pomoćne usluge“ – sve usluge koje su neophodne za pristup mreži i skladištu i usluge neophodne za rad sistema, uključujući postrojenja za balansiranje, opterećenje i miješanje, ali isključujući postrojenja koja su rezervisana isključivo za operatere transportnih mreža koji obavljaju svoje funkcije, „interkonektor“ – transportni gasovod koji se ukršta ili prelazi preko granice između država sa isključivom namjenom da poveže nacionalne transportne mreže ovih država, „direktni gasovod“ – gasovod kvalifikovanog kupca prirodnog gasa, koji je priključen na mrežu, nema ulogu mreže koju koriste treća lica i shodno svojoj prirodi nije predmet nadležnosti Regulatorne komisije, ali u slučaju priključenja trećeg lica mijenja svoju pravnu prirodu i postaje mreža; „integrisani energetski subjekt“ – vertikalno ili horizontalno integrisan energetski subjekt, „vertikalno integrisan energetski subjekt“ – energetski subjekt koji se bavi prirodnim gasom ili povezana preduzeća (grupa) koja obavljaju najmanje jednu od djelatnosti transporta, distribucije, skladištenja i djelatnost snabdijevanja i/ili trgovine, „horizontalno integrisan energetski subjekt“ – energetski subjekt koji obavlja najmanje jednu djelatnost proizvodnje, transporta, distribucije, skladištenja, snabdijevanja i trgovine prirodnim gasom i neku aktivnost koja nije u vezi sa sektorom gasa, „kupac“ – pravno ili fizičko lice koje kupuje prirodni gas za svoje potrebe, „kvalifikovani kupac“ – kupac prirodnog gasa, koji ima pravo da bira od koga će kupiti prirodni gas, „tarifni kupac“ – kupac prirodnog gasa koji kupuje prirodni gas od snabdjevača pod regulisanim uslovima, „sigurno snabdijevanje“ – snabdijevanje prirodnim gasom tako da se obezbijede neophodne količine prirodnog gasa i tehnički uslovi funkcionisanja sistema, „nova infrastruktura“ – znači sistem koji nije završen do stupanja na snagu ovog zakona, „vozi ili plati“ ugovori – ugovorna klauzula kojom kupac prihvata da će zakupljeni transport ili tranzitni kapacitet plaćati bez obzira na transportovane količine gasa.

II – REGULATORNA KOMISIJA ZA ENERGETIKU REPUBLIKE SRPSKE

Član 4.

(1) Regulaciju djelatnosti u sektoru prirodnog gasa na teritoriji Republike Srpske vrši Regulatorna komisija za energetiku Republike Srpske (u daljem tekstu: Regulatorna komisija).

(2) Regulatorna komisija iz stava 1. ovog člana ima sljedeće nadležnosti:

a) utvrđuje metodologije za obračun troškova proizvodnje, transporta, distribucije, skladištenja i snabdijevanja prirodnim gasom,

b) utvrđuje metodologiju za obračun troškova priključenja na mrežu,

v) donosi tarifni sistem za obračun cijene za pristup i korištenje sistema za proizvodnju, transport, distribuciju i skladištenje prirodnog gasa i tarifni sistem za obračun cijene prirodnog gasa za snabdijevanje tarifnih kupaca,

g) utvrđuje kriterijume i propisuje uslove za dobijanje, izmjenu i oduzimanje dozvole za obavljanje djelatnosti, rješava u postupku za dobijanje, dobijanje, izmjenu i oduzimanje dozvole za obavljanje energetskih djelatnosti i vodi registar izdatih i privremeno ili trajno oduzetih dozvola za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa,

d) rješava u drugom stepenu po žalbi na rješenje operatera transportnog ili distributivnog sistema u postupku davanja odobrenja za pristup i korišćenja transportne ili distributivne mreže ili skladišta, kao i u postupku davanja odobrenja za priključenje na transportnu ili distributivnu mrežu,

đ) utvrđuje minimalnu godišnju potrošnju prirodnog gasa kojom se stiče status kvalifikovanog kupca, utvrđuje status kvalifikovanog kupca prirodnog gasa i vodi registar kvalifikovanih kupaca prirodnog gasa,

e) daje saglasnost na pravila rada operatera sistema i na opšte uslove snabdijevanja prirodnim gasom,

ž) daje saglasnost energetskim subjektima na cijene usluga i cijene snabdijevanja prirodnim gasom u skladu sa ovim zakonom,

z) obavlja i druge poslove u skladu sa ovim zakonom.

Član 5.

Pored poslova iz člana 4. ovog zakona, Regulatorna komisija nadležna je i za:

a) usmjeravanje razvoja tržišta prirodnog gasa, na principu nediskriminacije, konkurencije, javnosti i čuvanja poslovne tajne učesnika na tržištu prirodnog gasa,

b) regulaciju djelatnosti u sektoru prirodnog gasa, za zaštitu kupaca prirodnog gasa,

v) praćenje obavljanja djelatnosti i međusobnog razdvajanja djelatnosti u sektoru prirodnog gasa,

g) praćenje primjene tarifnih sistema i metodologija za pristup i korišćenje mreža u sektoru prirodnog gasa,

d) nadzor nad primjenom pravila rada operatera sistema posebno u pogledu pristupa i korišćenja sistema i rješavanja pitanja zagušenja sistema,

đ) nadzor nad obavljanjem djelatnosti u sektoru prirodnog gasa u skladu sa ovim zakonom i načelima utvrđenim u ovom zakonu; davanje saglasnosti na akta kojima se u okviru integrisanog subjekta uređuju: pravila o odvojenom vođenju računovodstva između djelatnosti unutar integrisanog energetskog subjekta u sektoru prirodnog gasa i pravila na osnovu kojih se ostvaruje funkcionalna nezavisnost operatera transportnog, odnosno distributivnog subjekta u pogledu upravljanja transportnom, odnosno distributivnom mrežom,

e) prikupljanje i obradu podataka o energetskim subjektima u vezi sa obavljanjem djelatnosti u sektoru prirodnog gasa i objavljivanje relevantnih podataka o tržištu prirodnog gasa.

Član 6.

(1) Regulatorna komisija ovlašćena je da od energetskih subjekata traži podatke, izvještaje i druge dokumente koji su neophodni za obavljanje poslova Regulatorne komisije.

(2) Energetski subjekti obavezni su da na zahtjev Regulatorne komisije dostave podatke, izvještaje i ostale dokumente potrebne za obavljanje poslova iz njene nadležnosti.

(3) Regulatorna komisija dužna je da u skladu sa zakonom i drugim propisima čuva tajnost komercijalnih i drugih povjerljivih poslovnih podataka koji su joj dostavljeni.

Član 7.

(1) Regulatorna komisija prilikom donošenja odluka na zahtjev energetskog subjekta ili kupca postupa u skladu sa zakonom kojim se uređuje upravni postupak, ukoliko ovim zakonom nije nešto drugo utvrđeno.

(2) Odluke, saglasnosti i druga akta donesena na zahtjev energetskog subjekta ili kupca, Regulatorna komisija donosi u formi rješenja.

(3) Rješenja koja donosi Regulatorna komisija su konačna i protiv njih se može pokrenuti upravni spor.

III – DOZVOLA

Član 8.

(1) Dozvola je ovlaštenje za obavljanje djelatnosti (u daljem tekstu: Dozvola) u sektoru prirodnog gasa.

(2) Energetski subjekt može početi da obavlja energetske djelatnosti na osnovu dozvole za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa, koju u formi rješenja izdaje Regulatorna komisija.

(3) Dozvola obavezno sadrži:

a) naziv energetskog subjekta,

b) djelatnost u sektoru prirodnog gasa za koju je podnio zahtjev za izdavanje dozvole,

v) spisak objekata i podatke o kapacitetu objekata za obavljanje djelatnosti za koju je podnio zahtjev za izdavanje dozvole,

g) podatke o području na kome će se obavljati djelatnost za koju je podnio zahtjev za izdavanje dozvole,

d) period obavljanja djelatnosti za koju je podnio zahtjev za izdavanje dozvole.

(4) Dozvola se izdaje u formi rješenja u roku od 60 dana nakon podnošenja potpunog zahtjeva za izdavanje dozvole.

(5) Rješenje Regulatorne komisije iz stava 2. ovog člana je konačno i protiv ovog rješenja može se pokrenuti upravni spor.

Član 9.

(1) Dozvola se izdaje na zahtjev energetskog subjekta za svaku djelatnost u sektoru prirodnog gasa posebno.

(2) Dozvola se izdaje za period od pet godina.

(3) Rok trajanja dozvole može se produžiti za isti period na zahtjev energetskog subjekta.

(4) Zahtjev za produženje dozvole podnosi se Regulatornoj komisiji najkasnije 60 dana prije isteka roka na koji je dozvola izdata.

(5) Za izdavanje dozvole plaća se godišnja naknada čiju visinu određuje Regulatorna komisija u skladu sa utvrđenim kriterijumima i mjerilima koje ona donosi.

Član 10.

(1) Dozvola se može privremeno oduzeti ako energetski subjekt prestane da ispunjava jedan ili više uslova propisanih za izdavanje dozvole ili ne obavlja djelatnost u skladu sa odredbama ovog zakona ili drugih propisa.

(2) O privremenom oduzimanju dozvole iz stava 1. ovog člana Regulatorna komisija donosi rješenje u kome određuje rok za otklanjanje nedostataka zbog kojih se privremeno oduzima dozvola, a koji ne može biti duži od 30 dana nakon uručenja rješenja.

Član 11.

(1) Rješenje o privremenom oduzimanju dozvole zbog neobavljanja djelatnosti u skladu sa odredbama ovog zakona ili drugih propisa, može se donijeti i na prijedlog nadležnog inspektora.

(2) Regulatorna komisija će energetskom subjektu trajno oduzeti dozvolu za obavljanje djelatnosti, ako energetski subjekt u roku koji je određen rješenjem o privremenom oduzimanju dozvole iz člana 10. stav 2. ovog zakona, ne otkloni nedostatke zbog kojih mu je dozvola privremeno oduzeta.

Član 12.

Izuzetno od člana 11. ovog zakona, a radi zaštite javnog interesa, Regulatorna komisija može nakon pribavljanja mišljenja ministarstva nadležnog za oblast energetike i mišljenja nadležne inspekcije, rješenjem odobriti energetskom subjektu da nastavi obavljanje djelatnosti do obezbjeđivanja uslova za otklanjanje štetnih posljedica prestanka rada energetskog subjekta, ali ne duže od dvostrukog trajanja roka određenog u članu 10. stav 2. ovog zakona.

Član 13.

(1) Ako bi prestankom obavljanja jedne od djelatnosti u sektoru prirodnog gasa energetski subjekt kome je trajno oduzeta dozvola mogao da ugrozi redovno i sigurno snabdijevanje prirodnim gasom, život i zdravlje ljudi ili prouzrokuje teške poremećaje u privredi, Vlada Republike Srpske (u daljem tekstu: Vlada), radi zaštite javnog interesa, na prijedlog ministarstva nadležnog za oblast energetike može posebnom odlukom odrediti da drugi energetski subjekt koji ima dozvolu za obavljanje iste djelatnosti kao energetski subjekt kome je trajno oduzeta dozvola, obavlja tu djelatnost.

(2) U slučaju iz stava 1. ovog člana, aktom Vlade utvrđuju se prava i obaveze energetskog subjekta koji je određen za obavljanje energetske djelatnosti na određenom području, vrijeme u kojem će obavljati djelatnosti, kao i prava vlasnika objekta koji je služio za obavljanje djelatnosti energetskog subjekta kome je dozvola oduzeta, ako postoji potreba za korišćenjem istog objekta za obavljanje energetske djelatnosti, u skladu sa rješenjem Regulatorne komisije.

Član 14.

Regulatorna komisija propisuje bliže uslove za izdavanje dozvole, postupak izdavanja i izmjene dozvole, postupak privremenog ili trajnog oduzimanja dozvole i sadržaj registra o izdatim i privremeno ili trajno oduzetim dozvolama.

Član 15.

(1) Stručna osposobljenost za obavljanje poslova na održavanju objekata za transport i distribuciju prirodnog gasa, kao i poslova rukovalaca u tim objektima, provjerava se polaganjem stručnog ispita.

(2) Uslove, program i način polaganja ispita iz stava 1. ovog člana propisuje ministar nadležan za oblast energetike.

IV – IZGRADNJA NOVIH OBJEKATA

Član 16.

Novi objekti za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa grade se u skladu sa propisima o izgradnji objekata u Republici Srpskoj, a pravo na njihovu izgradnju stiče se u skladu sa Zakonom o koncesijama Republike Srpske.

Član 17.

U slučaju izgradnje nove infrastrukture, kao što su interkonektivni vodovi, skladišta i drugi objekti za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa ili značajnog povećanja kapaciteta postojećih objekata, na zahtjev investitora, Regulatorna komisija može ovakvu infrastrukturu izuzeti iz pravila o regulisanom pristupu treće strane i regulisanim cijenama za pristup i korišćenje ove infrastrukture, pod uslovima da:

a) nova infrastruktura povećava konkurentnost u snabdijevanju prirodnim gasom i poboljšava bezbjednost isporuka,

b) je nivo rizika koji prati investiciju takav da neće biti investicije ukoliko izuzeće nije odobreno,

v) je vlasnik infrastrukture fizičko ili pravno lice koje nije povezano, odnosno koje je odvojeno od operatera sistema u čijem sistemu će ta infrastruktura biti sagrađena,

g) troškove izgradnje ovakvog objekta snose njegovi korisnici,

d) izuzeće nema štetan uticaj na konkurenciju ili efikasno funkcionisanje tržišta prirodnog gasa ili na efikasno funkcionisanje sistema sa kojim je ova infrastruktura povezana.

V – DJELATNOSTI U SEKTORU PRIRODNOG GASA

Član 18.

(1) Djelatnosti u sektoru prirodnog gasa iz člana 2. stav 1. ovog zakona smatraju se regulisanim djelatnostima i predstavljaju djelatnosti od opšteg interesa.

(2) Regulaciju djelatnosti iz stava 1. ovog člana vrši Regulatorna komisija u skladu sa odredbama ovog zakona.

(3) Operateri transportnog i distributivnog sistema i skladišta dužni su da jednom godišnje, i to najkasnije do 31. marta za prethodnu godinu podnesu izvještaj Regulatornoj komisiji o načinu na koji su obezbijedili nediskriminaciju korisnika sistema kojima upravljaju.

Član 19.

Trgovina prirodnim gasom je djelatnost koja se obavlja na tržišnim principima otvorenog i slobodnog tržišta prirodnog gasa u Republici Srpskoj.

VI – TRANSPORT I UPRAVLJANJE TRANSPORTNIM SISTEMOM

Član 20.

(1) Transport prirodnog gasa i upravljanje transportnim sistemom obavlja se kao djelatnost od opšteg interesa.

(2) Mreža za transport prirodnog gasa je mreža gasovoda radnog pritiska većeg od 16 bara.

(3) Sastavni dio transportne mreže može biti i dio mreže u kojoj je radni pritisak prirodnog gasa između šest i 16 bara.

(4) U slučaju nesporazuma u pogledu da li je mreža radnog pritiska između šest i 16 bara, koja pripada vertikalno integrisanom energetskom subjektu, dio transportne mreže, odluku donosi Regulatorna komisija.

Član 21.

(1) Transportnom mrežom za prirodni gas upravlja operater transportnog sistema.

(2) Operater transportnog sistema odgovoran je za:

a) upravljanje, održavanje i razvijanje transportnih sistema na ekonomskim uslovima i u skladu sa propisima i standardima,

b) obezbjeđivanje sigurnog, pouzdanog i efikasnog transporta prirodnog gasa, uz primjenu principa zaštite životne sredine,

v) obezbjeđivanje pristupa i korišćenja transportne mreže svim trećim licima pod jednakim i javno objavljenim uslovima, na principu nediskriminacije i čuvanja poslovne tajne korisnika sistema,

g) obezbjeđivanje dostupnosti podataka transportnih sistema u sektoru prirodnog gasa, da bi se obezbijedilo efikasno i bezbjedno funkcionisanje međusobno povezanih sistema,

d) pružanje informacija koje su potrebne za efikasan pristup sistemu, korisnicima transportnog sistema.

Član 22.

(1) Operater transportnog sistema dužan je da uz saglasnost Regulatorne komisije donese pravila rada transportne mreže za prirodni gas, koja sadrže naročito: pravila o pristupu i korišćenju transportne mreže za prirodni gas; pravila o priključenju na transportnu mrežu za prirodni gas; način rješavanja sporova u pogledu zagušenja transportnih kapaciteta; postupci u slučajevima redovnog i vanrednog održavanja mreže; uslove obustave, ograničenja i prekida isporuke prirodnog gasa u slučaju havarija; način pružanja pomoćnih usluga; neurednog izvršavanja ili neizvršavanja ugovornih obaveza od kupca; funkcionalne zahtjeve i klasu tačnosti mjernih uređaja i način mjerenja prirodnog gasa.

(2) Pravila rada transportne mreže iz stava 1. ovog člana primjenjuju se na osnovu javno i unaprijed objavljenih tarifa za pristup i korišćenje transportne mreže i na principu nediskriminacije, jednakog položaja korisnika transportne mreže i čuvanja poslovne tajne korisnika transportne mreže.

(3) Pravila rada transportne mreže iz stava 1. ovog člana objavljuju se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

Član 23.

Operater transportnog sistema, uz saglasnost Vlade, a na prijedlog ministarstva nadležnog za oblast energetike donosi plan razvoja za izgradnju i rekonstrukciju transportne mreže u skladu sa Strategijom energetskog razvoja Republike Srpske i prostorno planskim dokumentima iz oblasti uređenja prostora.

Član 24.

(1) U slučaju kada je transport prirodnog gasa djelatnost integrisanog energetskog subjekta, operater transportnog sistema dužan je da računovodstveno razdvoji djelatnosti transporta prirodnog gasa od ostalih djelatnosti i ne smije da ostvaruje međusobno subvencionisanje djelatnosti koje se obavljaju u okviru ovakvog energetskog subjekta.

(2) U slučaju iz stava 1. ovog člana operater transportnog sistema mora biti funkcionalno nazavisan u pogledu svakodnevnog obavljanja upravljanja transportnim sistemima, od svih drugih djelatnosti koje obavlja integrisani energetski subjekt.

Član 25.

Operater transportnog sistema dužan je da prirodni gas koji koristi za izvršavanje svojih funkcija kupuje na osnovu nediskriminatorskih i tržišnih procedura.

Član 26.

(1) Operater transportnog sistema dužan je da čuva tajnost komercijalnih informacija koje predstavljaju poslovnu tajnu korisnika transportne mreže, a koje dobije ili u koje izvrši uvid prilikom obavljanja svoje djelatnosti.

(2) Operater transportnog sistema je dužan da spreči da informacije o njegovom poslovanju, koje mogu da pruže komercijalne pogodnosti korisnicima mreže, budu saopštavane na diskriminatorski način.

(3) Operater transportnog sistema ne smije da u vezi sa trgovinom ili snabdijevanjem prirodnim gasom koji se obavljaju u okviru vertikalno integrisanog energetskog subjekta, zloupotrijebi komercijalne informacije dobijene od trećih strana u pogledu obezbjeđivanja pristupa i korišćenja transportne mreže.

VII – SKLADIŠTENJE PRIRODNOG GASA

Član 27.

(1) Operater skladišta prirodnog gasa dužan je da se pridržava tehničkih propisa i standarda koji regulišu bezbjednost skladištenja, kao i funkcionisanje i održavanje skladišta prirodnog gasa.

(2) Operater skladišta dužan je da obezbijedi pristup skladištu na principu regulisanog pristupa treće strane u skladu sa ovim zakonom.

Član 28.

(1) Operater skladišta sistema dužan je da uz saglasnost Regulatorne komisije donese pravila rada skladišta, koja su u skladu sa članom 27. stav 1. ovog zakona i koja sadrže: tehnička pravila o pristupu i korišćenju transportne mreže za prirodni gas, način rješavanja sporova u pogledu zagušenja skladišnih kapaciteta, funkcionalne zahtjeve i klasu tačnosti mjernih uređaja i način mjerenja prirodnog gasa.

(2) Pravila rada skladišta iz stava 1. ovog člana objavljuju se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

VIII – DISTRIBUCIJA I UPRAVLJANJE DISTRIBUTIVNIM SISTEMOM

Član 29.

(1) Mreža za distribuciju prirodnog gasa je mreža gasovoda, radnog pritiska manjeg od šest bara.

(2) Sastavni dio distributivne mreže može biti i dio mreže u kojoj je radni pritisak prirodnog gasa između šest i 16 bara.

(3) U slučaju nesporazuma u pogledu da li je mreža radnog pritiska između šest i 16 bara, koja pripada vertikalno integrisanom energetskom subjektu, dio distributivne mreže, odluku donosi Regulatorna komisija.

Član 30.

(1) Distributivnom mrežom za prirodni gas upravlja operater distributivnog sistema na području na kome obavlja djelatnost.

(2) Operater distributivnog sistema odgovoran je za:

a) tehničko funkcionisanje, upravljanje, održavanje i razvijanje distributivne mreže na ekonomskim uslovima i u skladu sa propisima i standardima,

b) obezbjeđenje, sigurne, pouzdane i efikasne distribucije prirodnog gasa, uz primjenu principa zaštite životne sredine,

v) obezbjeđenje pristupa i korišćenja distributivne mreže trećim licima pod jednakim i javno objavljenim uslovima, na pricipu nediskriminacije i čuvanja poslovne tajne korisnika sistema,

g) obezbjeđenje dostupnosti podataka operaterima sistema u sektoru prirodnog gasa, da bi se obezbijedilo efikasno i bezbjedno funkcionisanje međusobno povezanih sistema,

d) pružanje informacija korisnicima distributivnog sistema.

Član 31.

(1) Operater distributivnog sistema dužan je da uz saglasnost Regulatorne komisije donese pravila rada distributivne mreže za prirodni gas, koja sadrže naročito: pravila o pristupu i korišćenju distributivne mreže za prirodni gas; pravila o priključenju na distributivnu mrežu za prirodni gas; način rješavanja sporova u pogledu zagušenja distributivnih kapaciteta; način postupanja u slučajevima redovnog i vanrednog održavanja mreže; uslove obustave, ograničenja i prekida isporuke prirodnog gasa u slučaju havarija; način pružanja pomoćnih usluga; neurednog izvršavanja ili neizvršavanja ugovornih obaveza kupca; funkcionalne zahtjeve i klasu tačnosti mjernih uređaja i način mjerenja prirodnog gasa.

(2) Pravila rada distributivne mreže iz stava 1. ovog člana primjenjuju se na osnovu javno i unaprijed objavljenih tarifa za pristup i korišćenje distributivne mreže, na principu nediskriminacije, jednakog položaja korisnika distributivne mreže i čuvanju poslovne tajne korisnika distributivne mreže.

(3) Pravila rada distributivne mreže iz stava 1. ovog člana objavljuju se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

Član 32.

Operater distributivnog sistema, uz saglasnost Vlade, a na prijedlog ministarstva nadležnog za oblast energetike, donosi plan razvoja za izgradnju i rekonstrukciju distributivne mreže u skladu sa Strategijom energetskog razvoja Republike Srpske i prostorno planskim dokumentima iz oblasti uređenja prostora.

Član 33.

(1) U slučaju kada je distribucija prirodnog gasa djelatnost integrisanog energetskog subjekta, operater distributivnog sistema dužan je da računovodstveno razdvoji djelatnosti distribucije prirodnog gasa od ostalih djelatnosti i ne smije da ostvaruje međusobno subvencionisanje djelatnosti koje se obavljaju u okviru ovakvog energetskog subjekta.

(2) U slučaju iz stava 1. ovog člana operater distributivnog sistema mora biti funkcionalno nazavisan u pogledu svakodnevnog obavljanja upravljanja distributivnim sistemom, od svih drugih djelatnosti koje obavlja vertikalno integrisani energetski subjekt.

Član 34.

Operater distributivnog sistema dužan je da prirodni gas, koji koristi za izvršavanje svojih funkcija kupuje u skladu sa transparentnim, nediskriminatorskim i tržišnim procedurama.

Član 35.

(1) Operater distributivnog sistema dužan je da čuva tajnost komercijalnih informacija koje predstavljaju poslovnu tajnu korisnika distributivne mreže, a koje dobije ili u koje izvrši uvid prilikom obavljanja svoje djelatnosti.

(2) Operater distributivnog sistema je dužan da spriječi da informacije o njegovom poslovanju, koje mogu da pruže komercijalne pogodnosti korisnicima mreže, budu saopštavane na diskriminatorski način.

(3) Operater distributivnog sistema ne smije u vezi sa trgovinom ili snabdijevanjem prirodnim gasom koje se obavljaju u okviru vertikalno integrisanog energetskog subjekta da zloupotrijebi komercijalne informacije dobijene od trećih strana u pogledu obezbjeđivanja pristupa i korišćenja distributivne mreže.

IX – KOMBINOVANI OPERATER

Član 36.

(1) Upravljanje transportnim, distributivnim i skladišnim sistemom za prirodni gas može obavljati jedan operater, kao kombinovani operater sistema.

(2) U slučaju iz stava 1. ovog člana energetski subjekt dužan je da se prilikom obavljanja djelatnosti upravljanja transportnim, distributivnim i skladišnim sistemom ponaša u skladu sa odredbama ovog zakona koje se odnose na operatera transportnog i distributivnog sistema.

X – SNABDIJEVANJE PRIRODNIM GASOM

Član 37.

(1) Snabdjevač je dužan da nabavi potrebne količine prirodnog gasa za snabdijevanje tarifnih kupaca na području koje snabdijeva prirodnim gasom, odnosno drugih lica koja su prihvatila regulisane uslove snabdijevanja prirodnim gasom.

(2) Snabdjevač je dužan da garantuje sigurnost isporuke ugovorenih količina prirodnog gasa, zakup transportnih i distributivnih kapaciteta i pristup i korišćenje mreža prirodnog gasa drugom snabdjevaču i tarifnom kupcu prirodnog gasa, odnosno drugom licu koje je prihvatilo regulisane uslove snabdijevanja prirodnim gasom.

Član 38.

U slučaju kada je snabdijevanje prirodnim gasom djelatnost integrisanog energetskog subjekta, snabdjevač je dužan da računovodstveno razdvoji djelatnosti snabdijevanja prirodnim gasom i ne smije da ostvaruje međusobno subvencionisanje djelatnosti koje se obavljaju u okviru ovakvog energetskog subjekta.

Član 39.

(1) Snabdjevač je dužan da čuva tajnost komercijalnih informacija koje predstavljaju poslovnu tajnu kupaca, a koje dobije ili u koje izvrši uvid, prilikom obavljanja svoje djelatnosti.

(2) Snabdjevač je dužan da spriječi da informacije o njegovom poslovanju koje mogu da pruže komercijalne pogodnosti korisnicima mreže budu saopštavane na diskriminatorski način.

(3) Snabdjevač ne smije da u vezi sa transportom ili distribucijom prirodnog gasa koji se obavljaju u okviru vertikalno integrisanog energetskog subjekta, zloupotrijebi komercijalne informacije dobijene od trećih strana u pogledu obezbjeđivanja obavljanja djelatnosti koju obavlja.

Član 40.

(1) Cijene prirodnog gasa za snabdijevanje kupaca prirodnim gasom su regulisane i javne.

(2) Cijene prirodnog gasa iz stava 1. ovog člana utvrđuje snabdjevač na osnovu metodologije i tarifnog sistema Regulatorne komisije.

(3) Nakon pribavljene saglasnosti Regulatorne komisije, akt o utvrđivanju cijena iz stava 1. ovog člana objavljuje se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

Član 41.

(1) Snabdjevač, uz pribavljenu saglasnost Regulatorne komisije donosi akt kojim utvrđuje opšte uslove snabdijevanja prirodnim gasom.

(2) Opštim uslovima snabdijevanja prirodnim gasom iz stava 1. ovog člana utvrđuju se: način snabdijevanja kupaca prirodnim gasom; prava i obaveze snabdjevača i kupaca prirodnog gasa, postupci u slučajevima neurednog izvršavanja ili neizvršavanja ugovornih obaveza kupca.

(3) Opšti uslovi snabdijevanja iz stava 1. ovog člana objavljuju se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

XI – OBEZBJEĐENJE SIGURNOSTI SNABDIJEVANJA I ISPORUKE

Član 42.

(1) Vlada na prijedlog ministarstva nadležnog za oblast energetike posebnim propisom uređuje pravila kojima se obezbjeđuje sigurnost snabdijevanja i isporuke prirodnog gasa.

(2) Propisom iz stava 1. ovog člana bliže se propisuju: mjere koje se preduzimaju u slučaju da je ugrožena sigurnost isporuke prirodnog gasa kupcima usljed poremećaja na tržištu prirodnog gasa; obaveze snabdijevanja i isporuke prirodnog gasa posebnih kategorija kupaca (bolnice, obdaništa, škole i dr.); prioritete u snabdijevanju i isporuci prirodnog gasa u slučaju prekida ili obustava u snabdijevanju i isporuci prirodnog gasa; kao i način snošenja štetnih posljedica prouzrokovanih energetskim subjektima usljed mjera koje preduzimaju shodno ovom propisu.

XII – PRISTUP I PRIKLJUČENJE NA MREŽU

Član 43.

(1) Operater transportnog ili distributivnog sistema ili skladišta dužan je da omogući pristup treće strane sistemu svakom licu koje zahtijeva pristup sistemu, na principu javnosti i nediskriminacije i čuvanja poslovne tajne korisnika, a skladu sa tehničkim mogućnostima i u zavisnosti od stepena opterećenosti transportne ili distributivne mreže ili skladišta.

(2) Cijene pristupa i korišćenja sistema su regulisane i javne.

(3) Cijene pristupa i korišćenja sistema iz stava 2. ovog člana utvrđuje operater transportnog ili distributivnog sistema ili skladišta na osnovu metodologije i tarifnog sistema Regulatorne komisije.

(4) Nakon pribavljene saglasnosti Regulatorne komisije, akt o utvrđivanju cijene pristupa i korišćenja mreže iz stava 2. ovog člana objavljuje se u «Službenom glasniku Republike Srpske».

Član 44.

(1) Operater transportnog ili distributivnog sistema ili skladišta može odbiti pristup treće strane transportnoj ili distributivnoj mreži ili skladištu samo ukoliko nema tehničkih mogućnosti zbog nedostajućih kapaciteta, zbog pogonskih smetnji ili zbog ugrožene sigurnosti funkcionisanja sistema.

(2) Podaci o nivou opterećenja transportnog ili distributivnog sistema ili popunjenosti kapaciteta skladišta su javni.

Član 45.

(1) O odbijanju pristupa sistemu operater sistema donosi rješenje najkasnije u roku od 15 dana od dana podnošenja zahtjeva za pristup sistemu.

(2) Protiv rješenja iz stava 1. ovog člana nezadovoljna strana može izjaviti prigovor Regulatornoj komisiji, u roku od osam dana od dana dostavljanja rješenja operatera sistema.

Član 46.

(1) Operater transportnog ili distributivnog sistema dužan je da omogući fizičko priključenje objekta svakog lica koje zahtijeva priključenje, na principu javnosti i nediskriminacije i čuvanja poslovne tajne korisnika, a skladu sa tehničkim mogućnostima i u zavisnosti od stepena opterećenosti transportne ili distributivne mreže.

(2) Troškove priključenja iz stava 1. ovog člana utvrđuje operater transportnog ili distributivnog sistema na osnovu metodologije Regulatorne komisije.

Član 47.

(1) O priključenju na transportnu ili distributivnu mrežu i troškovima priključenja operater sistema donosi rješenje u roku od 30 dana od dana podnošenja urednog zahtjeva.

(2) Protiv rješenja o priključenju na transportnu ili distributivnu mrežu, kao i visini troškova priključenja, iz stava 1. ovog člana nezadovoljna strana može izjaviti žalbu Regulatornoj komisiji u roku od 15 dana od dana dostavljanja rješenja operatera sistema.

XIII – OTVARANJE I SLOBODA TRŽIŠTA PRIRODNOG GASA

Član 48.

(1) Kvalifikovani kupci kupuju prirodni gas na slobodnom tržištu.

(2) Status kvalifikovanog kupca stiče svaki kupac bez obzira da li je priključen na transportnu ili distributivnu mrežu, na osnovu visine godišnje potrošnje prirodnog gasa koju utvrdi Regulatorna komisija.

(3) Svi kupci prirodnog gasa koji nisu domaćinstva, stiču status kvalifikovanog kupca počev od 1. januara 2008. godine.

(4) Svi kupci prirodnog gasa iz kategorije domaćinstva stiču status kvalifikovanog kupca počev od 01. januara 2015. godine,

(5) Regulatorna komisija utvrđuje visinu godišnje potrošnje kupaca iz kategorije domaćinstva, koji mogu postati kvalifikovani kupci prirodnog gasa i prije roka iz stava 4. ovog člana i postupak koji se primjenjuje na utvrđivanje tog statusa.

XIV – ZAŠTITA OBJEKATA ZA OBAVLJANJE DJELATNOSTI U SEKTORU

PRIRODNOG GASA

Član 49.

(1) Energetski subjekt koji koristi i održava objekte za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa ima pravo prelaska preko nepokretnosti drugog vlasnika radi izvođenja radova na održavanju, kontroli ispravnosti objekta, uređenja postrojenja ili opreme i izvođenja drugih neophodnih radova i upotrebe nepokretnosti na kojoj se izvode navedeni radovi samo dok ti radovi traju.

(2) Vlasnik nepokretnosti dužan je da omogući pristup objektima iz stava 1. ovog člana i da trpi izvršenje navedenih radova.

(3) Energetski subjekt iz stava 1. ovog člana dužan je da plati nadoknadu za korišćenje nepokretnosti i da nadoknadi štetu koju nanese vlasniku nepokretnosti u toku izvođenja radova, čija se visina utvrđuje sporazumom.

(4) Ako vlasnik nepokretnosti i energetski subjekt ne postignu sporazum o visini nadoknade iz stava 3. ovog člana, odluku o tome donosi nadležni sud.

Član 50.

(1) Ministarstvo nadležno za oblast energetike može predložiti nadležnom organu izmještanje objekta za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa, ako je to potrebno radi izgradnje objekata saobraćajne, energetske i komunalne infrastrukture, vodoprivrednih objekata i objekata za zaštitu od elementarnih nepogoda i drugih objekata koji se u smislu Zakona o eksproprijaciji smatraju objektima od opšteg interesa, a koji se zbog prirodnih ili drugih karakteristika ne mogu graditi na drugoj lokaciji.

(2) U slučaju iz stava 1. ovog člana troškove izmještanja i gradnje objekta, odnosno postavljanje navedenog objekta na drugu lokaciju, snosi investitor objekta zbog čije se izgradnje izmješta objekat.

Član 51.

(1) Zabranjena je izgradnja objekata koji nisu u funkciji obavljanja energetskih aktivnosti, kao i izvođenje drugih radova ispod, iznad ili pored objekata za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa, suprotno zakonu, kao i tehničkim i drugim propisima.

(2) Zabranjeno je zasađivanje drveća i drugog rastinja na zemljištu iznad ili na nepropisnoj udaljenosti od objekata iz stava 1. ovog člana.

Član 52.

(1) Vlasnici i nosioci drugih stvarnih prava na nepokretnostima koje se nalaze ispod, iznad ili pored objekta za obavljanje djelatnosti u sektoru prirodnog gasa ne mogu preduzimati radove ili druge radnje koje mogu dovesti do onemogućavanja ili ugrožavanja rada i funkcionisanja ovih objekata, bez saglasnosti energetskog subjekta.

(2) Rješenje o odobrenju za izvođenje radova iz stava 1. ovog zakona, uz saglasnost energetskog subjekta, izdaje Regulatorna komisija na zahtjev vlasnika ili nosioca drugih prava na nepokretnostima koje se nalaze ispod, iznad ili pored ovih objekata u roku od 30 dana od dana podnošenja zahtjeva.

(3) Protiv rješenja Regulatorne komisije može se pokrenuti upravni spor.

XV – NEOVLAŠĆENO KORIŠĆENJE PRIRODNOG GASA

Član 53.

(1) Zabranjeno je samoinicijativno priključivanje objekta, uređaja ili instalacija na transportnu ili distributivnu mrežu.

(2) Zabranjeno je korišćenje prirodnog gasa bez mjernih uređaja ili mimo njih ili suprotno uslovima utvrđenim pravilima rada transportne, ili distributivne mreže ili skladišta, u pogledu pouzdanog ili tačnog mjerenja preuzetog prirodnog gasa.

XVI – NADZOR

Član 54.

(1) Upravni nadzor nad sprovođenjem odredbi ovog zakona vrši ministarstvo nadležno za oblast energetike.

(2) Inspekcijski nadzor nad sprovođenjem odredbi ovog zakona obavlja Republička uprava za inspekcijske poslove Republike Srpske i druge nadležne inspekcije prema posebnim propisima.

XVII – KAZNENE ODREDBE

Član 55.

(1) Novčanom kaznom od 10.000 KM do 15.000 KM kazniće se za prekršaj pravno lice, ako:

a) ne obezbijedi tajnost komercijalnih, poslovnih i drugih podataka do kojih je došao u obavljanju poslova iz svoje nadležnosti, u skladu sa članom 6. stav 3. i čl. 26, 35. i 39. ovog zakona,

b) počne da obavlja energetsku djelatnost bez pribavljene dozvole, u skladu sa članom 8. stav 2. ovog zakona,

v) priključi objekte, uređaje i instalacije na transportni ili distributivni sistem prirodnog gasa ili koristi prirodni gas suprotno odredbama člana 53. ovog zakona,

g) ne omogući inspekcijski nadzor nad gasnim postrojenjima, instalacijama i uređajima, u skladu sa članom 54. stav 2. ovog zakona.

(2) Novčanom kaznom od 1.000 do 1.500 KM kazniće se za prekršaj i odgovorno lice u energetskom subjektu.

Član 56.

(1) Novčanom kaznom od 2.000 do 7.000 KM kazniće se za prekršaj energetski subjekt ili pravno lice, ako:

a) ne dostavi potrebne podatke i dokumentaciju, u skladu sa članom 6. stav 2. ovog zakona,

b) ne priključi objekat kupca na transportni, odnosno distributivni gasni sistem, u skladu sa članom 46. stav 1. ovog zakona,

v) ne omogući ovlašćenim licima pristup mjernim uređajima,

g) ne omogući pristup energetskim objektima, u skladu sa članom 49. stav 2. ovog zakona.

(2) Novčanom kaznom od 500 do 1.000 KM kazniće se za prekršaj iz stava 1. ovog člana odgovorno lice u pravnom licu.

Član 57.

Novčanom kaznom od 200 do 500 KM kazniće se preduzetnik, odnosno fizičko lice za prekršaj, ako:

a) ne omogući ovlašćenim licima pristup mjernim uređajima,

b) ne omogući pristup energetskim objektima, u skladu sa članom 49. stav 2. ovog zakona,

v) postupa suprotno odredbama člana 51. st. 1. i 2. ovog zakona,

g) koristi prirodni gas suprotno odredbi člana 53. stav 2. ovog zakona,

d) ne omogući inspekcijski nadzor nad gasnim instalacijama, u skladu sa članom 54. stav 2. ovog zakona.

XVIII – PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 58.

(1) Vlada Republike Srpske će u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti propis kojim se uređuje obezbjeđenje sigurnosti snabdijevanja i isporuke prirodnog gasa, iz člana 42. ovog zakona.

(2) Vlada Republike Srpske će odlukom odrediti operatera transportnog sistema u roku od 60 dana od dana stupanja na snagu ovog zakona.

Član 59.

(1) Ministar nadležan za oblast energetike će u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti sljedeće podzakonske akte:

a) Pravilnik o tehničkim normativima za projektovanje, građenje, pogon i održavanje gasnih kotlovnica,

b) Pravilnik o tehničkim normativima za unutrašnje gasne instalacije,

v) Pravilnik o tehničkim normativima za projektovanje i polaganje distributivnog gasovoda od polietilenskih cijevi za radni pritisak do četiri bara,

g) Pravilnik o tehničkim normativima za kućni gasni priključak za radni pritisak do četiri bara,

d) Pravilnik o tehničkim uslovima i normativima za bezbjedan transport tečnih i gasovitih ugljovodonika magistralnim naftovodima i gasovodima i naftovodima i gasovodima za međunarodni transport,

đ) Pravilnik o tehničkim uslovima i normativima za projektovanje i izgradnju distributivnih gasovoda od polietilenskih cijevi za radni pritisak do četiri bara,

e) Pravilnik o tehničkim normativima i uslovima za projektovanje i polaganje kućnih gasnih priključaka za radni pritisak do četiri bara,

ž) Pravilnik o tehničkim normativima i uslovima za projektovanje, izgradnju i upotrebu unutrašnjih gasnih instalacija,

z) Pravilnik o tehničkim normativima za stabilne instalacije za detekciju eksplozivnih gasova i pare,

i) Pravilnik o polaganju stručnog ispita za tehničko rukovođenje gasovodnim sistemom i rukovanje i održavanje gasnih uređaja, postrojenja i instalacija,

j) Pravilnik o utvrđivanju ispunjavanja uslova za obavljanje djelatnosti na energetskim postrojenjima, uređajima i posudama pod pritiskom,

k) Pravilnik za izgradnju gasovoda od polietilena za pogonski pritisak do deset bara,

l) Pravilnik za stanice za punjenje vozila na prirodni gas, lj) Pravilnik o tehničkim uslovima i normativima za odorizaciju prirodnog gasa, kao i ostali propisi koji uređuju ovu oblast.

(2) Do donošenja akata iz stava 1. ovog člana primjenjivaće se do sada važeći propisi.

Član 60.

(1) Regulatorna komisija će u roku do godinu dana od stupanja na snagu ovog zakona donijeti propis kojim će utvrditi bliže uslove za izdavanje dozvole, postupak izdavanja dozvole, postupak privremenog ili trajnog oduzimanja dozvole i sadržaj registra o izdatim i privremeno ili trajno oduzetim dozvolama iz člana 14. ovog zakona.

(2) Regulatorna komisija će u roku do godinu dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti metodologije i tarifne sisteme iz člana 4. t. 1. do 3. ovog zakona

(3) Regulatorna komisija će u roku od tri mjeseca od stupanja na snagu ovog zakona uskladiti Statut, Pravila o radu i unutrašnju organizaciju shodno odredbama ovog zakona.

Član 61.

(1) Svi subjekti koji obavljaju djelatnosti u sektoru prirodnog gasa, dužni su da se organizuju i da usklade svoje akte i poslovanje u skladu sa odredbama ovog zakona, u roku od šest mjeseci od njegovog stupanja na snagu.

(2) Svi subjekti koji obavljaju djelatnosti u sektoru prirodnog gasa dužni su da podnesu zahtjev za izdavanje dozvole za obavljanje ovih djelatnosti u roku od tri mjeseca od dana stupanja na snagu propisa Regulatorne komisije, u skladu sa i čl. 9. i 60. stav 1. ovog zakona.

Član 62.

(1) Svi operateri transportnih ili distributivnih mreža ili skladišta prirodnog gasa dužni su da prilikom podnošenja zahtjeva za izdavanje dozvole pripreme i pravila rada i da ih podnesu Regulatornoj komisiji na saglasnost.

(2) Svaki snabdjevač dužan je da prilikom podnošenja zahtjeva za izdavanje dozvole pripremi i pravila rada i da ih podnese Regulatornoj komisiji na saglasnost.

(3) Svi energetski subjekti koji obavljaju regulisane djelatnosti u sektoru prirodnog gasa dužni su da u roku od tri mjeseca od stupanja na snagu metodologija iz člana 4. tačka a) ovog zakona i tarifnih sistema iz člana 4. tačka v) ovog zakona donesu cijene za pristup i korišćenje sistema, odnosno cijene prirodnog gasa koje se primjenjuju za snabdijevanje kupaca prirodnim gasom.

Član 63.

Ovim zakonom daje se mogućnost koordinacije određenih aktivnosti u sektoru prirodnog gasa sa drugim entitetom u BiH.

Član 64.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u "Službenom glasniku Republike Srpske".

Mr Igor Radojičić