Zakon o platama i naknadama sudija i javnih tužilaca u Republici Srpskoj

ZAKON

O PLATAMA I NAKNADAMA SUDIJA I JAVNIH TUŽILACA

U REPUBLICI SRPSKOJ

Član 1.

Ovim zakonom utvrđuju se plate, naknade i materijalna prava sudija i javnih tužilaca u Republici Srpskoj.

Član 2.

(1) Osnovna mjesečna plata sudija je plata u kojoj su sadržani porez na dohodak i doprinosi i iznosi:

1) za sudije osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 4.426 KM,

2) za šefove odjeljenja osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 4.799 KM,

3) za predsjednike osnovnih sudova i okružnih privrednih sudova – 5.171 KM,

4) za predsjednike osnovnih sudova sa 30 ili više sudija – 5.914 KM,

5) za predsjednike osnovnih sudova sa 60 ili više sudija – 6.659 KM,

6) za sudije okružnih sudova i Višeg privrednog suda – 5.544 KM,

7) za šefove odjeljenja okružnih sudova – 5.914 KM,

8) za predsjednike okružnih sudova i Višeg privrednog suda – 6.287 KM,

9) za sudije Vrhovnog suda Republike Srpske – 7.032 KM,

10) za šefove odjeljenja Vrhovnog suda Republike Srpske – 7.402 KM,

11) za predsjednika Vrhovnog suda Republike Srpske – 8.147 KM.

(2) U osnovnu mjesečnu platu iz stava 1. ovog člana uračunata je naknada za topli obrok, koja se ne može posebno iskazivati.

Član 3.

(1) Osnovna mjesečna plata javnih tužilaca (u daljem tekstu: tužilac) je plata u kojoj je sadržan porez na dohodak i doprinosi i iznosi:

1) za javne tužioce okružnih javnih tužilaštava – 4.426 KM,

2) za šefove odsjeka okružnih javnih tužilaštava – 4.799 KM,

3) za zamjenike glavnog tužioca okružnih javnih tužilaštava – 5.544 KM,

4) za glavne okružne tužioce okružnih javnih tužilaštava – 6.287 KM,

5) za republičke tužioce – 7.032 KM,

6) za zamjenike glavnog republičkog tužioca –7.402 KM,

7) za glavnog republičkog tužioca – 8.147 KM.

(2) U osnovnu mjesečnu platu iz stava 1. ovog člana uračunata je naknada za topli obrok, koja se ne može posebno iskazivati.

Član 4.

Osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca iz čl. 2. i 3. ovog zakona uvećava se za 0,5% za svaku punu godinu radnog staža, najviše do 40 godina.

Član 5.

U osnovnoj plati, uvećanju plate, kao i svim naknadama koje ostvaruju sudije i tužioci, u skladu sa ovim zakonom, sadržan je porez na dohodak i doprinosi.

Član 6.

(1) Plate iz čl. 2. i 3. ovog zakona neće se povećavati sve dok prosječna mjesečna bruto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu ne dostigne ili ne bude veća od 1.625 KM.

(2) Počev od godine koja uslijedi nakon godine u kojoj prosječna mjesečna bruto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu prvi put dostigne ili bude veća od 1.625 KM, osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca propisana čl. 2. i 3. ovog zakona će se godišnje povećati za procenat povećanja prosječne mjesečne bruto plate u Republici Srpskoj.

(3) Procenat povećanja iz stava 2. ovog člana izračunava se tako što se uporedi prosječna mjesečna bruto plata u Republici Srpskoj za kalendarsku godinu sa prosječnom mjesečnom bruto platom u Republici Srpskoj iz prethodne kalendarske godine.

(4) U slučaju da se u nekoj godini prosječna mjesečna bruto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu smanji, osnovna mjesečna plata sudija i tužilaca ostaje ista i neće se ponovo povećati sve dok prosječna mjesečna bruto plata u Republici Srpskoj izračunata za kalendarsku godinu ne dostigne najviši nivo od prvog povećanja plata u skladu sa stavom 2. ovog člana, a nakon toga, plate sudija i tužilaca se povećavaju u skladu sa stavom 2. ovog člana.

(5) Prosječna mjesečna bruto plata za kalendarsku godinu je ona plata koju objavi Republički zavod za statistiku.

Član 7.

(1) Sudiji i tužiocu kojima je mjesto stanovanja od radnog mjesta udaljeno preko četiri kilometra pripada naknada troškova prevoza prilikom dolaska na posao i povratka sa posla u visini pune cijene karte kod prevoznika koji vrši prevoz putnika u gradskom, prigradskom ili međugradskom linijskom saobraćaju.

(2) Sudijama i tužiocima koji imaju pravo na upotrebu službenog vozila ne pripada pravo na naknadu troškova prevoza iz stava 1. ovog člana.

Član 8.

Sudijama i tužiocima pripada naknada za vrijeme provedeno na obaveznom dežurstvu ili pripravnosti za rad, utvrđeno na osnovu službene evidencije organa u visini 10% bruto satnice redovnog rada, umanjene za porez na dohodak i doprinose za svaki sat dežurstva ili pripravnosti.

Član 9.

(1) Broj radnih sati za sudije i tužioce iznosi 40 radnih sati sedmično.

(2) Ukoliko sudija ili tužilac radi pola radnog vremena u skladu sa posebnim zakonom ili propisima, osnovna mjesečna plata iz člana 2, odnosno člana 3. ovog zakona, obračunava se prema broju dana provedenih na radu za taj mjesec.

Član 10.

(1) Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu plate u punom iznosu za vrijeme korišćenja godišnjeg odmora u trajanju od 30 radnih dana.

(2) Pored prava na godišnji odmor iz stava 1. ovog člana, sudije i tužioci imaju pravo na naknadu plate u punom iznosu:

1) za vrijeme korišćenja plaćenog odsustva,

2) za republičke praznike,

3) tokom privremene spriječenosti za rad zbog povreda na radu ili profesionalne bolesti,

4) tokom prekida rada zbog propusta poslodavca da preduzme odgovarajuće mjere zaštite na radu,

5) dva dana odsustva u toku godine radi zadovoljenja vjerskih i tradicijskih potreba.

(3) Pored prava iz stava 2. ovog člana, sudije i tužioci imaju pravo na dva neplaćena dana godišnje za zadovoljenje vjerskih potreba.

(4) Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu za godišnji odmor u iznosu od 50% osnovne bruto plate iz čl. 2. i 3. ovog zakona, umanjene za porez na dohodak i doprinose.

(5) Naknada za godišnji odmor iz stava 4. ovog člana plaća se kao dodatak na redovnu platu u julu svake godine, bez obzira na vrijeme korišćenja godišnjeg odmora.

(6) Plaćeni godišnji odmor za svakog sudiju i tužioca određuje se planom godišnjih odmora, koji određuje predsjednik suda ili glavni tužilac na godišnjoj osnovi, u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju suda, odnosno javnog tužilaštva.

Član 11.

Pored godišnjeg odmora i odsustva za zadovoljavanje vjerskih i tradicijskih potreba iz člana 10. ovog zakona, sudije i tužioci imaju pravo na sedam plaćenih dana odsustva u toku jedne kalendarske godine, u slučaju: sklapanja braka – pet radnih dana, smrti člana uže porodice (bračnog i vanbračnog supružnika, majke, oca, očuha, maćehe, djeteta, pastorka, brata, sestre, polubrata, polusestre) – tri radna dana, smrti člana šire porodice (djeda, babe ili bliskog srodnika bračnog i vanbračnog druga) – jedan radni dan,

4) rođenja djeteta – dva radna dana,

5) selidbe iz stalnog prebivališta u drugo prebivalište – jedan radni dan.

Član 12.

Visoki sudski i tužilački savjet može odlučiti da sudija, odnosno tužilac nastavi da prima platu tokom odsustva koje mu odobri Visoki sudski i tužilački savjet, u skladu sa propisom Visokog sudskog i tužilačkog savjeta, koji se donosi uz saglasnost Ministarstva pravde (u daljem tekstu: Ministarstvo).

Član 13.

Sudije i tužioci imaju pravo na otpremninu pri odlasku u penziju u visini svoje tri osnovne bruto plate iz čl. 2. i 3. ovog zakona, umanjene za porez na dohodak i doprinose.

Član 14.

Sudije i tužioci imaju pravo na zdravstveno osiguranje i bolovanje u skladu sa Zakonom o zdravstvenom osiguranju u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 18/99, 51/01, 70/01, 51/03, 57/03, 17/08, 1/09, 106/09, 110/16, 94/19, 44/20 i 37/22).

Član 15.

Sudije i tužioci imaju pravo na penzijsko i invalidsko osiguranje u skladu sa Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske”, br. 134/11, 82/13 i 103/15, 111/21 i 15/22).

Član 16.

Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu za putne troškove u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju suda ili javnog tužilaštva i odobrenim budžetom suda, odnosno javnog tužilaštva.

Član 17.

Sudije i tužioci imaju pravo na naknadu za troškove nastale u toku edukacije, u skladu sa propisima o unutrašnjem poslovanju suda ili javnog tužilaštva i odobrenim budžetom suda ili javnog tužilaštva.

Član 18.

U slučaju upućivanja na vršenje dužnosti sudije u drugi sud, u skladu sa čl. 50. ili 51. Zakona o Visokom sudskom i tužilačkom savjetu, sudija ima pravo na naknadu troškova u skladu sa propisom Visokog sudskog i tužilačkog savjeta, koji se donosi uz saglasnost Ministarstva.

Član 19.

Gramatički izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu za označavanje ženskog i muškog roda podrazumijevaju oba pola.

Član 20.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o platama i naknadama sudija i javnih tužilaca u Republici Srpskoj („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 66/18 i 119/21).

Član 21.

Ovaj zakon objavljuje se u „Službenom glasniku Republike Srpske“, a stupa na snagu 1. jula 2022. godine.

Denis Šulić