Zakon o prevozu u drumskom saobraćaju Republike Srpske

ZAKON

O PREVOZU U DRUMSKOM SAOBRAĆAJU

REPUBLIKE SRPSKE

I OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuju se uslovi i način vršenja prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju kao javni prevoz i prevoz za vlastite potrebe, uslovi vršenja prevoza, koncesije u javnom linijskom prevozu lica, rad autobuskih stanica i terminala gradskog, odnosno prigradskog prevoza lica na teritoriji Republike Srpske.

Član 2.

(1) Prevoz lica i stvari u drumskom saobraćaju može se vršiti kao javni prevoz i prevoz za vlastite potrebe.

(2) Javni prevoz u smislu ovog zakona je prevoz lica i stvari uz naknadu koji je pod jednakim uslovima dostupan svim korisnicima.

(3) Prevoz za vlastite potrebe, u smislu ovog zakona je prevoz lica i stvari koji se vrši radi zadovoljenja potreba u okviru registrovane djelatnosti vlasnika motornog vozila.

Član 3.

(1) Jedinica lokalne samouprave će posebnim propisom, u skladu sa ovim zakonom i propisima donesenim na osnovu njega urediti prevoz lica i stvari na svojoj teritoriji, a posebno:

a) način i organizaciju javnog prevoza lica i stvari,

b) način i organizaciju taksi prevoza i

v) prevoz zaprežnim vozilima, samaricama, poljoprivrednim mašinama, motociklima i motociklima sa prikolicom, triciklima na motorni i drugi pogon.

(2) Prije donošenja propisa iz stava 1. ovog člana jedinica lokalne samouprave dužna je da pribavi mišljenje Ministarstva saobraćaja i veza (u daljem tekstu: Ministarstvo).

Član 4.

Pojedini izrazi u ovom zakona imaju sljedeće značenje:

a) autobus je motorno vozilo namijenjeno za prevoz lica koje pored sjedišta za vozača ima više od osam sjedišta,

b) autobuska linija je relacija na kojoj se vrši javni prevoz lica u skladu sa prethodno utvrđenim i registrovanim redom vožnje i cjenovnikom usluga prevoza lica,

v) autobuska stanica je izgrađen, propisno uređen i obilježen objekat namijenjen prijemu i otpremi autobusa i putnika,

g) autobusko stajalište je dio površine puta namijenjen za zaustavljanje autobusa radi ulaska i izlaska putnika i koje je obilježeno saobraćajnim znakom,

d) ''bis'' vožnja je angažovanje dva ili više autobusa na istom polasku iz registrovanog reda vožnje,

đ) cjenovnik je dokument koji sačinjava prevoznik, a kojim se utvrđuju cijene usluga za pojedine vrste prevoza,

e) daljinar je dokument koji sadrži podatke o minimalnom vremenu vožnje izražen u minutama i satima, i udaljenost izraženu u kilometrima između pojedinih autobuskih stanica i autobuskih stajališa na autobuskim linijama,

ž) koncendent je Ministarstvo u republičkom linijskom prevozu lica i jedinica lokalne samouprave u linijskom prevozu lica na teritoriji te jedinice,

z) koncesionar je prevoznik kome je u sprovedenom postupku ugovorom dodijeljena koncesija za vršenje linijskog prevoza lica,

i) kooperacija je prevoz na autobuskoj liniji koji prema registrovanom redu vožnje, sa utvrđenim režimom održavaju dva ili više prevoznika u skladu sa ugovorom o kooperaciji,

j) licenca prevoznika je odobrenje koje se prevozniku izdaje za vršenje određene vrste prevoza,

k) licenca za vozilo je odobrenje kojim se potvrđuje opremljenost i namjena vozila za vršenje pojedinih vrsta prevoza,

l) legitimacija za vozača je isprava kojom se u skladu sa ovim zakonom dokazuje pravo upravljanja vozilima namijenjenih za vršenje pojedinih vrsta prevoza, lj) linijski prevoz lica je prevoz lica koji se obavlja na autobuskoj liniji po utvrđenom i registrovanom redu vožnje i utvrđenoj i objavljenoj cijeni,

m) minimalno vrijeme vožnje je najmanje vrijeme vožnje između autobuskih stanica ili autobuskih stajališta, odnosno između autobuskih stanica i autobuskih stajališta iz utvrđenog daljinara,

n) minibus je autobus sa jednom platformom koji nema više od sedamnaest sjedišta uključujući i sjedište za vozača, nj) najveća dozvoljena masa vozila je masa vozila zajedno sa njegovom nosivošću,

o) prevoznik je pravno ili fizičko lice koje posjeduje odgovarajuću licencu prevoznika,

p) putni list je dokument u vanlinijskom prevozu lica koji pored oznake vrste vanlinijskog prevoza sadrži podatke o prevozniku i putnicima (ime i prezime, broj lične isprave),

r) putni nalog je dokument kojim se odobrava upotreba vozila,

s) priključno vozilo je vozilo namijenjeno da bude vučeno vozilom na motorni pogon, bilo da je konstruisano kao prikolica ili kao poluprikolica,

t) red vožnje je dokument kojim se utvrđuju elementi za obavljanje linijskog prevoza u drumskom saobraćaju i koji sadrži: relaciju na kojoj se vrši prevoz, vrstu i broj autobuske linije, naziv prevoznika, redosljed stanica i stajališta i njihovu udaljenost od početne stanice, vrijeme polaska i dolaska za svaku stanicu i stajalište, period održavanja linije, učestalost održavanja, rok važenja reda vožnje i podatke o kooperantskom odnosu,

ć) relacija je rastojanje između autobuskih stanica, autobuskih stajališta, odnosno autobuskih stanica i autobuskih stajališta na autobuskoj liniji ili između dva mjesta iz putnog lista u vanlinijskom prevozu,

u) taksi prevoz je javni vanlinijski prevoz lica za koji se cijena prevoza utvrđuje taksimetrom po odobrenom cjenovniku usluga ili na osnovu pogodbe,

f) terminal gradskog, odnosno prigradskog prevoza (u daljem tekstu: terminal) je izgrađen, propisno uređen i obilježen objekat namijenjen prijemu i otpremi autobusa i lica u gradskom i prigradskom prevozu lica,

h) teretno vozilo je svako motorno vozilo koje je namijenjeno za prevoz stvari,

c) tovarni list je propisani dokument u prevozu stvari koji sadrži podatke o pošiljaocu, primaocu, količini, vrsti i masi tereta, datum i mjesto utovara i istovara, cijenu prevoza i druge podatke bitne za prevoz, pretovar i manipulaciju teretom,

č) trasa je putanja kretanja vozila u obavljanju prevoza lica i stvari, dž) usklađivanje redova vožnje je postupak radi uspostavljanja registra redova vožnje autobuskih linija na osnovu propisanih pravila i procedura,

š) vozilo u smislu ovog zakona je svako motorno ili priključno vozilo, ili skup vozila kojim se vrši prevoz lica ili stvari u drumskom saobraćaju, aa) vozna karta i karta za prtljag su dokumenta koje izdaje prevoznik i koja sadrže podatke o prevozniku i liniji, vremenima polaska u odlasku i dolasku, cijeni, a čiju prodaju vrše autobuske stanice, agencije, članovi posade autobusa, i koja predstavalja dokaz o zaključenom ugovoru između davaoca i korisnika usluga.

II USLOVI ZA VRŠENJE PREVOZA

Član 5.

U vršenju prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju prevoznik je dužan da ispunjava opšte i posebne uslove.

1. Opšti uslovi

Član 6.

(1) Opšti uslovi za vršenje prevoza lica i stvari stiču se registracijom djelatnosti prevoza lica i stvari u drumskom saobraćaju kod nadležnog registracionog suda ili nadležnog organa jedinice lokalne samouprave, u skladu sa posebnim propisima.

(2) Za obavljanje registrovane djelatnosti prevoza lica, odnosno stvari, fizičko lice može registrovati najviše dva motorna vozila

(3) U okviru registrovane djelatnosti, fizičko lice može registrovati i djelatnost prevoza lica, odnosno stvari za vlastite potrebe, ako ispunjava sljedeće uslove:

a) posjeduje jedno putničko motorno vozilo za prevoz lica sa najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta,

b) posjeduje jedno teretno motorno vozilo za prevoz stvari najveće dopuštene mase do 7500 kg i

v) posjeduje jedno kombinovano motorno vozilo za prevoz lica i stvari najveće dopuštene mase 3500 kg, odnosno 1 + 4 registrovana sjedišta.

Član 7.

(1) Prevoz lica i stvari može se vršiti vozilom koje je tehnički ispravno i registrovano, i koje ispunjava i druge uslove utvrđene propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima i ima svojstva predviđena važećim standardima.

(2) Na motornom vozilu kojim se vrši prevoz, izuzev putničkih automobila kojima se vrši prevoz za vlastite potrebe i rentakar vozila, mora na propisan način biti ispisan naziv i sjedište prevoznika.

Član 8.

(1) Motornim vozilom kojim se vrši prevoz lica i stvari može upravljati lice koje ispunjava uslove utvrđene propisima o bezbjednosti saobraćaja na putevima.

(2) Lice iz stava 1. ovog člana obavezno je da posjeduje najmanje treći stepen obrazovanja saobraćajne struke – vozač motornih vozila ili najmanje četvrti stepen obrazovanja saobraćajne struke drumskog smjera i da mu je to osnovno zanimanje.

(3) Izuzetno licima koja su do 1992. godine stekla kvalifikaciju vozača motornog vozila priznaće se ispunjenost uslova iz stava 2. ovog člana.

(4) Odredbe iz stava 2. ovog člana ne odnose se na lica koja upravljaju motornim vozilima u svojini fizičkih lica registrovanih za vršenje prevoza za vlastite potrebe, kao i lica koja upravljaju motornim vozilima s najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta, odnosno motornim vozilom u svojini pravnih lica čija je najveća dopuštena masa manja od 3500 kg.

2. Posebni uslovi

Član 9.

(1) Posebni uslovi koje prevoznik mora da ispuni radi sticanja prava na odgovarajuću licencu su da:

a) ima registrovanu djelatnost prevoza iz člana 6. ovog zakona,

b) ima u vlasništvu ili drži po osnovu lizinga motorna vozila koja ispunjavaju tehničko-eksploatacione i ekološke uslove za pojedine vrste prevoza i to najmanje:

1) dva autobusa za vršenje javnog linijskog prevoza lica,

2) jedan autobus za vršenje javnog vanlinijskog prevoza lica,

3) jedno teretno motorno vozilo za vršenje prevoza stvari i

4) jedno putničko motorno vozilo sa najviše 1 + 4 registrovana sjedišta, oblika karoserije «limuzina» ili «karavan», starosti do deset godina za vršenje taksi prevoza, koje ispunjava i posebne uslove iz člana 3. stav 1. tačka b) ovog zakona,

v) za vozila imaju obezbijeđeno parkiralište, koje ne smije biti dio javne površine,

g) zapošljava vozače koji ispunjavaju uslove iz člana 8. ovog zakona i

d) zapošljava jednog diplomiranog inženjera saobraćaja, smjer drumski saobraćaj na najmanje dvadeset motornih vozila kojim se vrši prevoz lica i stvari, osim putničkih motornih vozila sa najviše 1 + 4 registrovana sjedišta.

(2) Ispunjavanjem uslova iz stava 1. ovog člana prevoznik stiče pravo na sljedeće licence prevoznika:

a) licencu A za prevoz lica unutar Bosne i Hercegovine,

b) licencu B za prevoz lica na teritoriji jedinice lokalne samouprave,

v) licencu C za prevoz stvari unutar Bosne i Hercegovine,

g) licencu D za taksi prevoz i

d) licencu E za prevoz za vlastite potrebe.

(3) Licencu iz stava 2. tačka a) ovog člana izdaje Ministarstvo, a licence iz stava 2. t. b), v), g) i d) ovog člana izdaje nadležni organ jedinice lokalne samouprave.

(4) Odgovarajuće licence za prevoz lica i stvari u međunarodnom drumskom saobraćaju izdate od Ministarstva komunikacija i transporta BiH zamjenjuju licence A i C iz stava 2. ovog člana.

Član 10.

(1) Prevoznik može početi prevoz ako je u skladu sa ovim zakonom stekao licencu prevoznika, licencu za vozilo i legitimaciju za vozača motornog vozila.

(2) Obavezi posjedovanja legitimacije za vozača motornog vozila ne podliježu lica koja upravljaju motornim vozilima u svojini fizičkih lica registrovanih za vršenje prevoza za vlastite potrebe, kao i lica koja upravljaju motornim vozilima sa najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta, odnosno motornim vozilom u svojini pravnih lica čija je najveća dopuštena masa manja od 3500 kg.

(3) Postupak izdavanja licence prevoznika i legitimacije za vozača motornog vozila propisuje ministar saobraćaja i veza (u daljem tekstu: ministar) Pravilnikom o izdavanju licenci prevoznika i legitimacije za vozača motornog vozila.

(4) Postupak izdavanja licence za vozilo propisuje ministar Pravilnikom o izdavanju licence za vozilo i ispunjavanju tehničko-eksploatacionih i ekoloških uslova za vozilo kojim se vrši prevoz.

Član 11.

(1) U vozilu kojim se vrši prevoz moraju se nalaziti original potvrda o registraciji vozila i izvršenom redovnom tehničkom pregledu, licenca za vozilo, legitimacija za vozača motornog vozila, putni nalog za vozilo propisno izdat, ovjeren i popunjen, i original ili ovjerena kopija licence prevoznika.

(2) Obavezi izdavanja putnog naloga iz stava 1. ovog člana ne podliježu taksi vozila, vozila auto škola, iznajmljena rentakar vozila, vozila u vlasništvu fizičkih lica u vršenju prevoza za vlastite potrebe i putnička motorna vozila s najviše 1 + 8 registrovanih sjedišta u vlasništvu građana, fizičkih i pravnih lica, osim javnih preduzeća i budžetskih korisnika.

(3) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja putnog naloga donosi ministar.

Član 12.

(1) Vozila kojim se vrši prevoz podliježu redovnim i vanrednim tehničkim pregledima u skladu sa odredbama propisa o bezbjednosti saobraćaja.

(2) Izuzetno, na autobusima kojima se vrši povremeni organizovani vanlinijski prevoz učenika i studenata (ekskurzije, izleti i slično) mora biti izvršen vanredni tehnički pregled koji nije stariji od 72 časa u odnosu na vrijeme počinjanja prevoza.

(3) Tehničke preglede vozila vrše stanice tehničkog pregleda vozila u skladu sa odredbama ovog zakona i propisa o bezbjednosti saobraćaja na putevima.

III JAVNI PREVOZ

Član 13.

(1) Prema vrsti prevoza, javni prevoz se dijeli na javni prevoz lica i javni prevoz stvari.

(2) Prema teritorijalnom značaju, javni prevoz se dijeli na republički prevoz i prevoz na teritoriji jedinice lokalne samouprave.

Član 14.

(1) Republički prevoz, u smislu ovog zakona je javni prevoz lica i stvari između dvije ili više jedinica lokalne samouprave na teritoriji Republike Srpske.

(2) Prigradski prevoz, u smislu ovog zakona je javni prevoz lica i stvari koji se vrši između dva ili više naselja na teritoriji jedinice lokalne samouprave, a koja su označena tablama naseljenog mjesta.

(3) Gradski prevoz, u smislu ovog zakona je javni prevoz lica i stvari koji se obavlja u okviru jednog naselja na teritoriji jedinice lokalne samouprave.

Član 15.

(1) U okviru registrovane djelatnosti prevoza, prevoznik je obavezan da preveze sva lica, odnosno sve stvari koje ovim zakonom ili posebnim propisom nisu izuzete od prevoza.

(2) U motornom vozilu kojim se vrši javni prevoz lica i stvari u drumskom saobraćaju ne mogu se prevoziti bolesna lica koja mogu da ugroze zdravlje drugih lica, ili lica koja su pod dejstvom alkohola, drugih opojnih sredstava, životinje, leševi, eksplozivi, predmeti koji mogu povrijediti, oštetiti, uprljati ili pričiniti štetu na vozilu, licima i stvarima koja se prevoze.

(3) Pravilnik o načinu vršenja poslova i zadataka članova posade motornih vozila donosi ministar.

1. Javni prevoz lica

Član 16.

Javni prevoz lica vrši se kao linijski i vanlinijski.

Član 17.

(1) Linijski prevoz lica vrši se na osnovu registrovanog reda vožnje i cjenovnika usluga prevoza.

(2) U autobusu kojim se vrši linijski prevoz lica mora se nalaziti original ili ovjerena kopija registrovanog reda vožnje i cjenovnik usluga prevoza.

Član 18.

(1) Registracija reda vožnje autobuskih linija vrši se na osnovu sprovedenog postupka javnog usklađivanja redova vožnje ili postupka dodjele koncesije.

(2) Način, kriterijumi i postupak usklađivanja i registracije redova vožnje, obrazac i sadržaj registra redova vožnje propisuje se Pravilnikom o usklađivanju i registraciji redova vožnje.

(3) Pravilnik iz stava 2. ovog člana donosi ministar za republički linijski prevoz lica, a za gradski i prigradski linijski prevoz lica, načelnik, odnosno gradonačelnik jedinice lokalne samouprave.

Član 19.

(1) Prevoznik može vršiti linijski prevoz lica i sa više autobusa na cijeloj dužini autobuske linije po registrovanom redu vožnje, sa oznakom „bis“ vožnje.

(2) Prevoznik ne može linijski prevoz lica vršiti zakupljenim autobusom ili povjeriti, odnosno ustupiti vršenje linijskog prevoza drugom prevozniku.

Član 20.

(1) Prevoznik je dužan da počne i vrši linijski prevoz lica uredno i redovno po registrovanom redu vožnje.

(2) Izuzetno, u toku važenja reda vožnje na određenoj autobuskoj liniji može se privremeno obustaviti prevoz u slučaju spriječenosti nepredviđenim okolnostima, koje su nezavisne od volje prevoznika.

(3) U slučaju obustave prevoza iz stava 2. ovog člana prevoznik je dužan da isti dan obavijesti korisnike prevoza putem sredstava javnog informisanja i autobuskih stanica, nadležni organ za registraciju redova vožnje, kao i nadležne inspekcijske organe, uz podnošenje dokaza o razlozima obustave

Član 21.

(1) Autobus kojim se vrši linijski prevoz lica označava se relacijskom tablom u donjem desnom uglu prednjeg vjetrobranskog stakla sa naznakom autobuske linije, krajnjih i najmanje jedne od usputnih autobuskih stanica, odnosno autobuskih stajališta.

(2) Odredbe stava 1. ovog člana ne odnose se na prevoz lica autobusima u gradskom i prigradskom linijskom prevozu sa ugrađenim mehanizmima za označavanje linije.

(3) Posada autobusa dužna je da posjeduje jednoobraznu odjeću i istaknutu identifikacionu oznaku.

Član 22.

(1) Lice koje se prevozi u autobusu javnog linijskog prevoza dužno je da posjeduje voznu kartu koju mora da pokaže na zahtjev ovlašćenog lica.

(2) Vozna karta se izdaje u prostorijama autobuske stanice, odnosno terminala i u poslovnicama kojima je prevoznik povjerio prodaju karata u skladu sa cjenovnikom i redom vožnje.

(3) Posada autobusa dužna je da izda kartu u autobusu javnog linijskog prevoza, samo ukoliko to nije izvodljivo na način propisan stavom 2. ovog člana.

(4) Postupak i način sankcionisanja za nepostupanje u skladu sa st. 1. i 3. ovog člana mogu propisati prevoznici posebnim aktom.

Član 23.

(1) Lica koja prevoze prtljag dužna su da ga odlože u prostor namijenjen za smještaj prtljaga, ako takav prostor postoji, a ako ne, dužni su da ga smjeste tako da ne umanjuju komfor ostalim korisnicima usluga prevoza.

(2) Za prtljag koji se smješta u prostor odvojen od prostora za boravak lica koja se prevoze, posada vozila obavezana je da izda posebnu kartu, odnosno da odrezak karte pričvrsti na prtljag.

1.1. Usklađivanje i registracija redova vožnje

Član 24.

(1) Usklađivanje i registraciju reda vožnje u republičkom linijskom prevozu lica vrše nadležne privredne komore.

(2) Usklađivanje i registraciju reda vožnje u linijskom prevozu lica na teritoriji jedinice lokalne samouprave vrši nadležni organ te jedinice.

(3) Žalba na rješenje o registraciji reda vožnje iz stava 1. ovog člana podnosi se Ministarstvu, a za linijski prevoz lica iz stava 2. ovog člana načelniku, odnosno gradonačelniku jedinice lokalne samouprave, u skladu sa Zakonom o opštem upravnom postupku.

(4) Organ nadležan za registraciju redova vožnje dužan je da vodi registar redova vožnje, na način propisan Pravilnikom iz člana 18. stav 3. ovog zakona.

Član 25.

(1) Prevoznik predlaže red vožnje, usaglašen sa daljinarom i minimalnim vremenom vožnje.

(2) Daljinar i minimalno vrijeme vožnje utvrđuje organ nadležan za usklađivanje i registraciju redova vožnje.

Član 26.

(1) Usklađivanja i registracije redova vožnje vrše se jednom godišnje.

(2) Postupak usklađivanja i registracije redova vožnje pokreće se putem javnog oglasa objavljenog u sredstvima javnog informisanja i na Internet stranici organa nadležnog za registraciju redova vožnje, najkasnije do prvog februara za tekuću godinu.

(3) Postupak usklađivanja i registracije reda vožnje smatra se okončanim donošenjem konačnog rješenja o registraciji reda vožnje, najkasnije 31. maja za tekuću godinu.

(4) Red vožnje u linijskom prevozu lica registruje se na period od pet godina.

Član 27.

(1) Rješenje o registraciji reda vožnje i ovjeren red vožnje dostavlja se prevozniku.

(2) Prevoznik je dužan da autobuskim stanicama, odnosno terminalima i drugim prodajnim mjestima dostavi original ili ovjerene kopije reda vožnje i cjenovnika usluga prevoza, najkasnije deset dana prije počinjanja prevoza.

Član 28.

(1) Nadležni organ za registraciju redova vožnje dužan je da u roku od 30 dana od okončanja postupka usklađivanja i registracije redova vožnje objavi knjigu registrovanih redova vožnje i dostavi republičkoj saobraćajnoj inspekciji.

(2) Naknadu za registraciju redova vožnje utvrđuje organ nadležan za njihovu registraciju.

Član 29.

(1) Ako usklađivanjem redova vožnje nisu obezbijeđene potrebe korisnika prevoza na određenoj republičkoj autobuskoj liniji, ministar na zahtjev zainteresovanog prevoznika i nakon završenog usklađivanja redova vožnje može rješenjem utvrditi red vožnje po kom će se obavljati prevoz.

(2) Uz zahtjev iz stava 1. ovog člana prevoznik je dužan da dostavi saglasnost zainteresovanog organa jedinice lokalne samouprave.

(3) Rješenje iz stava 1. ovog člana važi do okončanja postupka narednog usklađivanja redova vožnje iz člana 26. stav 3. ovog zakona.

(4) Rješenje za utvrđivanje reda vožnje na autobuskim linijama na teritoriji jedinice lokalne samouprave donosi načelnik lokalne samouprave.

Član 30.

(1) Red vožnje, odnosno pojedini polasci iz registrovanog reda vožnje brisaće se iz registra redova vožnje, ako prevoznik:

a) ne počne da vrši linijski prevoz lica po registrovanom redu vožnje u roku od pet dana od dana njegovog stupanja na snagu,

b) obustavi prevoz lica u linijskom prevozu po registrovanom redu vožnje u trajanju od pet dana uzastopno, odnosno duže od deset dana u više različitih intervala,

v) ne izvrši naložene upravne mjere inspekcijskih organa i nastavi da neuredno vrši linijski prevoz lica po registrovanom redu vožnje u smislu nepridržavanja vremena i trase saobraćanja, korišćenja autobuskih stanica, odnosno autobuskih stajališta i drugih javnih površina za prijem i ispuštanje putnika koje nisu navedene u registrovanom redu vožnje i

g) na koga je registrovan red vožnje podnese pisani zahtjev za brisanje reda vožnje iz registra.

(2) Prevoznik kome je brisan red vožnje, odnosno neki od polazaka iz registrovanog reda vožnje u slučajevima iz stava 1. ovog člana ne može na toj relaciji učestvovati u postupku usklađivanja redova vožnje u narede dvije godine.

(3) Odredbe stava 2. ovog člana ne odnose se na redove vožnje i pojedine polaske iz reda vožnje koji su brisani po zahtjevu prevoznika na koga je red vožnje registrovan.

Član 31.

(1) Postupak brisanja reda vožnje, odnosno pojedinih polazaka iz reda vožnje pokreće saobraćajni inspektor ili drugi nadležni kontrolni organ, donošenjem rješenja o brisanju reda vožnje ili pojedinih polazaka iz reda vožnje.

(2) Žalba na rješenje inspektora izjavljuje se Ministarstvu.

Član 32.

(1) Odredbe od čl. 24. do 31. neće se primjenjivati na autobuskim linijama za koje je dodijeljena koncesija u skladu sa odredbama ovog zakona, Zakona o koncesijama u Republici Srpskoj i ugovora o dodjeli koncesije.

(2) Postupak dodjele koncesije u javnom linijskom prevozu lica uređuju se Pravilnikom o postupku i načinu dodjele koncesija u javnom linijskom prevozu lica.

(3) Pravilnik iz stava 2. ovog člana donosi ministar.

1.2. Autobuske stanice i terminali

Član 33.

(1) Ulazak lica u autobus i njihov izlazak u linijskom prevozu lica vrši se na autobuskim stanicama, odnosno autobuskim stajalištima upisanim u registrovane redove vožnje autobuskih linija.

(2) Ulazak lica u autobus i njihov izlazak u gradskom, odnosno prigradskom linijskom prevozu lica vrši se na autobuskim stajalištima i terminalima upisanim u registrovane redove vožnje autobuskih linija.

Član 34.

(1) Prevoznici su obavezni da koriste usluge autobuske stanice i terminala u skladu sa registrovanim redovima vožnje.

(2) Terminali mogu pružati usluge na autobuskim linijama između dvije i više jedinica lokalne samouprave, samo ukoliko registrovani red vožnje sadrži naziv terminala za čije korišćenje je saglasnost dao i nadležni organ jedinice lokalne samouprave.

Član 35.

(1) Autobuske stanice i terminali moraju biti opremljeni i održavani tako da odgovaraju namjeni propisanoj Pravilnikom o ispunjenosti uslova i kategorizaciji autobuskih stanica i terminala gradskog, odnosno prigradskog prevoza lica.

(2) Rješenje o ispunjenosti uslova autobuskih stanica donosi ministar, a terminala – nadležni organ jedinice lokalne samouprave na osnovu Pravilnika iz stava 1. ovog člana.

(3) Pravilnik iz stava 1. ovog člana donosi ministar.

Član 36.

(1) Cjenovnik usluga autobuskih stanica donosi Vlada Republike Srpske na prijedlog Privredne komore Republike Srpske.

(2) Cjenovnik usluga terminala utvrđuje nadležni organ jedinice lokalne samouprave.

Član 37.

(1) Autobuske stanice i terminali obavezni su da pod jednakim uslovima pružaju usluge svim prevoznicima koji vrše prevoz po registrovanim redovima vožnje.

(2) Autobuske stanice i terminali ne mogu vršiti naplatu usluga ukoliko rješenjem nadležnog organa nisu ispunili uslove u pogledu sticanja propisane kategorije.

Član 38.

(1) Prevoznik je obavezan da obezbijedi prodaju voznih karata u objektu autobuske stanice i terminala.

(2) Autobuska stanica i terminali obavezni su da vrše prodaju voznih karata u korist prevoznika i u cijelosti izvrše isplatu naplaćenih sredstava, najmanje jedanput mjesečno.

Član 39.

(1) Ispostavljeni račun za izvršene usluge prevozniku, koje pruža autobuska stanica ili terminal, ne može biti veći od iznosa prodatih voznih karata za obračunski period rada te autobuske stanice ili terminala, niti manji od 30 % obračunatog iznosa usluga peronizacije.

(2) Stav 1. ovog člana ne odnosi se na prevoznike koji u sklopu autobuske stanice ili terminala, posjeduju na drugi način organizovanu prodaju voznih karata.

(3) Autobuska stanica i terminali ugovorom regulišu međusobna prava i obaveze sa prevoznicima.

Član 40.

(1) Autobuska stanica i terminali moraju biti označeni nazivom: ''Autobuska stanica'' ili ''Terminal gradskog, odnosno prigradskog prevoza'' sa ispisom mjesta u kojem se nalazi.

(2) Autobuske stanice i terminali obavezni su da počnu pružati usluge najmanje pola sata prije prvog polaska, odnosno dolaska autobusa .

(3) Službena lica u autobuskoj stanici ili terminalu dužna su da koriste jednoobraznu odjeću i posjeduju istaknute identifikacione oznake.

(4) Autobuska stanica je dužna da sistematizuje sve registrovane redove vožnje po relacijama i vremenima odlaska i dolaska i da ih istakne na mjestu predviđenom za isticanje redova vožnje.

Član 41.

(1) Vozač autobusa dužan je da po dolasku u autobusku stanicu ili terminal prijavi postavljanje autobusa na peron i ovjeri putni nalog sa podacima o vremenu dolaska u stanicu i vremenu polaska iz stanice.

(2) Otpravnik autobusa dužan je da otpremi svaki autobus sa polaznog perona u skladu sa vremenom iz reda vožnje.

Član 42.

(1) Autobuske stanice i terminali obavezni su da vode saobraćajni dnevnik čiji je sadržaj i obrazac propisan Pravilnikom o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja saobraćajnog dnevnika, koji donosi ministar.

(2) Autobuske stanice i terminali obavezni su da do desetog u mjesecu dostave nadležnom inspekcijskom organu pregled neodržanih polazaka u prethodnom mjesecu.

1.3. Vanlinijski prevoz lica

Član 43.

(1) Vanlinijski prevoz lica je prevoz unaprijed poznate grupe lica, za koji se relacija, cijena prevoza, visina naknade za sporedne usluge izvršene za potrebe lica i prtljaga koji se prevoze i drugi uslovi utvrđuju ugovorom između prevoznika i naručioca prevoza.

(2) Naručilac prevoza iz stava 1. ovog člana može biti pravno, fizičko lice ili druga registrovana organizacija koja zastupa interese korisnika prevoza.

(3) Ugovor iz stava 1. ovog člana mora se nalaziti u vozilu kojim se vrši prevoz.

Član 44.

(1) U vozilu kojim se vrši vanlinijski prevoz lica mora se nalaziti propisno popunjen, zaključen i ovjeren putni list sa spiskom putnika.

(2) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja putnog lista sa spiskom putnika donosi ministar.

Član 45.

(1) Vanlinijski prevoz lica može se obavljati kao povremeni, naizmjenični i ugovoreni.

(2) Povremeni vanlinijski prevoz lica je:

a) kružna vožnja zatvorenih vrata (izletničko, turističko i slično putovanje) koje počinje i završava u istom polaznom mjestu, pri čemu se ista grupa prevozi istim vozilom na cijeloj relaciji saobraćanja, bez usputnih primanja i ispuštanja putnika,

b) prevoz grupe lica do odredišta u odlasku i povratak praznog vozila i

v) putovanje praznog vozila u odredište i prevoz – povratak ranije prevezene grupe lica u povratku.

(3) Naizmjenični vanlinijski prevoz lica je:

a) prevoz prethodno organizovanih i poznatih grupa lica u više putovanja, sa istog mjesta polaska do istog odredišta,

b) prevoz prethodno prevezenih grupa lica iz odredišta u mjesta polaska, koji se vrši jednom od vožnji u povratku i

v) prevoz kod kojeg se prva vožnja u povratku i posljednja u polasku vrši praznim vozilom.

(4) Ugovoreni vanlinijski prevoz lica je prevoz poznate grupe lica koji se obavlja kao prevoz radnika, učenika ili studenata između mjesta prebivališta i mjesta rada, odnosno obrazovnih ustanova, na utvrđenoj relaciji, bez prijema i prevoza drugih lica, pri čemu je prevoznik za lica koja se prevoze dužan da obezbijedi identifikacionu iskaznicu prije počinjanja prevoza.

(5) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja identifikacione iskaznice donosi ministar.

(6) Na vozilu kojim se vrši vanlinijski prevoz lica iz stava 1. ovog člana u donjem desnom uglu prednjeg vjetrobranskog stakla, prevoznik je dužan da istakne tablu sa natpisom ''Vanlinijski prevoz''.

1.4. Taksi prevoz

Član 46.

Za vršenje registrovanog taksi prevoza pravna i fizička lica dužna su da posjeduju:

a) licencu prevoznika,

b) legitimaciju za vozača i

v) licencu za vozilo.

Član 47.

U skladu sa članom 3. stav 1. tačka b) ovog zakona nadležni organ jedinice lokalne samouprave će urediti:

a) organizaciju taksi prevoza na području jedinice lokalne samouprave,

b) broj i razmještaj taksi stajališta, način korišćenja i upravljanja taksi stajalištima, broj taksi mjesta na stajalištima,

v) broj registrovanih taksi vozila u odnosu na raspoloživi broj taksi mjesta na stajalištima,

g) način utvrđivanja i naplate cijene prevoza u prevozu više lica u jednom vozilu,

d) postupak izdavanja, veličinu i izgled dopunskih oznaka,

đ) prava i dužnosti taksi prevoznika, vozača i lica koja se prevoze i

e) dopunske uslove za vozača i vozilo.

Član 48.

(1) Cijena usluga taksi prevoza utvrđuje se vidno postavljenim taksimetrom koji mora biti ispravan, plombiran i baždaren prema propisanim metrološkim uslovima za taksimetre .

(2) U vozilu kojim se vrši taksi prevoz mora se nalaziti vidno istaknut cjenovnik usluga prevoza, ovjeren od nadležnog organa lokalne zajednice.

(3) Ukoliko lice koje se prevozi zahtijeva voznu kartu, taksi prevoznik je obavezan da mu izda voznu kartu.

Član 49.

(1) Na relacijama prevoza dužim od 25 kilometara, taksi prevoznik i lice koje se prevozi mogu prije počinjanja prevoza ugovoriti cijenu prevoza bez uključivanja taksimetra, u visini ne većoj od visine utvrđene primjenom cjenovnika, odnosno uključenjem taksimetra, uz obavezu izdavanja vozne karte, prije počinjanja vožnje.

(2) Taksi prevoznik ne može primiti na prevoz druga lica bez saglasnosti lica koja su prethodno počela prevoz.

Član 50.

(1) Dodjela pojedinih taksi stajališta može se usloviti položenim ispitom o poznavanju kulturnih, privrednih, saobraćajnih, turističkih i drugih znamenitosti područja na kojem se vrši taksi prevoz.

(2) Program ispita i postupak provjere znanja propisuje nadležni organ jedinice lokalne samouprave propisom iz člana 3. ovog zakona.

Član 51.

(1) Taksi prevoznik može vršiti taksi prevoz samo na području jedinice lokalne samouprave na kojem ima registrovano sjedište.

(2) Odredbe stava 1. ovog člana ne odnose se na pojedinačne vožnje između dvije jedinice lokalne samouprave sa povratnom praznom vožnjom, kod koje je cijena prevoza ugovorena i za koji je unaprijed izdata vozna karta.

(3) Taksi prevoznik ne može počinjati prevoz u zonama autobuskih stajališta javnog prevoza, na udaljenosti 25 metara prije i poslije vidno obilježenog stajališta.

2. Javni prevoz stvari

Član 52.

(1) Pod javnim prevozom stvari podrazumijeva se prevoz kod koga su elementi i uslovi prevoza (relacija, cijena prevoza, vrsta tovara, težina i drugi uslovi) utvrđeni ugovorom između prevoznika i naručioca prevoza.

(2) Dokaz o ugovoru iz stava 1. ovog člana smatra se tovarni list koji se mora nalaziti u vozilu kojim se vrši prevoz stvari.

IV PREVOZ ZA VLASTITE POTREBE

Član 53.

(1) Prevoz lica i stvari za vlastite potrebe mogu vršiti pravna, fizička lica i druge registrovane organizacije, vlastitim vozilom, pod uslovima propisanim ovim zakonom.

(2) Prevoz lica i stvari za vlastite potrebe može se vršiti i sa vozilom u lizing aranžmanu ili iznajmljenim vozilom rentakar, na osnovu pisanog ugovora koji se mora nalaziti u vozilu.

Član 54.

(1) Prevoznik iz člana 53. ovog zakona može vršiti prevoz stvari za vlastite potrebe u okviru obavljanja registrovanih djelatnosti, pri čemu je prevoznik istovremeno i korisnik usluga prevoza ili jedna ugovorna strana na posebnom ugovoru, tovarnom listu ili otpremnici.

(2) Ugovor o prevozu, tovarni list ili otpremnica iz stava 1. ovog člana moraju se nalaziti u vozilu kojim se vrši prevoz stvari.

Član 55.

(1) Prevoz lica za vlastite potrebe podrazumijeva prevoz koji vrše:

a) hoteli, moteli i odmarališta u vršenju prevoza lica koja su korisnici ugostiteljskih i turističkih aranžmana prevoznika, bez usputnog primanja i prevoza drugih lica,

b) kompanije ili agencije u vazdušnom saobraćaju ako vrše prevoz lica od aerodroma do grada i obrnuto,

v) zdravstvene ustanove u prevozu bolesnika i zdravstvenih radnika,

g) kulturna, prosvjetna, sportska društva i druge ustanove u vršenju prevoza učenika, studenata, nastavnog osoblja, štićenika, odnosno članova društava,

d) preduzeća, ustanove i druga pravna lica u vršenju prevoza na odmor i rekreaciju svojih zaposlenih radnika i njihovih porodica, bez usputnog primanja i prevoza drugih lica i

đ) preduzeća i druga pravna lica prevoze svoje zaposlene radnike na posao i sa posla bez usputnog primanja i prevoza drugih lica.

(2) U donjem desnom uglu vjetrobranskog stakla prevoznik je obavezan da istakne tablu sa natpisom ''Prevoz za vlastite potrebe'' .

Član 56.

(1) Fizičko lice može vršiti prevoz za vlastite potrebe ako je registrovalo djelatnost prevoza za vlastite potrebe u okviru osnovne djelatnosti, i ako:

a) prevozi stvari u obavljanju registrovane djelatnosti,

b) prevozi poljoprivredne i druge proizvode u obavljanju poljoprivredne djelatnosti i

v) prevozi lica koja su kod njega u radnom odnosu.

(2) Prevoz u okviru poljoprivredne djelatnosti iz stava 1. tačka b) ovog člana mogu vršiti registrovani poljoprivredni preduzetnici ili nosioci porodičnog poljoprivrednog gazdinstva upisani u registar poljoprivrednih gazdinstava u skladu sa posebnim propisom.

Član 57.

U vozilu kojim se vrši prevoz lica za vlastite potrebe mora se nalaziti dokumentacija kojom se dokazuje vrsta i karakter putovanja, spisak putnika ovjeren i zaključen prije počinjanja prevoza, iskaznice ili drugi lični dokument za lica koja se prevoze.

V INSPEKCIJSKI NADZOR

Član 58.

(1) Nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši saobraćajni inspektor.

(2) Nadzor nad sprovođenjem propisa iz člana 3. ovog zakona mogu vršiti i organi komunalne policije u skladu sa odredbama Zakona o komunalnoj policiji.

Član 59.

(1) Inspekcijskim nadzorom saobraćajni inspektor ostvaruje neposredan uvid u poslovanje i postupanje preduzeća, ustanova i drugih pravnih lica, fizičkih lica i građana, i organa uprave, u pogledu pridržavanja zakona, drugih propisa i opštih akata, i u vezi s tim ovlašćen je da pregleda poslovne i druge prostorije, prevozna i druga sredstva rada, uređaje, objekte i opremu, saobraćajnu infrastrukturu, ugovore, poslovne knjige, opšte, posebne akte i drugu dokumentaciju, te da vrši i druge radnje u svrhu inspekcijskog pregleda.

(2) Saobraćajni inspektor ovlašćen je da zaustavi i kontroliše sva vozila osim vojnih vozila i vozila Ministarstva unutrašnjih poslova.

(3) Vozila se zaustavljaju tablicom oblika saobraćajnog znaka ''zabranjen saobraćaj svim vozilima'' sa ispisom ''stop inspekcija''.

Član 60.

(1) U vršenju poslova nadzora iz člana 59. ovog zakona saobraćajni inspektor je ovlašćen i dužan da:

a) naredi:

1) ispunjavanje propisanih uslova za obavljanje određene vrste prevoza,

2) ispunjavanje uslova za rad autobuskih stanica ili terminala,

3) propisno vršenje redovnih i vanrednih tehničkih pregleda,

4) uredno održavanje reda vožnje,

5) propisno obavljanje poslova osoblja autobuskih stanica i terminala,

6) propisno obavljanje poslova vozača i člana posade vozila,

7) upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled u skladu sa ovim zakonom i propisima iz bezbjednosti saobraćaja,

8) upućivanje vozača i člana posade vozila na vanredni zdravstveni pregled u skladu sa ovim zakonom i propisima o bezbjednosti saobraćaja i

9) donošenje propisa iz člana 3. ovog zakona,

b) zabrani:

1) vršenje prevoza suprotno odredbama ovog zakona,

2) korišćenje vozila ako ne ispunjava propisane uslove za vršenje zatečene vrste prevoza,

3) vršenje tehničkog pregleda ako ga vrše neovlašćena lica ili ako se vrši protivno propisima o bezbjednosti saobraćaja,

4) naplaćivanje usluga autobuske stanice i terminala ukoliko ne ispunjavaju propisane uslove,

5) upravljanje vozilom ukoliko vozač ili član posade ne ispunjava uslove propisane ovim zakonom i propisima o bezbjednosti saobraćaja,

6) pokrene postupak za preispitivanje usklađenosti sa odredbama ovog zakona i pravilnika donesenih na osnovu njega,

7) pokrene postupak za preispitivanje javnih ovlašćenja ukoliko se vrše suprotno odredbama ovog zakona,

v) isključi vozilo iz saobraćaja:

1) na period od sedam dana ukoliko se i poslije izrečenog upozorenja prevoz vrši i vozilo koristi suprotno ovom zakonu,

2) na period do otklanjanja nedostataka ukoliko se prevoz vrši neregistrovanim ili tehnički neispravnim vozilom, odnosno vozilom kod kojeg nije izvršen tehnički pregled ili u kojem se ne nalazi važeća licenca prevoznika, licenca za vozilo ili ukoliko vozilom upravlja lice koje ne ispunjava uslove propisane ovim zakonom,

3) na period do okončanja upravnog postupka ukoliko se prevoz vrši i vozilo koristi u okolnostima nelegalne djelatnosti prevoza pri čemu se ugrožava javni interes, interes trećih lica ili bezbjednost putnika u saobraćaju.

(2) Vozilo se isključuje iz saobraćaja oduzimanjem saobraćajne dozvole, a po potrebi i registarskih tablica.

(3) U okviru preduzetih mjera iz stava 1. t. a), b) i v) i stava 2. ovog člana, nadležni organ je dužan da donese rješenje i izda nalog za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled i vozača ili člana posade na vanredni zdravstveni pregled, odnosno izdati potvrdu o isključenju vozila iz saobraćaja.

(4) Pravilnik o obrascima naloga za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled, naloga za upućivanje vozača na vanredni zdravstveni pregled i obrazac potvrde o isključenju vozila iz saobraćaja propisuje ministar.

Član 61.

Inspekcijski organi ovlašćeni su da privremeno oduzmu vozilo na period do okončanja prekršajnog postupka ukoliko se koristi u saobraćaju i pored izrečene mjere isključenja iz člana 60. stav 1. tačke v) ovog zakona.

VI KAZNENE ODREDBE

Član 62.

(1) Novčanom kaznom od 1.000,00 do 5.000,00 KM kazniće se za prekršaj prevoznik i drugo pravno lice koje:

a) vrši prevoz a ne ispunjava ili prestane da ispunjava opšte i posebne uslove za vršenje prevoza (član 6, član 7. stav 1, čl. 8. do 10. i član 46),

b) vrši prevoz a vozilo nije tehnički pregledano (član 12),

v) vrši prevoz na autobuskoj liniji za koju ne poseduje registrovani red vožnje i cjenovnik usluga (član 17. stav 1),

g) postupa suprotno odredbama člana 19. stav 1,

d) vrši linijski prevoz lica zakupljenim vozilom ili ustupi vršenje linijskog prevoza drugom prevozniku (član 19. stav 2),

đ) ne počne ili neuredno vrši linijski prevoz lica, obustavi vršenje linijskog prevoza lica (član 20),

e) prevozi lica suprotno odredbama člana 32,

ž) prevozi lica suprotno članu 33. i ne koristi ili nepropisno koristi usluge autobuskih stanica i terminala (član 34),

z) nepropisno vrši vanlinijski prevoz lica (član 43. stav 3, člana 44, člana 45. st. 1. do 4. i član 46),

i) vrši taksi prevoz suprotno odredbama člana 51. zakona i

j) vrši prevoz za vlastite potrebe, suprotno odredbama čl. 53. i 54. stav 1, člana 55. stav 1. i člana 56. ovog zakona.

(2) Za prekršaje iz stava 1. ovog člana kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom od 100,00 do 500,00 KM.

(3) Za prekršaje iz stava 1. ovog člana novčanom kaznom od 500,00 do 1.500,00 KM kazniće se fizičko lice koje vrši prevoz.

(4) Za prekršaje iz stava 1. tačka a) ovog člana kazniće se građanin koji vrši prevoz, novčanom kaznom od 500,00 do 1.500,00 KM.

(5) Za prekršaje iz stava 1. t. a), b), v) i đ) i t.

e) do i) ovog člana kazniće se i vozač, odnosno član posade vozila. novčanom kaznom od 50, 00 do 150,00 KM.

(6) Za prekršaj iz stava 1. tačka a) ovog člana može se izreći zaštitna mjera oduzimanja vozila kojim je počinjen prekršaj u povratu.

Član 63.

(1) Novčanom kaznom od 500,00 do 1.500,00 KM kazniće se za prekršaj prevoznik i drugo pravno lice koje:

a) vrši prevoz vozilom na kojem na propisan način nije ispisan naziv i sjedište prevoznika (član 7. stav 2),

b) u vozilu kojim vrši prevoz nema potvrdu o registraciji vozila i izvršenom redovnom tehničkom pregledu, licencu prevoznika, licencu za vozilo, legitimaciju za vozača i putni nalog (član 11. stav 1),

v) odbije da primi na prevoz lica i stvari (član 15. stav 1) i vrši prevoz suprotno članu 15. stav 2,

g) vrši linijski prevoz lica, a u vozilu se ne nalaze red vožnje i cjenovnik usluga ( član 17. stav 2),

d) vrši prevoz lica bez propisno istaknute table (član 21. stav 1, član 45. stav 5. i član 56. stav 2),

đ) kao član posade autobusa nije propisno odjeven i nema istaknutu identifikacionu oznaku (član 21. stav 3),

e) ne izda ili nepropisno izda putniku voznu kartu (član 22),

ž) nepropisno odloži prtljag ili ne istakne kartu na prtljag (član 23),

z) ne dostavi autobuskim stanicama, odnosno terminalima i prodajnim mjestima, u propisanom roku, redove vožnje i cjenovnike usluga (član 27. stav 2),

i) ne povjeri prodaju voznih karata autobuskim stanicama ili terminalima (član 38. stav 1),

j) ne prijavi postavljanje autobusa na peron, ili ne ovjeri nalog u autobuskoj stanici, odnosno terminalu (član 41. stav 1),

k) vrši taksi prevoz suprotno odredbama čl. 48. i 49. ovog zakona,

l) vrši javni prevoz stvari suprotno odredbama člana 52. ovog zakona i lj) prevozi lica za vlastite potrebe suprotno odredbama člana 54. stav 2. i člana 57. ovog zakona.

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u pravnom licu i fizičko lice koje vrši prevoz novčanom kaznom od 200,00 do 500,00 KM.

(3) Za prekršaj iz stava 1. t.

b) do e) i t.

i) do l) ovog člana kazniće se vozač, odnosno član posade vozila novčanom kaznom od 50,00 do 150,00 KM.

Član 64.

(1) Novčanom kaznom od 1.000,00 do 2.000,00 KM kazniće se za prekršaj autobuska stanica i terminal, ako:

a) nisu opremljeni i održavani u skladu sa pravilnikom (član 35. stav 1),

b) pružaju usluge prevoznicima pod nejednakim uslovima, odnosno vrše naplatu usluga autobuskih stanica, odnosno terminala bez ispunjenih uslova iz propisane kategorije (član 37),

v) ne vrše prodaju karata za prevoznika, obustave redovnu i cjelovitu isplatu sredstava od prodatih karata u korist prevoznika (član 38. stav 2),

g) nepropisno obračunava izvršene usluge i nema ugovor o korišćenju autobuske stanice i terminala (član 39. stav 1. i član 39. stav 3) i

d) ne pružaju usluge u propisano radno vrijeme (član 40. stav 2).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom od 100,00 do 200,00 KM.

(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se fizičko lice u autobuskoj stanici, odnosno terminalu novčanom kaznom od 50,00 do 150,00 KM.

Član 65.

(1) Novčanom kaznom od 500,00 do 1.000,00 KM kazniće se za prekršaj autobuska stanica ili terminal, ako:

a) ne označe autobusku stanicu, odnosno terminal propisanim oznakama (član 40. stav 1),

b) dozvoli službenom licu u autobuskoj stanici ili terminalu da nepropisno odjeven vrši poslove (član 40. stav 3).

v) ne sistematizuje redove vožnje i istakne ih na mjesto predviđeno za isticanje redova vožnje (član 40. stav 4),

g) ne otpremi autobus iz autobuske stanice, odnosno terminala po redu vožnje (član 41. stav 2) i

d) ne vodi propisno saobraćajni dnevnik, ne izvijesti inspekcijske službe o neodržanim polascima iz prethodnog mjeseca (član 42).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom od 100,00 do 200,00 KM.

(3) Za prekšaj iz stava 1. ovog člana kazniće se i fizičko lice u autobuskoj stanici, odnosno terminalu novčanom kaznom od 50,00 do 150,00 KM.

Član 66.

(1) Novčanom kaznom od 500,00 do 1.000,00 KM kazniće se za prekršaj stanica tehničkog pregleda vozila, ako vrši tehničke preglede vozila suprotno odredbama člana 12. stav 3. ovog zakona.

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana novčanom kaznom od 100,00 do 200,00 KM kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu.

(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana novčanom kaznom od 50,00 do 150,00 KM kazniće se i fizičko lice u stanici tehničkog pregleda vozila.

Član 67.

(1) Novčanom kaznom od 500,00 do 1.000,00 KM kazniće se za prekršaj autobuske stanice, odnosno terminali ili poslovnice, ako prodaju autobuske karte suprotno odredbama člana 22. stav 2.

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana novčanom kaznom od 100,00 do 200,00 KM kazniće se i odgovorno lice u pravnom licu.

(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se i fizičko lice u pravnom licu novčanom kaznom od 50,00 do 150,00 KM.

Član 68.

Novčanom kaznom od 500,00 do 1.000,00 KM kazniće se za prekršaj privredna komora ili jedinica lokalne samouprave, ako:

a) ne donesu propis iz čl. 3. i 47. ovog zakona,

b) donesu propis suprotno odredbama člana 3. stav 2. ovog zakona,

v) ne registruje djelatnost prevoza lica i stvari u skladu sa odredbama člana 6 ovog zakona,

g) registruje red vožnje suprotno odredbama člana 18. stav 1,

d) ne vodi propisno registar redova vožnje (član 24. stav 4),

đ) ne utvrdi daljinar i minimalno vrijeme vožnje (član 25. stav 2),

e) postupak usklađivanja i registracije redova vožnje vrši suprotno odredbama člana 26,

ž) ne dostavi rješenje o registrovanom redu vožnje i ovjeren red vožnje prevozniku i nadležnim inspekcijskim službama (član 27. stav 1),

z) ne objavi knjigu redova vožnje u skladu sa članom 28. stav 1. i

i) ne postupi po rješenju inspektora ili drugog kontrolnog organa (član 31).

VII PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 69.

(1) U roku od tri mjeseca od dana stupanja na snagu ovog zakona, ministar će donijeti:

a) Pravilnik o izdavanju licenci prevoznika i legitimacije za vozača motornog vozila (član 10. stav 3),

b) Pravilnik o izdavanju licence za vozilo i ispunjavanju tehničko-eksploatacionih i ekoloških uslova za vozilo kojim se vrši prevoz (član 10. stav 4),

v) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja putnog naloga (član 11. stav 3),

g) Pravilnik o načinu obavljanja poslova i zadataka članova posade motornih vozila (član 15. stav 3),

d) Pravilnik o usklađivanju i registraciji redova vožnje Republike Srpske (član 18. stav 2),

đ) Pravilnik o postupku i načinu dodjele koncesija u linijskom prevozu lica (član 32. stav 2),

e) Pravilnik o ispunjenosti uslova i kategorizaciji autobuskih stanica i terminala gradskog/prigradskog prevoza lica (član 35. stav 1),

ž) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja saobraćajnog dnevnika (član 42. stav 1).

z) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja putnog lista sa spiskom putnika (član 44. stav 2).

i) Pravilnik o obrascima naloga za upućivanje vozila na vanredni tehnički pregled, naloga za upućivanje vozača na vanredni zdravstveni pregled i obrazac potvrde o isključenju vozila iz saobraćaja (član 60. stav 4).

j) Pravilnik o obrascu, sadržaju i načinu popunjavanja identifikacione iskaznice za vanlinijski prevoz lica (član 45. stav 5.)

(2) Jedinica lokalne samouprave će u roku od šest mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti propise iz čl. 3. i 47. ovog zakona.

Član 70.

(1) Pravna i fizička lica koja su se na dan stupanja na snagu ovog zakona zatekla u statusu licenciranih prevoznika, obavezna su da u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona ispune opšte i posebne uslove iz čl. 6. do 12. ovog zakona.

(2) Licence za vršenje prevoza i za vozila kojim se vrši prevoz, čija važnost nije istekla stupanjem na snagu ovog zakona zamijeniće se novim licencama prevoznika i licencama za vozilo, najkasnije istekom godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona.

(3) Primjena odredaba iz člana 9. stav 1. tačka b) podtačka 4. ovog zakona za taksi prevoznike koji se stupanjem na snagu ovog zakona zateknu u vršenju registrovane djelatnosti taksi prevoza, a ne ispunjavaju propisane uslove, odgađa se na period od 18 mjeseci od dana stupanja na snagu ovog zakona.

Član 71.

Fizička lica koja se stupanjem na snagu ovog zakona zateknu u vršenju prevoza za vlastite potrebe iz člana 56. ovog zakona, dužna su da djelatnost registruju u skladu sa odredbama člana 6. ovog zakona u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona.

Član 72.

Dodjela koncesija u republičkom prevozu lica neće se vršiti u periodu od pet godina od dana stupanja na snagu ovog zakona.

Član 73.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o prevozu u drumskom saobraćaju (''Službeni glasnik Republike Srpske'', br. 4/00, 26/01, 85/03, 49/04, 109/05 i 2/06).

Član 74.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u ''Službenom glasniku Republike Srpske''.

Mr Igor Radojičić