Zakon o zaštiti stanovništva od zaraznih bolesti

ZAKON

O ZAŠTITI STANOVNIŠTVA OD ZARAZNIH BOLESTI

I OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuje se sistem zaštite stanovništva od zaraznih bolesti, utvrđuju zarazne bolesti i stanja koja se obavezno prijavljuju, mjere koje se obavezno sprovode radi sprečavanja i suzbijanja zaraznih bolesti, nadležni organi za donošenje mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti, obaveze zdravstvenih ustanova, pravnih lica, preduzetnika i pojedinaca u preduzimanju mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti, kao i druga pitanja od značaja za zaštitu stanovništva od zaraznih bolesti.

Član 2.

(1) Zaštita stanovništva od zaraznih bolesti je od opšteg interesa za Republiku Srpsku (u daljem tekstu: Republika).

(2) U cilju zaštite stanovništva od zaraznih bolesti republički organi, organi jedinice lokalne samouprave (u daljem tekstu: lokalna samouprava), pravna lica i preduzetnici, dužni su planirati i preduzimati mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti utvrđenih ovim zakonom.

(3) Posebnu ulogu u zaštiti stanovništva od zaraznih bolesti imaju zdravstvene ustanove, zdravstveni radnici i zdravstveni saradnici.

Član 3.

Svaki građanin Republike dužan je da se liječi od zarazne bolesti koja može ugroziti zdravlje drugih lica, da preduzima mjere za zaštitu drugih lica i da omogući i učestvuje u sprovođenju mjera određenih ovim zakonom i propisima donijetim na osnovu ovog zakona.

Član 4.

Gramatički izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu za označavanje muškog ili ženskog roda, podrazumijevaju oba pola.

Član 5.

Pojedini izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeće značenje:

a) zarazna bolest je bolest izazvana živim uzročnicima ili njihovim produktima bez obzira na to da li se prenosi na druga lica, nošenje uzročnika zarazne bolesti i stanje u kome postoji vjerovatnoća da je lice inficirano uzročnicima zarazne bolesti ili je bilo u kontaktu sa licem oboljelim od zarazne bolesti, bez obzira na odsustvo kliničkih znakova bolesti,

b) posebno opasne zarazne bolesti su zarazne bolesti koje zbog masovnosti obolijevanja i visokog letaliteta mogu predstavljati ozbiljnu i direktnu opasnost za javno zdravlje na međunarodnom nivou kao što su pandemijska influenca, SARS i nove nepoznate zarazne bolesti,

v) karantinske bolesti su zarazne bolesti koje imaju visok indeks kontagioznosti i visoku stopu letaliteta (virusne hemoragične groznice, žuta groznica i kuga),

g) antropozoonoze su zarazne bolesti od kojih obolijevaju životinje i ljudi, a koje se u prirodnim uslovima mogu prenijeti sa životinja na ljude,

d) epidemija zarazne bolesti je pojava slučajeva zarazne bolesti u nekoj zajednici ili području, neuobičajena po broju slučajeva, vremenu i mjestu javljanja, kao i neuobičajeno povećanje broja oboljelih sa komplikacijama ili smrtnim ishodom, zatim pojava dva ili više međusobno povezanih oboljenja od zarazne bolesti koja se više godina ili nikada nije pojavljivala na određenom području, te pojava većeg broja oboljenja čiji je uzročnik nepoznat a prati ih febrilno stanje,

đ) intrahospitalna infekcija je infekcija koja nastaje u vezi sa izlaganjem postupcima dijagnostike, liječenja, zdravstvene njege, rehabilitacije ili drugih postupaka u obavljanju zdravstvene djelatnosti,

e) epidemiološki nadzor je stalno, sistematsko prikupljanje, analiziranje i tumačenje podataka o zaraznim bolestima,

ž) zaraženo područje je područje na kojem postoji jedan ili više rezervoara odnosno izvora zarazne bolesti i na kojem postoje uslovi za nastanak i širenje zarazne bolesti,

z) ugroženo područje je područje na koje se može prenijeti zarazna bolest sa zaraženog područja i na kome postoje uslovi za širenje zarazne bolesti,

i) zdravstveni nadzor predstavlja povremene preglede od strane doktora medicine i laboratorijsko ispitivanje materijala radi otkrivanja bolesti ili kliconoštva, bez ograničenja kretanja lica koje je stavljeno pod nadzor,

j) izolacija podrazumijeva ograničenje kretanja i izdvajanje lica sa zaraznom bolešću radi sprečavanja prenošenja infekcije na zdrave ljude, a može se vršiti u bolničkim ili kućnim uslovima,

k) karantin predstavlja mjeru smještanja u poseban objekat sa ograničenjem kretanja, zdravog lica koje je bilo u kontaktu sa licem koje je oboljelo ili se sumnja da je oboljelo od karantinske ili naročito opasne zarazne bolesti,

l) proglašavanje epidemije podrazumijeva mjeru kojom se zbog pojave epidemije većeg epidemiološkog značaja određuje zaraženo i ugroženo područje, određuju posebne mjere, izvršioci tih mjera i izdvajaju sredstva za provođenje mjera, lj) imunizacija podrazumijeva primjenu vakcina i imunoglobulina radi stvaranja specifične zaštite protiv određene zarazne bolesti,

m) hemoprofilaksa podrazumijeva primjenu lijekova radi zaštite od zarazne bolesti,

n) eliminacija zarazne bolesti podrazumijeva prestanak obolijevanja od te bolesti na određenoj teritoriji i za određeni vremenski period, nj) eradikacija zarazne bolesti je nestanak autohtonih slučajeva oboljenja i potpuno uništenje uzročnika te bolesti na određenom području,

o) zaštita stanovništva od zaraznih bolesti je organizovana i sveobuhvatna aktivnost društva sa ciljem sprečavanja i suzbijanja, eliminacije i iskorijenjivanja zaraznih bolesti i

p) definicija slučaja je skup dijagnostičkih kriterijuma zasnovanih na kliničkim, laboratorijskim i epidemiološkim ispitivanjima koji moraju biti ispunjeni da bi se određeni slučaj zarazne bolesti smatrao sumnjivim, vjerovatnim ili potvrđenim slučajem te bolesti.

Član 6.

(1) Zarazne bolesti i stanja koja podliježu obaveznom prijavljivanju radi preduzimanja mjera utvrđenih ovim zakonom su:

a) aktivna tuberkuloza (Tuberculosis acuta),

b) akutna mlitava paraliza (Paralysis activa),

v) bakterijska sepsa (Sepsis bacterialis),

g) bjesnilo (Rabies, Lyssa),

d) botulizam (Botulismus),

đ) Bril-Zinserova bolest (Morbus Brill-Zinsser),

e) bruceloza (Brucellosis),

ž) Krojcfeld-Jakobova bolest (Morbus Creutzfeldt-Jakob),

z) crni prišt (Anthrax),

i) difterija (Diphteria),

j) dizenterija (Dysenteria bacillaris),

k) gastroenterokolitis (Gastroenterocolitis),

l) grip (Influenza), lj)hemoragična groznica sa bubrežnim sindromom (Febris haemorrhagica cum syndroma renale),

m) infektivna mononukleoza (Mononucleosis infectiosa),

n) invazivna bolest koju uzrokuje Haemophilus influenzae B, nj) invazivna bolest koju uzrokuje Streptococcus pneumoniae,

o) kolera (Cholera),

p) rubela/kongenitalna rubelarna embriopatija (Rubella/Embryopathia congenitalis rubellaris),

r) kuga (Pestis),

s) lajmska borelioza (Lyme borrellosis),

t) legionarska bolest (Legionellosis),

ć) leptospiroza (Leptosprosis),

u) listerioza (Listeriosis),

f) malarija (Malaria),

h) Male boginje (Morbilli),

c) zarazna upala moždanih ovojnica (Meningitis),

č) zarazna upala mozga (Encephalitis), dž) kju-groznica (Q-febris),

š) salmoneloze (Salmonelloses), a.a) sifilis (Syphilis), a.b) sindrom stečenog nedostatka imuniteta (engl. Acquired Immuno Deficiency Syndrome, AIDS), a.v) šarlah (Scarlatina), a.g) teški akutni respiratorni sindrom (engl. Severe Acute Respiratory Syndrome, SARS), a.d) tetanus (Tetanus), a.đ) toksoplazmoza (Toxoplasmosis), a.e) trbušni tifus (Typhus abdominalis), a.ž) trihineloza (Trichinellosis), a.z) trovanje hranom (Toxiinfectio alimentaris), a.i) tularemija (Tularemia), a.j) upala pluća (Pneumonia), a.k) urogenitalna hlamidijaza (Chlamydiosis), a.l) veliki kašalj (Pertussis), a.lj) virusne žutice (Hepatitis virosa), a.m) virusne hemoragične groznice (Febrie haemorrhagicae virosae), a.n) vodene ospice (Varicelle), a.nj) herpes zoster (Herpes zooster), a.o) zaušnjaci (Parotitis epidemica), a.p) žuta groznica (Febris flava), a.r) prisustvo HbsAg, a.s) kliconoštvo Salmonella typhi, a.t) prisustvo HCV antitijela, a.ć) prisustvo HIV antitijela, a.u) avijarna influenca (Avian influenza A), a.f) kontakt sa bijesnom ili na bjesnilo sumnjivom životinjom (Rabies), a.h) gonoreja (Gonorrhea) i a.c) ehinokokoza/hidatidoza (Echinococcosis/ Hydatidosis).

(2) Ministar zdravlja i socijalne zaštite (u daljem tekstu: ministar) donosi rješenje, kojim utvrđuje obavezno prijavljivanje i drugih zaraznih bolesti i stanja koje nisu navedene u stavu 1. ovog člana, ako te zarazne bolesti i stanja mogu da ugroze ili ugrožavaju stanovništvo Republike.

II MJERE ZA SPREČAVANJE I SUZBIJANJE ZARAZNIH BOLESTI

Član 7.

Zaštita stanovništva od zaraznih bolesti vrši se sprovođenjem opštih, posebnih, vanrednih i ostalih mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti, u skladu sa zakonom.

Član 8.

Opšte mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti sprovode se kontinuirano, a obuhvataju:

a) obezbjeđenje sanitarno-tehničkih uslova za održavanje lične i opšte higijene i uklanjanje otpadnih materija u domaćinstvu, na privatnom posjedu, u objektima u kojima se obavlja poslovna djelatnost i njihovoj okolini, sredstvima saobraćaja i svim javnim mjestima,

b) obezbjeđenje higijenski ispravne vode namijenjene za piće, tehničke, sanitarne, sportsko-rekreativne i terapijske potrebe,

v) obezbjeđenje mikrobiološke ispravnosti hrane, predmeta opšte upotrebe, lijekova, medicinskih sredstava i drugih proizvoda i čistoće opreme, uređaja, radne odjeće i ruku radnika koji rade u proizvodnji i prometu tih proizvoda,

g) sprovođenje preventivne dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije na javnim površinama, u objektima, na sredstvima, proizvodima, predmetima i drugim mjestima na kojima je potrebno uklanjanje uzročnika zaraznih bolesti i njihovih prenosioca i

d) obezbjeđivanje rezervi lijekova, dezinfekcionih sredstava, zaštitnih i drugih medicinskih sredstava i opreme za upotrebu u slučaju izbijanja epidemija sa velikim brojem oboljelih lica.

Član 9.

Posebne mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti provode zdravstvene ustanove protiv određenih zaraznih bolesti, a obuhvataju:

a) epidemiološki nadzor, redovnu edukaciju i informisanje zaposlenih radnika, pacijenata i stanovništva o kretanju zaraznih bolesti, karakteristikama pojedinih bolesti, mjerama zaštite i trenutnoj epidemiološkoj situaciji,

b) zdravstveni nadzor nad licima zaposlenim na određenim poslovima i posebnu edukaciju tih lica,

v) epidemiološko istraživanje na terenu radi ranog otkrivanja izvora i puteva prenošenja zaraznih bolesti, otkrivanja lica koja su bila izložena primarnom izvoru zaraze i u kontaktu sa oboljelim licima i zdravstveni nadzor nad tim licima,

g) laboratorijsko ispitivanje i brzu dijagnostiku prvih i ostalih slučajeva oboljenja,

d) obezbjeđenje posebnih uslova u zdravstvenim ustanovama za izolaciju i striktnu izolaciju oboljelih,

đ) prevoz sanitetskim vozilom, izolaciju i liječenje oboljelih od zarazne bolesti u zdravstvenoj ustanovi, drugom adaptiranom objektu ili u kućnim uslovima,

e) evidenciju, prijavljivanje, obavještavanje i dostavljanje izvještaja o zaraznim bolestima,

ž) imunizaciju i hemoprofilaksu protiv zaraznih bolesti određenih ovim zakonom i drugim propisima,

z) testiranje krvi, tkiva, ćelija i drugog humanog materijala kod dobrovoljnih davaoca,

i) sprovođenje organizacionih, tehničkih, dijagnostičkih, terapeutskih, higijenskih i drugih mjera za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija u zdravstvenim ustanovama,

j) adekvatno upravljanje medicinskim otpadom infektivnog karaktera,

k) sprovođenje dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije u toku i nakon završetka zarazne bolesti,

l) periodične zdravstvene preglede lica koja nose uzročnike određenih zaraznih bolesti i lica koja dolaze iz zemalja u kojima ima virusnih hemoragičnih groznica, žute groznice, kuge, kolere, malarije i difterije, lj) bezbjedno prenošenje infektivnog biološkog materijala preko graničnog prelaza i

m) veterinarsko-sanitarne mjere koje provodi veterinarska služba radi sprečavanja i suzbijanja antropozoonoza kod životinja.

Član 10.

Vanredne mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti sprovode se u slučaju prijetnje ili izbijanja karantinskih i posebno opasnih zaraznih bolesti, te u slučaju zloupotrebe bioloških agensa, a obuhvataju:

a) osnivanje posebnih tijela za određivanje mjera, rukovođenje i komunikaciju u vanrednoj situaciji,

b) ograničenje kretanja u zaraženom i ugroženom području,

v) zabranu okupljanja na javnim mjestima,

g) ograničenje ili zabranu prometa roba i sredstava,

d) zdravstveni nadzor nad putnicima u međunarodnom saobraćaju,

đ) osnivanje karantina i stavljanje u karantin lica koja su bila u kontaktu za zaraženim licem,

e) mobilizaciju zdravstvenih radnika, zdravstvenih saradnika i drugih građana i angažovanje potrebnih sredstava i opreme za suzbijanje epidemije,

ž) ustupanje i adaptaciju drugih objekata i opreme za potrebe zdravstvene službe,

z) vanrednu imunizaciju i hemoprofilaksu i

i) pravovremeno i objektivno informisanje javnosti.

Član 11.

Ostale mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti obuhvataju:

a) zdravstvene preglede stranih državljana koji dolaze u Republiku, radi zasnivanja radnog odnosa, školovanja i stručnog usavršavanja i

b) sahranjivanje, ekshumaciju i prevoženje umrlih lica na način koji onemogućava širenje zaraze.

III OPŠTE MJERE ZA SPREČAVANJE I SUZBIJANJE ZARAZNIH BOLESTI

Član 12.

(1) Republički organi, organi lokalne samouprave, privredna društva, ustanove, preduzetnici i druga pravna lica dužna su obezbijediti osnovne uslove za održavanje lične i opšte higijene na javnim i radnim mjestima, a svaki građanin dužan je da održava ličnu i opštu higijenu.

(2) Pravna lica i preduzetnici iz stava 1. ovog člana dužna su u svojim objektima i njihovoj okolini obezbijediti propisane sanitarno-tehničke uslove, održavati higijenu i uklanjati otpadne materije na način koji ne ugrožava zdravlje ljudi i životnu sredinu.

(3) Obaveza uklanjanja otpadnih materija na način iz stava 2. ovog člana odnosi se i na vlasnike privatnih posjeda.

(4) Posebni sanitarno-tehnički i higijenski uslovi moraju biti ispunjeni u objektima u kojima se obavlja zdravstvena djelatnost, proizvodnja i promet lijekova i medicinskih sredstava, objektima socijalne zaštite, objektima za smještaj učenika i studenata, objektima za proizvodnju i promet hrane i predmeta opšte upotrebe, objektima za snabdijevanje vodom za piće, bazenima za kupanje i kupalištima, salonima za njegu i uljepšavanje, vaspitno-obrazovnim ustanovama, te objektima i sredstvima javnog saobraćaja.

(5) Ministar pravilnikom propisuje sanitarno-tehničke i higijenske uslove.

Član 13.

(1) Lica koja upravljaju sistemom za snabdijevanje vodom za piće, sanitarne, sportsko-rekreativne i terapijske potrebe dužna su da obezbijede higijensku ispravnost vode.

(2) Ako nije određeno lice koje upravlja sistemom za snabdijevanje vodom, obaveza obezbjeđenja ispravnosti vode je na nadležnom organu lokalne samouprave na čijem području se voda koristi.

Član 14.

(1) Hrana, voda, predmeti opšte upotrebe, lijekovi, medicinska sredstva i bilo koji drugi proizvod ili predmet za ljudsku upotrebu ne smiju sadržavati patogene uzročnike zaraznih bolesti.

(2) Obezbjeđenje mikrobiološke ispravnosti hrane, predmeta opšte upotrebe, lijekova, medicinskih sredstava i drugih proizvoda je obaveza lica koja proizvode, vrše promet i koriste ove proizvode.

(3) Oprema, uređaji, radne površine, radna odjeća i ruke radnika u proizvodnji i prometu proizvoda iz stava 1. ovog člana moraju ispunjavati propisane kriterijume mikrobiološke čistoće.

(4) Ministar pravilnikom propisuje kriterijume mikrobiološke čistoće.

Član 15.

(1) Preventivna deratizacija se obavezno vrši na javnim i privatnim površinama, te u objektima u kojima postoji mogućnost razmnožavanja glodara koji prenose zarazne bolesti.

(2) Sprovođenje i finansiranje preventivne deratizacije obaveza je organa lokalne samouprave, vlasnika privatnih posjeda i lica koja obavljaju poslovnu djelatnost.

(3) Opšta sistematska deratizacija se sprovodi najmanje dva puta godišnje u svim naseljenim mjestima kao proljećna i jesenja deratizacija.

(4) Nadležni organ lokalne samouprave organizuje sprovođenje opšte sistematske deratizacije za svoje područje, vrši izbor izvođača i finansira troškove provođenja opšte sistematske deratizacije na određenim javnim mjestima.

Član 16.

(1) Dezinfekcija se obavezno vrši u toku proizvodnje i prometa vode za piće, hrane, predmeta opšte upotrebe, lijekova i medicinskih sredstava.

(2) Povremena dezinfekcija se obavezno obavlja u objektima za smještaj, boravak i prevoz određenih kategorija stanovništva kao što su: predškolske ustanove, škole, dječiji i đački domovi, odmarališta i ustanove socijalne zaštite.

(3) Kontinuirana dezinfekcija se obavezno vrši u zdravstvenim ustanovama na svim mjestima i stvarima na kojima nije moguće izvršiti sterilizaciju, a za koje se zahtijeva odgovarajući stepen mikrobiološke čistoće.

Član 17.

(1) Dezinsekcija se obavezno vrši na javnim površinama i u svim objektima u kojima je utvrđeno povećano razmnožavanje insekata koji mogu biti prenosioci zaraznih bolesti.

(2) Nadležni organ lokalne samouprave, pravno lice i preduzetnik, koje gazduje ili koristi javnu površinu odnosno objekat dužno je omogućiti obavljanje dezinsekcije.

Član 18.

(1) Dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju obavljaju zdravstvene ustanove ili druga pravna lica koja ispunjavaju propisane uslove u pogledu kadra, prostora i opreme.

(2) Ministar pravilnikom propisuje uslove i postupak utvrđivanja ispunjenosti uslova iz stava 1. ovog člana.

(3) Naknadu za troškove postupka utvrđivanja ispunjenosti uslova iz stava 1. ovog člana plaća podnosilac zahtjeva, koja predstavlja prihod Budžeta.

(4) Ministar rješenjem utvrđuje ispunjenost uslova za obavljanje poslova dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije.

(5) Rješenje ministra iz stava 4. ovog člana je konačno i protiv njega se može pokrenuti upravni spor.

Član 19.

Zdravstvene ustanove dužne su obezbijediti rezerve lijekova, dezinfekcionih sredstava, zaštitnih i drugih medicinskih sredstava i opreme za redovno obavljanje djelatnosti i upotrebu u slučaju izbijanja epidemija sa velikim brojem oboljelih lica.

IV POSEBNE MJERE ZA SPREČAVANJE I SUZBIJANJE ZARAZNIH BOLESTI

Član 20.

(1) Ovlašćena zdravstvena ustanova obavezno vrši epidemiološki nadzor i sprovodi redovnu edukaciju i informisanje zaposlenih radnika, pacijenata i stanovništva o kretanju zaraznih bolesti, o karakteristikama pojedinih zaraznih bolesti, mjerama zaštite i trenutnoj epidemiološkoj situaciji.

(2) Informisanje se vrši putem kurseva, seminara, radionica, predavanja, elektronskih i štampanih medija, stručne literature, brošura, letaka i direktnih razgovora.

Član 21.

(1) Zdravstveni nadzor obuhvata sanitarni pregled i praćenje kliconoštva otkrivenog sanitarnim pregledom.

(2) Sanitarni pregled obuhvata klinički pregled doktora medicine i laboratorijsko ispitivanje biološkog materijala, a obavezno se vrši prije zapošljavanja i periodično u toku obavljanja djelatnosti.

(3) Klinički pregled doktora medicine obavlja higijensko-epidemiološka služba doma zdravlja i Institut za javno zdravstvo (u daljem tekstu: Institut), a laboratorijsko ispitivanje biološkog materijala obavlja Institut.

(4) Poslodavac snosi troškove zdravstvenog nadzora iz stava 1. ovog člana.

(5) Ministar pravilnikom propisuje način sprovođenja zdravstvenog nadzora.

Član 22.

Radi sprečavanja prenošenja zaraznih bolesti, pod zdravstveni nadzor stavljaju se lica zaposlena:

a) u proizvodnji, na pripremi, obradi, preradi, doradi, pakovanju, prometu i usluživanju hranom,

b) na održavanju sistema za snabdijevanje stanovništva vodom za piće,

v) u proizvodnji kozmetičkih sredstava,

g) na poslovima rada sa djecom u jaslicama, vrtićima i dječijim domovima,

d) na pružanju usluge njege i uljepšavanja u salonima (frizerski salon, salon za masažu, tetovažu, pirsing, pedikir i manikir),

đ) na poslovima proizvodnje i pakovanja lijekova i medicinskih sredstava i

e) zdravstveni radnici i drugi radnici koje rade na poslovima dijagnostike, liječenja, njege i usluživanja bolesnika na mjestima sa visokim rizikom od infekcije.

Član 23.

(1) Zdravstvena ustanova koja utvrdi zaraznu bolest ili kliconoštvo kod lica iz člana 22. ovog zakona dužna je u roku od 24 časa obavijestiti nadležnu zdravstveno-sanitarnu inspekciju i poslodavca kod koga je lice zaposleno.

(2) Lice kod koga je utvrđena zarazna bolest ili kliconoštvo, ne smije raditi na poslovima iz člana 22. ovog zakona dok se sanitarnim pregledom ne utvrdi da je izliječeno odnosno obeskličeno.

Član 24.

(1) Lica iz člana 22. stav 1. t. a), b), v), g) i d) podliježu posebnoj edukaciji o zaraznim bolestima.

(2) Posebnu edukaciju iz stava 1. ovog člana može vršiti dom zdravlja i Institut.

(3) Poslodavac snosi troškove posebne edukacije iz stava 1. ovog člana.

(4) Ministar pravilnikom propisuje sadržaj i način sprovođenja posebne edukacije.

Član 25.

(1) Dom zdravlja na čijem području se pojavila zarazna bolest vrši epidemiološko istraživanje na terenu radi ranog otkrivanja izvora zaraze, puteva prenošenja zaraznih bolesti, brze dijagnostike, izolacije, liječenja i preduzimanja drugih mjera koje priroda bolesti nalaže, kako bi se spriječilo ili umanjilo dalje širenje bolesti.

(2) Institut, na zahtjev doma zdravlja, pruža stručnu pomoć za sprečavanje daljeg širenja i suzbijanje nastale zarazne bolesti.

(3) U slučaju pojave zarazne bolesti koja zahtijeva preduzimanje inspekcijskih mjera, dom zdravlja i Institut obavještavaju nadležnu zdravstveno-sanitarnu inspekciju.

Član 26.

(1) Prilikom pojave bolesti za koju dijagnozu nije moguće sa sigurnošću utvrditi na osnovu kliničke slike bolesti, zdravstvena ustanova će izvršiti laboratorijsko ispitivanje uzročnika.

(2) Za određene bolesti obavezno se vrši verifikacija uzročnika u referentnoj laboratoriji.

(3) Spisak zaraznih bolesti za koje je obavezna verifikacija uzročnika i spisak referentnih laboratorija koje vrše verifikaciju uzročnika objavljuje se u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

Član 27.

Zabranjeno je ispitivanje uzročnika zaraznih bolesti u laboratorijama koje ne ispunjavaju uslove za mikrobiološka ispitivanja.

Član 28.

(1) Lice oboljelo od zarazne bolesti ima pravo i obavezu da se liječi i preduzima mjere za zaštitu drugih lica od zarazne bolesti, a po zahtjevu doktora medicine, dužno je da se izoluje u adekvatnim uslovima.

(2) Ako se pojavi epidemija zarazne bolesti sa brojem oboljelih koji prevazilazi bolničke kapacitete, izolacija i liječenje može se provoditi i u drugim objektima u kojima se mogu obezbijediti uslovi za liječenje i izolaciju lica oboljelih od zaraznih bolesti.

(3) Lica oboljela od karantinskih zaraznih bolesti prevoze se samo sanitetskim prevoznim sredstvom, koje se mora dezinfikovati nakon svakog prevoza oboljelog.

Član 29.

(1) Obaveznom prijavljivanju, obavještavanju i evidentiranju podliježe:

a) svaki slučaj oboljenja i stanja iz člana 6. ovog zakona,

b) smrt od zarazne bolesti,

v) epidemija zarazne bolesti,

g) sumnja na karantinske i posebno opasne zarazne bolesti,

d) kontakt lica sa bijesnom životinjom ili životinjom za koju se sumnja da je bijesna i

đ) svaki neuobičajeni događaj koji može ukazivati na zloupotrebu bioloških agensa.

(2) Zdravstvena ustanova koja na osnovu kliničkog pregleda doktora medicine kod pacijenta utvrdi bolest ili stanje navedeno u stavu 1. ovog člana, to evidentira i odmah prijavljuje nadležnoj higijensko-epidemiološkoj službi doma zdravlja.

(3) Zdravstvena ustanova u čijem sastavu je mikrobiološka laboratorija koja je utvrdila uzročnika zarazne bolesti iz stava 1. ovog člana, dužna je da, pored prijave doktora medicine, prijavi i laboratorijsko utvrđivanje uzročnika higijensko-epidemiološkoj službi nadležnog doma zdravlja.

(4) Higijensko-epidemiološka služba doma zdravlja dostavlja Institutu pojedinačne prijave iz st. 2. i 3. ovog člana i prijavljuje epidemiju zarazne bolesti.

(5) Ministar pravilnikom propisuje način prijavljivanja, sadržaj evidencije i prijave o zaraznim bolestima.

Član 30.

(1) Pored prijavljivanja svakog otkrivenog uzročnika zarazne bolesti, koji podliježe obaveznom prijavljivanju, zdravstvena ustanova koja obavlja laboratorijsko ispitivanje uzročnika zaraznih bolesti Institutu mjesečno dostavlja zbirne izvještaje o svim vrstama laboratorijski otkrivenih uzročnika zaraznih bolesti.

(2) Ministar pravilnikom propisuje sadržaj zbirnog izvještaja.

Član 31.

(1) Zdravstvene ustanove i veterinarske organizacije dužne su da se kontinuirano međusobno obavještavaju o pojavi i kretanju antropozoonoza.

(2) Ministar, uz mišljenje Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodorivrede, donosi pravilnik o načinu međusobnog obavještavanja zdravstvene i veterinarske službe.

Član 32.

Vakcinacija je obavezna protiv sljedećih bolesti:

a) protiv hepatitisa B, tuberkuloze, difterije, tetanusa, pertusisa, poliomijelitisa, hemofilus influence B, morbila, rubeole i parotitisa za djecu i omladinu određenog uzrasta (osamnaesta godina – završni razred srednje škole), kao sistematska imunizacija,

b) protiv hepatitisa B, bjesnila i tetanusa za lica izložena povećanim rizicima od obolijevanja od tih bolesti i

v) protiv žute groznice, kolere i meningokokne bolesti, za putnike u međunarodnom saobraćaju koji putuju u zemlje u kojima ima tih bolesti ili u zemlje koje zahtijevaju vakcinaciju protiv tih bolesti.

Član 33.

(1) U slučaju pojave epidemije određene zarazne bolesti, određuje se obavezna vanredna vakcinacija protiv te zarazne bolesti za sva lica, odnosno za određene kategorije lica, ako se utvrdi opasnost od širenja epidemije te zarazne bolesti.

(2) Ministar naredbom na prijedlog Instituta naređuje obaveznu vakcinaciju iz stava 1. ovog člana.

Član 34.

(1) Imunizacija specifičnim imunoglobulinom je obavezna za lica kojima je po epidemiološkim indikacijama, potrebna postekspoziciona zaštita protiv tetanusa, bjesnila i hepatitisa B.

(2) Hemoprofilaksa se provodi kod lica koja su izložena povećanom riziku infekcije od tuberkuloze i malarije, a po epidemiološkim indikacijama i kod lica koja su izložena drugim zaraznim bolestima.

Član 35.

(1) Imunizaciju i hemoprofilaksu organizuje i sprovodi nadležna zdravstvena ustanova.

(2) Pregled lica, kontrolu vakcinalnog statusa, postavljanje kontraindikacija, kao i vođenje propisane evidencije o izvršenim imunizacijama obavlja doktor medicine.

(3) Primjenu imunoloških preparata može obavljati doktor medicine, a pod nadzorom doktora medicine i drugi zdravstveni radnik koji je prošao dodatnu edukaciju iz oblasti imunizacije.

(4) Ministar pravilnikom propisuje uslove i način sprovođenja imunizacije i hemoprofilakse.

(5) Ministar rješenjem određuje zdravstvenu ustanovu koja vrši imunizaciju lica protiv bjesnila i putnika u međunarodnom saobraćaju.

Član 36.

(1) Zdravstvena ustanova je dužna vršiti testiranje krvi, tkiva i drugog biološkog materijala dobrovoljnih davalaca u skladu sa posebnim propisima.

(2) Ministar posebnim aktom utvrđuje program ispitivanja krvi trudnica na zarazne bolesti koje se mogu prenijeti na plod i program za preventivna testiranja drugih kategorija stanovništva na određene zarazne bolesti ako to zahtijeva epidemiološka situacija.

Član 37.

(1) Zdravstvena ustanova je dužna preduzimati organizacione, tehničke, higijenske i druge mjere za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija i o tome izraditi poseban program.

(2) Ministar pravilnikom propisuje sadržaj programa i način sprovođenja mjera za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija iz stava 1. ovog člana.

Član 38.

Prikupljanje, sortiranje, skladištenje, prevoz i konačno odlaganje infektivnog otpada u zdravstvenim ustanovama obavlja se u skladu sa Zakonom o upravljanju otpadom („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 53/02 i 65/08).

Član 39.

(1) Dezinfekcija, dezinsekcija i deratizacija sprovodi se kao posebna mjera radi suzbijanja nastale bolesti ako priroda bolesti nalaže provođenje takvih mjera.

(2) Dezinfekcija se sprovodi na izlučevinama, ličnim i drugim predmetima, prevoznim sredstvima i prostorijama u kojima je boravilo lice oboljelo od zarazne bolesti.

(3) Dezinfekcija iz stava 2. ovog člana sprovodi se redovno u toku bolesti i nakon preležane bolesti.

(4) Dezinsekcija se sprovodi na licima, predmetima, opremi, prostorijama, prevoznim sredstvima i površinama na kojima se nalaze insekti koji prenose zarazne bolesti.

(5) Deratizacija se obavlja na svim mjestima na kojima postoji mogućnost zadržavanja i razmnožavanja glodara koji prenose zarazne bolesti.

Član 40.

(1) Lica koja nose uzročnike trbušnog tifusa, salmoneloza, dizenterije i malarije stavljaju se pod zdravstveni nadzor za vrijeme dok su nosioci uzročnika tih bolesti.

(2) Lica koja se vraćaju iz zemalja u kojima ima virusnih hemoragičnih groznica, žute groznice, kuge, kolere, malarije i difterije i lica za koja se posumnja da su bila u kontaktu sa oboljelim od te bolesti mogu se staviti pod zdravstveni nadzor radi praćenja njihovog zdravstvenog stanja i pravovremenog preduzimanja potrebnih mjera.

(3) Ministar pravilnikom propisuje način sprovođenja zdravstvenog nadzora iz st. 1. i 2. ovog člana.

Član 41.

Prenošenje infektivnog biološkog materijala preko graničnih prelaza obavlja se u skladu sa međunarodnim zdravstvenim propisima.

V VANREDNE MJERE ZA SPREČAVANJE I SUZBIJANJE ZARAZNIH BOLESTI

Član 42.

(1) U slučaju prijetnje ili izbijanja karantinskih bolesti, posebno opasnih zaraznih bolesti i u slučaju zloupotrebe bioloških agensa, uvode se vanredne mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti koje obuhvataju sljedeće:

a) osnivanje posebnih tijela za vanrednu situaciju, aktiviranje, reviziju i prilagođavanje ranije pripremljenih planova za vanredne situacije,

b) ograničenje kretanja u zaraženom i ugroženom području i stavljanje pod zdravstveni nadzor lica koje je bilo u kontaktu za zaraženim licem,

v) nadzor nad putnicima u međunarodnom saobraćaju koji dolaze iz zaraženog ili ugroženog područja i njihovo stavljanje pod zdravstveni nadzor, u izolaciju ili karantin,

g) ograničenje ili zabranu prometa pojedinih ili svih roba i sredstava na određenom području,

d) prestanak rada vaspitno-obrazovnih ustanova i zabranu okupljanja na javnim mjestima,

đ) uvođenje obaveznog angažovanja zaposlenih u zdravstvenim ustanovama i drugih građana na otklanjanju posljedica nastale situacije,

e) vanrednu vakcinaciju odnosno hemoprofilaksu,

ž) kućnu izolaciju oboljelih, ako zbog masovnog obolijevanja nije moguća izolacija u zdravstvenoj ustanovi,

z) ustupanje i adaptaciju drugih objekata i angažovanje potrebnih sredstava i opreme za potrebe zdravstvene službe,

i) osnivanje karantina i stavljanje u karantin lica koje je bilo u kontaktu sa bolesnim licem,

j) druge mjere koje priroda bolesti nalaže, odnosno mjere koje predloži Svjetska zdravstvena organizacija i

k) informisanje javnosti o aktuelnoj epidemiološkoj situaciji, postojećim resursima, mjerama koje se preduzimaju i koje treba da preduzmu građani.

(2) Vlada Republike Srpske (u daljem tekstu: Vlada) na prijedlog Ministarstva zdravlja i socijalne zaštite (u daljem tekstu: Ministarstvo) uvodi mjere iz stava 1. ovog člana.

VI OSTALE MJERE ZA SPREČAVANJE I SUZBIJANJE ZARAZNIH BOLESTI

Član 43.

(1) Svaki pregled doktora medicine, medicinski postupak, vakcinacija i druga profilaksa koja uključuje rizik od prenosa oboljenja obavljaće se nad ili davati stranom državljaninu koji u Republiku dolazi radi zapošljavanja, školovanja ili stručnog usavršavanja, u skladu sa naučno priznatim bezbjednosnim smjernicama i standardima, a u cilju minimizacije takvog rizika.

(2) Svaki medicinski postupak koji uključuje rizik od prenošenja zarazne bolesti obavljaće se nad licem iz stava 1. ovog člana u skladu sa naučno priznatim bezbjednosnim smjernicama i standardima.

Član 44.

(1) Sahranjivanje, ekshumacija i prenošenje umrlih lica mora se vršiti na način koji onemogućava širenje zaraze.

(2) Sahranjivanje umrlih lica može se vršiti samo na mjestima određenim za sahranjivanje.

(3) Izuzetno od odredaba stava 2. ovog člana, sahranjivanje vjerskih vjerodostojnika i drugih zaslužnih građana, može se vršiti i na drugim mjestima, uz prethodnu saglasnost Ministarstva.

(4) Prevoz umrlih lica mogu vršiti samo pravna lica i preduzetnici registrovani za obavljanje te djelatnosti, namjenskim vozilom za prevoz umrlih. Prevoz umrlih u međunarodnom saobraćaju može se vršiti i sredstvima javnog prevoza, u skladu sa međunarodnim propisima.

Član 45.

(1) Zdravstveno-sanitarni inspektor rješenjem može odgoditi sahranjivanje lica umrlog od zarazne bolesti do dobijanja obdukcionog nalaza ili ubrzati sahranjivanje ako prijeti opasnost od širenja zarazne bolesti na druga lica.

(2) Prenošenje umrlih lica iz inostranstva u Republiku može se vršiti samo na osnovu odobrenja ministra.

(3) Ekshumacija i prenošenje umrlih lica unutar Republike i iz Republike u inostranstvo, obavlja se uz dokumentaciju koju izdaje nadležni organ lokalne samouprave.

(4) Ministar pravilnikom propisuje način i uslove pod kojima se vrši obdukcija, sahranjivanje, ekshumacija i prevoženje umrlih lica.

VII NADLEŽNOST ORGANA I SUBJEKATA U OBLASTI ZAŠTITE STANOVNIŠTVA

OD ZARAZNIH BOLESTI

Član 46.

Vlada na prijedlog Ministarstva dopunjava Plan zaštite od zaraznih bolesti (u daljem tekstu: Plan) za vanrednu situaciju u kojoj može doći do masovnog obolijevanja stanovništva i obezbjeđuje sredstva za njegovo sprovođenje.

Član 47.

Ministarstvo u sprovođenju zaštite stanovništva od zaraznih bolesti nadležno je da:

a) donosi godišnji Program mjera za sprečavanje i suzbijanje, eliminaciju i eradikaciju zaraznih bolesti za područje Republike (u daljem tekstu: Program),

b) prati kretanje zaraznih bolesti u Republici, bližem i širem okruženju, ostvaruje saradnju sa Svjetskom zdravstvenom organizacijom, Evropskim centrom za kontrolu bolesti i nadležnim organima drugih zemalja,

v) proglašava epidemiju od većeg epidemiološkog značaja, određuje zaraženo i ugroženo područje i o tome, putem nadležnog tijela Bosne i Hercegovine, obavještava Svjetsku zdravstvenu organizaciju i nadležne organe Evropske unije,

g) predlaže uvođenje vanrednih mjera iz člana 42. ovog zakona i

d) predlaže dopunu Plana iz člana 46. ovog zakona.

Član 48.

Organi republičke uprave donose vlastite planove za vanredne situacije u kojima može doći do masovnog obolijevanja stanovništva usklađene sa Planom iz člana 46. ovog zakona.

Član 49.

Organi lokalne samouprave donosi vlastite godišnje programe za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti na svome području usklađene sa Programom iz člana 47. ovog zakona, obezbjeđuje sredstva, određuje izvršioce i rokove izvršenja i vrši nadzor nad sprovođenjem planiranih mjera.

Član 50.

Institut u oblasti zaštite stanovništva od zaraznih bolesti nadležan je da:

a) vrši kontinuirani epidemiološki nadzor na području Republike,

b) priprema jednoobrazna metodološka uputstva sa definicijama slučajeva pojedinih zaraznih bolesti, koordiniše i upravlja sistemom ranog otkrivanja zaraznih bolesti,

v) pruža stručnu i drugu pomoć domovima zdravlja i drugim zdravstvenim ustanovama,

g) vrši stručni nadzor nad sprovođenjem pojedinih mjera zaštite od zaraznih bolesti i

d) predlaže Ministarstvu donošenje Programa iz člana 47. ovog zakona.

Član 51.

Javne ustanove i javna preduzeća dužna su donijeti vlastite planove za organizovanje svoje djelatnosti u vanrednim situacijama koji moraju biti usklađeni sa Planom iz člana 47. ovog zakona.

VIII FINANSIRANJE MJERA ZA ZAŠTITU OD ZARAZNIH BOLESTI

Član 52.

(1) Troškove testiranja i vakcinacije protiv hepatitisa B za zaposlene radnike snosi poslodavac, a za učenike i studente zdravstvenih struka Fond zdravstvenog osiguranja Republike Srpske (u daljem tekstu: Fond).

(2) Troškovi pružanja zdravstvenih usluga koje se odnose na prevenciju i liječenje zaraznih bolesti u redovnim prilikama regulišu se u skladu sa propisima iz oblasti zdravstvenog osiguranja.

Član 53.

(1) Troškovi sprovođenja posebnih mjera u vanrednim situacijama finansiraju se iz budžeta Republike.

(2) Troškovi sprovođenja planova zaštite od zaraznih bolesti lokalne samouprave, finansiraju se iz budžeta lokalne samouprave.

Član 54.

Fond i Vlada su dužni obezbijediti rezervna finansijska sredstva za finansiranje određenih mjera u slučaju proglašavanja epidemije ili vanrednog stanja zbog prijeteće ili nastale epidemije zarazne bolesti.

IX NADZOR

Član 55.

(1) Nadzor nad sprovođenjem ovog zakona vrši zdravstveno-sanitarna inspekcija u sastavu Republičke uprave za inspekcijske poslove i zdravstveno-sanitarna inspekcija u sastavu organa lokalne samouprave.

(2) Zdravstveno-sanitarna inspekcija u sastavu organa lokalne samouprave vrši nadzor nad sprovođenjem opštih mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti iz čl. 12. do 17, posebnih mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti iz čl. 21. do 24. i ostalih mjera za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti iz čl. 44. i 45. ovog zakona.

Član 56.

U vršenju nadzora nad primjenom ovog zakona zdravstveno-sanitarni inspektor je ovlašćen da:

a) naredi otklanjanje sanitarno-tehničkih nedostataka i održavanje higijene na javnim mjestima, u objektima u kojima se obavlja poslovna djelatnost i sredstvima javnog saobraćaja,

b) naredi propisno uklanjanje otpadnih materija infektivnog karaktera na privatnim posjedima,

v) zabrani promet hrane, predmeta opšte upotrebe, vode, lijekova, medicinskih sredstava i drugih proizvoda namijenjenih za ljudsku upotrebu ako sadrže patogene uzročnike zaraznih bolesti odnosno ako ne ispunjavaju propisane uslove mikrobiološke čistoće,

g) naredi sprovođenje dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije,

d) zabrani obavljanje dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije, licima koja ne ispunjavaju uslove u pogledu kadra, prostora i opreme za obavljanje tih poslova,

đ) naredi obavljanje zdravstvenih pregleda lica zaposlenih na poslovima iz člana 22. ovog zakona i posebnu edukaciju iz oblasti zaraznih bolesti lica iz člana 24. ovog zakona,

e) zabrani rad licu koje radi na poslovima iz člana 22. ovog zakona kod kojeg je utvrđena zarazna bolest ili kliconoštvo, dok se ne izliječi odnosno ne obeskliči,

ž) naredi epidemiološko istraživanje u slučaju pojave zarazne bolesti,

z) naredi laboratorijsko ispitivanje uzročnika zarazne bolesti,

i) zabrani laboratorijsko ispitivanje uzročnika zarazne bolesti ustanovi koja ne ispunjava propisane uslove i ustanovi koja ovim zakonom nije određena za ispitivanje biološkog materijala prilikom obavljanja sanitarnih pregleda,

j) naredi vođenje evidencije o zaraznim bolestima, prijavljivanje zaraznih bolesti i dostavljanje izvještaja o otkrivenim uzročnicima zaraznih bolesti,

k) naredi licu obavljanje zdravstvenih pregleda, liječenje, izolaciju i stavljanje u karantin,

l) naredi prevoz sanitetskim vozilom i dezinfekciju prevoznih sredstava, lj) naredi imunizaciju i hemoprofilaksu protiv zaraznih bolesti,

m) naredi testiranje krvi, tkiva i drugog biološkog materijala kod dobrovoljnih davaoca,

n) naredi preduzimanje mjera i donošenje programa za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija, nj) zabrani ekshumaciju umrlog lica ako nisu preduzete mjere za sprečavanje širenja zaraze,

o) zabrani prevoz umrlih licima koja nisu registrovana za obavljanje te djelatnosti, odnosno prevoz vozilom koje nije namijenjeno za te svrhe,

p) naredi da se odgodi ili ubrza sahrana lica umrlog od zarazne bolesti i

r) naredi provođenje drugih mjera propisanih ovim zakonom i zabrani radnje i postupke suprotne ovom zakonu.

X KAZNENE ODREDBE

Član 57.

Ko protivno ovom zakonu preduzima mjere za sprečavanje i suzbijanje zaraznih bolesti, kazniće se prema Krivičnom zakonu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 49/03, 108/04, 37/06 i 70/06).

Član 58.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 20.000 KM do 100.000 KM kazniće se za prekršaj zdravstvena ustanova ako:

a) ne vrši epidemiološko istraživanje na terenu i ne preduzima mjere ranog otkrivanja izvora zaraze, brze dijagnostike, izolacije, liječenja i sprečavanja daljeg širenja zarazne bolesti ili ne obavijesti zdravstveno-sanitarnu inspekciju o pojavi zarazne bolesti (član 25),

b) ne vrši laboratorijsko ispitivanje uzročnika kada dijagnozu nije moguće postaviti na osnovu kliničke slike bolesti i ne izvrši verifikaciju uzročnika zarazne bolesti u referentnoj laboratoriji (član 26),

v) vrši laboratorijsko ispitivanje uzročnika zarazne bolesti u laboratoriji koja ne ispunjava uslove za mikrobiološka ispitivanja (član 27),

g) odbije da izoluje, liječi ili ne obezbijedi prevoz sanitetskim prevoznim sredstvom licu oboljelom od karantinske bolesti (član 28),

d) ne vodi evidenciju o zaraznim bolestima ili ne prijavi zaraznu bolest ili stanje koje podliježe obaveznom prijavljivanju, na osnovu kliničkog pregleda i laboratorijskog utvrđivanja uzročnika zarazne bolesti (član 29),

đ) ne dostavlja mjesečne zbirne izvještaje o svim vrstama laboratorijski otkrivenih uzročnika zaraznih bolesti (član 30),

e) ne obavijesti veterinarsku ustanovu o pojavi antropozoonoza (član 31),

ž) ne izvrši vakcinaciju svojih radnika protiv hepatitisa B (član 32),

z) imunizaciju obavlja suprotno ovom zakonu i propisu koji donosi ministar (član 35),

i) ne vrši testiranje krvi, tkiva i drugog biološkog materijala dobrovoljnih davaoca (član 36),

j) ne preduzima organizacione, tehničke, higijenske i druge mjere za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija i o tome ne izradi poseban program (član 37),

k) ako ne vrši prikupljanje, sortiranje, skladištenje, prevoz i konačno odlaganje infektivnog otpada u skladu sa posebnim propisom (član 38),

l) ako ne obavlja dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju, radi suzbijanja nastale bolesti ako priroda bolesti nalaže provođenje takvih mjera (član 39), lj) ako infektivni biološki materijal prenosi preko graničnog prelaza suprotno međunarodnim zdravstvenim propisima (član 41) i

m) ako ne izvrši obdukciju lica lica umrlog od zarazne bolesti, u skladu sa propisom koji donosi ministar (član 45).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u zdravstvenoj ustanovi novčanom kaznom u iznosu od 2.000 KM do 10.000 KM.

(3) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM do 5.000 KM kazniće se za prekršaj iz ovog člana fizičko lice koje obavlja zdravstvenu djelatnost.

(4) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM kazniće se za prekršaj zdravstveni radnik koji ne prijavi zaraznu bolest i ne preduzima mjere za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija (čl. 29. i 37).

Član 59.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 20.000 KM do 100.000 KM kazniće se za prekršaj veterinarska ustanova koja ne obavijesti zdravstvenu ustanovu o pojavi antropozoonoza, u skladu sa posebnim propisom koji donosi ministar (član 31).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana, novčanom kaznom u iznosu od 2.000 KM do 10.000 KM, kazniće se odgovorno lice u veterinarskoj ustanovi.

(3) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM do 5.000 KM kazniće se za prekršaj iz stava 1. ovog člana fizičko lice koje obavlja veterinarsku djelatnost.

Član 60.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 10.000 KM do 50.000 KM kazniće se za prekršaj pravno lice koje obavlja poslovnu djelatnost ako:

a) ne obezbijedi propisane sanitarno-tehničke uslove, ne održava opštu higijenu u objektima i njihovoj okolini i ne uklanja infektivni otpad na način koji ne ugrožava zdravlje ljudi i životnu sredinu (član 12. stav 2),

b) stavi u upotrebu higijenski neispravnu hranu, vodu za piće, vodu za sanitarne, sportsko-rekreativne i terapeutske potrebe, predmete opšte upotrebe, lijekove, medicinska sredstva, drugi proizvod, predmet ili stvar koja sadrži patogene uzročnike zarazne bolesti, odnosno ako ne ispunjava kriterijume mikrobiološke čistoće (čl. 13. i 14),

v) ne vrši dezinfekciju, dezinsekciju i deratizaciju ili ne omogući vršenje deratizacije za vrijeme provođenja sistematske deratizacije (čl. 15–17),

g) licima zaposlenim na određenim poslovima ne obezbijedi obavljanje zdravstvenog nadzora (čl. 21. i 22),

d) ako drži na poslu lice kod koga je utvrđena zarazna bolest ili kliconoštvo (član 23. stav 2),

đ) licima na određenim poslovima ne omogući obavljanje posebne edukacije o zaraznim bolestima (član 24),

e) zaposlenim licima ne obezbijedi obavljanje obavezne imunizacije protiv zarazne bolesti (član 32. stav 1. tačka b),

ž) vrši prenošenje infektivnog biološkog materijala suprotno međunarodnim propisima. (član 41) i

z) vrši sahranjivanje, ekshumaciju i prenošenje umrlog lica suprotno ovom zakonu i propisu koji donosi ministar (čl. 44. i 45).

(2) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 do 5.000 KM kazniće se za isti prekršaj odgovorno lice u pravnom licu.

(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se preduzetnik novčanom kaznom u iznosu od 2.000 KM do 10.000 KM.

Član 61.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 10.000 KM do 50.000 KM kazniće se za prekršaj pravno lice ako:

a) vrši sistematsku deratizaciju suprotno članu 15. stav 4. ovog zakona i

b) obavlja poslove dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije, bez dokaza da ispunjava uslove u pogledu kadra prostora i opreme (član 18).

(2) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se odgovorno lice u pravnom licu novčanom kaznom u iznosu od 2.000 KM do 10.000 KM.

(3) Za prekršaj iz stava 1. ovog člana kazniće se preduzetnik novčanom kaznom u iznosu od 2.000 KM do 10.000 KM.

Član 62.

(1) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 do 5.000 KM kazniće se za prekršaj fizičko lice ako:

a) ne održava ličnu i opštu higijenu ili na vlastitom privatnom posjedu ne uklanja otpadne materije infektivnog karaktera na način koji ne ugrožava zdravlje ljudi ili životnu sredinu (član 12),

b) spriječi sprovođenje preventivne sistematske deratizacije (član 15),

v) odbije sprovođenje zdravstvenog nadzora, a zaposlen je na radnom mjestu koje zahtijeva zdravstveni nadzor (član 22),

g) obavlja poslove, a utvrđeno je da boluje od zarazne bolesti, odnosno da nosi uzročnike zaraznih bolesti (član 23. stav 2),

d) odbije da obavlja posebnu edukaciju o zaraznim bolestima (član 24),

đ) odbije da se liječi, hospitalizuje ili izoluje u adekvatnim uslovima i ne preduzima mjere za zaštitu drugih lica od zarazne bolesti (član 28. stav 1) i

e) odbije obaveznu imunizaciju i hemoprofilaksu protiv zarazne bolesti (čl. 32–34).

(2) Novčanom kaznom u iznosu od 1.000 KM do 5.000 KM kazniće se za prekršaj roditelj, odnosno staratelj, maloljetnog djeteta ako djetetu ne obezbijedi sprovođenje obavezne imunizacije protiv zaraznih bolesti (čl. 32–34).

XI PRELAZNE I ZAVRŠNE ODREDBE

Član 63.

(1) Ministar će u roku od godinu dana od dana stupanja na snagu ovog zakona donijeti pravilnike o:

a) sanitarno-tehničkim i higijenskim uslovima objekata (član 12. stav 5),

b) mikrobiološkim kriterijumima čistoće (član 14. stav 4),

v) uslovima za obavljanje dezinfekcije, dezinsekcije i deratizacije radi sprečavanja i suzbijanja zaraznih bolesti (član 18. stav 2),

g) načinu sprovođenja zdravstvenog nadzora (član 21. stav 5),

d) sadržaju i načinu sprovođenja posebne edukacije (član 24. stav 4),

đ) načinu prijavljivanja, sadržaju evidencije i sadržaju prijave o zaraznim bolestima (član 29. stav 5), e ) sadržaju zbirnog izvještaja (član 30. stav 2),

ž) načinu međusobnog obavještavanja zdravstvene i veterinarske službe (član 31. stav 2),

z) imunizaciji i hemoprofilaksi protiv zaraznih bolesti (član 35. stav 4),

i) mjerama za sprečavanje i suzbijanje intrahospitalnih infekcija (član 37. stav 2),

j) obavljanju zdravstvenog nadzora nad licima koja nose uzročnike trbušnog tifusa, salmoneloze, dizenterije i malarije i lica koja se vraćaju iz zemalja u kojima ima virusnih hemoragičnih groznica, žute groznice, kuge, kolere, malarije i difterije (član 40. stav 3) i

k) načinu i uslovima pod kojima se vrši obdukcija, sahranjivanje, ekshumacija i prevoženja umrlih lica (član 45. stav 4).

(2) Ministar će najkasnije do 31. decembra tekuće godine donijeti godišnji Program mjera za sprečavanje i suzbijanje, eliminaciju i eradikaciju zaraznih bolesti za narednu godinu (član 47. stav 1. tačka a).

Član 64.

Do donošenja podzakonskih akata utvrđenih ovim zakonom primjenjivaće se akti koji su važili prije stupanja na snagu ovog zakona ako nisu u suprotnosti sa ovim zakonom.

Član 65.

Stupanjem na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o zaštiti stanovništva od zaraznih bolesti („Službeni glasnik Republike Srpske“, broj 10/95).

Član 66.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u „Službenom glasniku Republike Srpske“.

Mr Igor Radojičić